Beste Andreas,
Hartelijk dank voor het delen van je resultaten. Wat betreft de tijden
>>d.w.z. een strook van 10 minuten, een van 5<<
moet ik me echter afvragen hoe iemand erin slaagt om fotopapier in de donkere kamer vijf minuten of langer aan rood licht bloot te stellen?
Mijn berekening ziet er als volgt uit:
1. Papier uit de doos halen (ligt daar met de emulsie naar beneden), naar de vergroter dragen (ook met de emulsie naar beneden): vijf seconden.
2. Papier in het (Versamask-) frame plaatsen: vijf seconden.
3. Papier in de ontwikkelaar leggen (emulsie naar beneden): twee seconden.
In totaal kom ik uit op ongeveer _maximaal_ 15 seconden waarin het papier _indirect_ aan het rode licht wordt blootgesteld.
In zoverre vind ik de door jou gekozen vijf, en natuurlijk nog meer de tien seconden, onrealistisch.
Interessant zouden metingen zijn met tijden van 10, 20, 40, 80 seconden (bijv. een vel valt uit je hand, je moet iets manipuleren, dus allemaal uitzonderingsgevallen).
Groeten,
Hans
Hallo Hans!
Je hebt zeker gelijk dat 5 of 10 minuten te lang zijn voor normaal werk. Je komt echter al snel in de minuten terecht als je nog een vel fotopapier bij rood licht moet bijsnijden en een iets langzamere ontwikkelaar gebruikt (plus barietpapier, waarbij de belichtingstijd al snel 20-30 s bedraagt en het uitontwikkelen 2 min duurt). Om nog maar te zwijgen van warmtoonpapieren, die bij grote formaten een minuut of langer onder belichting moeten worden gebracht. Als je dan voortdurend het donkerkamerlicht weer zou moeten uitschakelen, zou dat het werken in de donkerkamer veel ongemakkelijker maken. Ik wilde bij de test gewoon het zekere voor het onzekere nemen. Ik ga in ieder geval proberen mijn verlichting zo in te richten dat ik bij 5 minuten nog niets te vrezen heb.
Bij het ontwikkelen van litho's zou het echter voldoende moeten zijn om af en toe het rode licht aan te doen om de ontwikkelingsstatus te beoordelen, en het verder uitgeschakeld te laten.
Met vriendelijke groeten
Andreas
