Siegfried,
in een directe vergelijking aan de hand van een grijswaardenwaaier is dat natuurlijk mogelijk. Maar aan de hand van een afdruk met veel grijstinten over het hele oppervlak is dat nu eenmaal niet meer mogelijk. Daar wilde ik op doelen: testkaarten hebben net zoveel met toegepaste fotografie te maken als de paus met de praktische kant van het krijgen van kinderen.
En dat zonder Ulbricht erbij te halen: "inhalen zonder in te halen" is echt niet nodig.
Met vriendelijke groeten,
Franz Siegfried B.
Mijn beste Franz Siegfried,
nu moet ik toch nog even reageren, want ik kan dit niet zomaar laten staan.
Geen insinuaties, alstublieft. Ik maak geen grijswaafafdrukken en fotografeer geen testpanelen! Als ik het over een belichtingsreeks heb, bedoel ik een reeks van 3 of 5 gestaffelde belichtingen van het deel van het motief dat voor mij bepalend is voor de basisbelichting, op ÉÉN stuk fotopapier! Dat noemt men ook wel proefstrepen. En als ik de, naar mijn smaak, optimale tijd nader (en dat doe ik ook, en juist met de Heiland Split), dan zie ik, vooral bij portretten, 1/10 diafragma – als ik al zo'n kleine stap kies, wat zeer zelden het geval is. Punt. Als JIJ dat NIET ziet, is dat natuurlijk ook OK. Alleen; generaliseer dit alsjeblieft niet naar de mens in het algemeen. Ik beoordeel mijn proefstroken echter niet vanaf 1 meter afstand. Misschien heb ik dit feit nog niet genoemd.
Met vriendelijke groet,
S.
