C41 Ślady stabi na filmie - co robić?

Patrick · 2017-06-08T10:07:43+00:00

Hallo, Ich habe versucht, vor kurzer Zeit wieder Farbnegativfilme zu entwickeln. Die ersten Filme kamen perfekt aus der Entwicklungsdose. Die 2. Serie kam k...

Patrick

Witam, Niedawno ponownie spróbowałem wywołać kolorowe filmy negatywowe. Pierwsze filmy wyszły z pojemnika wywoływającego idealnie. Druga seria wyszła katastrofalnie, z bardzo uporczywymi śladami wyschnięcia na wierzchu filmu. Byłbym wdzięczny za każdą radę, jak uniknąć tej „katastrofy” w przyszłości. Pierwsze wywołanie wykonałem dokładnie zgodnie z instrukcją Rollei: wywołanie, wybielanie, utrwalanie, stabilizacja i suszenie. Nie płukałem więc filmu między utrwalaniem a stabilizacją. Filmy wyglądają świetnie, jednak do kąpieli stabilizacyjnej dostało się utrwalacz. Dlatego postanowiłem, że przy drugiej serii opłukam filmy wodą między utrwalaczem a stabilizatorem. Katastrofa: kąpiel stabilizacyjna mocno się spieniła, a pęcherzyki piany wyschły na filmie. Próbowałem ponownie zanurzyć filmy w stabilizatorze, a także najpierw je wypłukać, a potem znowu włożyć do stabilizatora, ale po wyschnięciu na filmie zawsze pozostawały ślady pęcherzyków. W końcu wypłukałem filmy wodą z dodatkiem środka zwilżającego i musiałem jeszcze później wycierać ślady szmatką. A teraz moje pytania: - Czy należy płukać filmy wodą między utrwalaniem a stabilizacją, czy nie? (czytałem w Internecie, że niektórzy tak robią) - Jeśli nie, to czy nie jest to problem, jeśli kąpiel stabilizacyjna zostanie zanieczyszczona utrwalaczem, zwłaszcza jeśli używa się tej samej kąpieli stabilizacyjnej wielokrotnie? (według Rollei 1 l stabilizatora wystarcza na 30 filmów, podczas gdy 1 l wywoływacza wystarcza tylko na 20 filmów) - Czy po stabilizacji filmy trzeba od razu wysuszyć (czyli z produktem stabilizującym na nich), czy też można zmyć stabilizator? Czytałem, że stabilizator służy do stabilizacji filmów (brzmi logicznie) i ochrony przed pleśnią itp. Czytałem też, że jeśli go usunie się, pigmenty szybciej ulegną degradacji... Dlatego należy osuszyć filmy bezpośrednio po stabilizacji. Wydaje mi się to jednak dziwne, ponieważ utrwalacz dostaje się do stabilizatora, a tym samym pozostaje na filmie. Być może zbytnio wpływają na mnie procesy czarno-białe, w których stara się usunąć wszelkie ślady chemikaliów z filmów przed ich osuszeniem? Z góry dziękuję za odpowiedzi. Pozdrawiam, Patrick.

MirkoBoeddecker

Pierwsze wywołanie przeprowadziłem dokładnie zgodnie z instrukcją Rollei: wywołanie, wybielanie, utrwalanie, stabilizacja i suszenie. Nie płukałem więc filmu między etapem utrwalania a stabilizacji. Filmy wyglądają świetnie, jednak do kąpieli stabilizacyjnej dostało się utrwalacz.

? Rollei zaleca, aby nie płukać filmów? ? Nie ma nic przeciwko płukaniu między utrwalaczem a stabilizatorem. Jednak pominięcie tego etapu wydaje mi się wątpliwe. ? Przyczyna plam po suszeniu powinna leżeć gdzie indziej. ? Plamy po suszeniu można usunąć poprzez proste ponowne płukanie w wodzie destylowanej. ? Pozdrawiam, ? Mirko

Wolfgg

Cześć, Patrick! Standardowa procedura dla procesu C41: - Po utrwaleniu należy przepłukać wodą (nie „myć”), ponieważ utrwalacz musi zostać usunięty z emulsji. - Ostatnią kąpielą jest stabilizator, który, jak sama nazwa wskazuje, ma za zadanie ustabilizować obraz, czyli chronić go przed niszczącymi czynnikami, zwłaszcza środowiskowymi („zanieczyszczonym powietrzem”). Barwniki w filmie kolorowym są bowiem znacznie bardziej podatne na rozpad niż obraz srebrny w filmie czarno-białym. Stabilizator należy przygotować przy użyciu wody bezwapniowej (wody demi lub wody destylowanej) i dokładnie w zalecanym stężeniu (a więc w żadnym wypadku w stężeniu wyższym). Dlaczego drugie filmy nie wyglądają tak samo jak pierwsze? Zastanów się, co zrobiłeś inaczej przy tych drugich. Pozdrawiam Wolfgang

grommi

W kwestii stabilizatora toczą się prawdziwe wojny światopoglądowe. Proces C-41 został pierwotnie zaprojektowany tak, by działał również na maszynach bez podłączenia do bieżącej wody. W takim przypadku kąpiel stabilizacyjna jest istotna. € W domu można jednak starannie przepłukiwać maszynę między kolejnymi kąpielami, a na koniec spłukać ją wodą; chroni to poszczególne kąpiele, a stosowanie stabilizatora na końcu staje się zbędne. Moim zdaniem nie ma znaczenia, czy na koniec używa się stabilizatora, kąpieli zwilżającej czy A.dest. Ja na przykład używam tylko dość twardej wody z kranu z odrobiną płynu do mycia naczyń i powoli, z niewielkim naciskiem, przecieram je papierowym ręcznikiem zwiniętym w rulon i złożonym w kształt litery V, dzięki czemu otrzymuję najczystsze negatywy, jakich można sobie życzyć. Filmy wysychają w pół godziny. Usuwanie kurzu i rys podczas skanowania w podczerwieni staje się zupełnie zbędne, jeśli poza tym pracuje się czysto. € Wiem, że teraz pojawią się gwałtowne protesty, ale ta metoda pracy od lat daje mi zdecydowanie najlepsze wyniki, zarówno w kolorze, jak i w czerni i bieli. Są też profesjonalni fotografowie, którzy robią to tak od dziesięcioleci bez żadnych problemów.

Wolfgg

Cześć Grommi, czy ta metoda z płynem do mycia naczyń zapewnia również najdłuższą trwałość kolorów? To niestety słaby punkt procesu C41. Nie chciałem eksperymentować na bezcennych filmach, żeby sprawdzić, czy nieujawnione dokładnie dodatki w płynie do mycia naczyń przyspieszają, czy opóźniają blaknięcie kolorów. Nasi przodkowie nie bez powodu dodawali do Color-Stabi coś tak „strasznego” jak formalina (dla pewności używam jej do dziś). Pozdrawiam Wolfgang

grommi

Cześć Grommi, czy ta metoda z płynem do mycia naczyń zapewnia również najdłuższą trwałość kolorów? Niestety, to właśnie jest słaby punkt procesu C41. Wolfgang

Używam tylko płynu do mycia naczyń przetestowanego dermatologicznie :-D € Żarty na bok, Wolfgang, oczywiście jako hobbystyczny laborant nie mogę udowodnić, że ta metoda zapewnia maksymalną trwałość. Czy możesz udowodnić coś przeciwnego? W każdym razie nie znam żadnych wad, nawet od wieloletnich użytkowników i profesjonalistów, którzy powinni to wiedzieć. € Nie potrafię w ogóle pojąć, jak najmniejsze ilości nieznanych substancji z jednej kropli płynu do mycia naczyń na ćwierć litra, po usunięciu największej ilości resztek z negatywu, miałyby mieć jakikolwiek wpływ na negatywy. Ale czy zanurzyłbym ręce w wodzie zawierającej formalinę – raczej nie. Poza tym zawartość formaliny jest dziś znacznie mniejsza niż jeszcze 2 lub 3 dekady temu, a tym samym wkraczamy chyba w sferę spekulacji na temat rozcieńczeń niemal homeopatycznych. € A pcheł – z całym szacunkiem – nigdy nie słyszałem, żeby kaszlały. Moje własnoręcznie wywołane negatywy są o niebo lepsze niż te częściowo niewyobrażalnie zabrudzone negatywy, które mam tu porozrzucane z minionych dziesięcioleci od masowych przetwórców. Jednak to, że negatywy kolorowe, niezależnie od tego, jak zostały przetworzone, nie mają nawet w przybliżeniu takiej trwałości jak ich czarno-białe odpowiedniki, powinno być wystarczająco udowodnione. Kto chce zachwycić potomnych swoimi kolorowymi zdjęciami, musi chyba wymyślić coś zupełnie innego. Na przykład wydruki farbami pigmentowymi, które dziś oferuje każdy lepszy dom towarowy z działem fotograficznym. Z punktu widzenia bezpieczeństwa archiwizacji proces hybrydowy jest tu zdecydowanie lepszy.