Gast
sputnik
Tja. En wat zie ik nu precies in deze grafiek? De waarden op de Y-as kunnen onmogelijk het contrast van het negatief weergeven. Begrijp ik het verkeerd? Bedankt voor een verhelderend antwoord.
PS: Mijn interesse is puur theoretisch. Ik vind vergelijkende tests met grijsschalen nogal onzin. Waarmee ik absoluut niets tegen de mooie MCC wil zeggen.
PPS: Nu we het toch over vragen uit louter interesse hebben: Mirko, mocht je dit lezen. Hoe is de benaming MCC 110 eigenlijk ontstaan? Voor zover ik heb begrepen, werd de 111 omwille van de spierwitte drager de 110. Maar dat klopt toch helemaal niet met de Agfa-cijfercodes voor fotopapier, of wel?
Cijfer 1 - aanduiding van de dikte van de drager
Cijfer 2 - kleur van de drager
Cijfer 3 - aanduiding van het oppervlak
Het verbaast me alleen, omdat jullie er anders altijd naar streven om de zaken zo retro mogelijk aan te pakken :-)
Met vriendelijke groeten,
Siegfried
Gast
Hallo,
De grafiek geeft het contrastbereik van de verschillende papiersoorten weer.
Dit wordt echter ook in de tekst uitgelegd.
Groeten
Wolfgang
sputnik
Hallo Wolfgang,
dat begrijp ik wel. Ik zou alleen graag willen weten waar dit allemaal op betrekking heeft, snap je? Als de filterwaarden in verhouding tot het negatieve contrast zouden staan en je zou kunnen aflezen dat bijvoorbeeld papier X bij een negatief contrast van 0,7 met 100 magenta moet worden belicht, terwijl papier Y al 130 M nodig heeft en papier Z het misschien helemaal niet meer haalt (omdat het al aan de limiet van het filterwiel zit), dan zou dat (voor mij) een verband met de praktijk hebben. Zo lees ik het diagram trouwens ook. Maar ik kan gewoon niets beginnen met de hier aangegeven waarden van 0 tot 2,7. En het verzoek om mij uit te leggen om welke maateenheid het hier gaat, was serieus bedoeld. Misschien begrijp ik het zelfs wel. :-)
Fijne avond,
Siegfried
MirkoBoeddecker
Hallo Siegfried,
we streven er niet per se naar om alles op de oude manier te doen.
Bij de rebranding van Agfa is het natuurlijk wel van belang dat de eindgebruikers ‘hun’ producten herkennen.
Het eerste cijfer staat nog steeds voor de barietbasis (1).
Het tweede cijfer staat nog steeds voor de witte basis (1) – daar zit het probleem. Agfa heeft de 1 bij PE toegewezen aan wit en bij bariet aan licht gekleurd. Als ze daar een ander cijfer hadden gebruikt, hadden we dat weer kunnen terugzetten naar wit.
Het derde cijfer vond ik ook verwarrend. Waarom zou er bij PE-papier een ander cijfer voor glanzend staan dan bij bariet? Zoiets is tegenwoordig niet meer van deze tijd en leidt bij de klanten tot begripsproblemen. Daarom heb ik het glanzende baryt gelijkgesteld aan het glanzende PE – voor de toekomst.
Het is echter juist dat in de communicatie bij vragen ook wordt geantwoord: we hebben de code gewijzigd, omdat de papiersoorten niet helemaal identiek zijn omdat de ondergrond anders is. We willen immers misverstanden voorkomen, ook al is hierbij niet helemaal strikt volgens de Agfa-codeprocedure te werk gegaan...
In de toekomst zullen we weer volgens de procedure te werk gaan, waarbij er echter op wordt gelet dat de codes bij PE en bij Baryt hetzelfde betekenen, zodat de gebruiker niet in verwarring wordt gebracht.
Mocht er dus een licht gekleurde, glanzende MCC-versie uitkomen, dan zal deze bijvoorbeeld 120 of 130 heten.
Zo overlappen de codes ook niet zo vaak met Foma (bijv. 111, 131). Dat vond ik ook belangrijk, omdat de betreffende papiersoorten deels erg van elkaar verschillen, vooral bij de warmere toonwaarden.
Met vriendelijke groeten,
Mirko
