...maar ik denk – en dat is voor mij juist de crux van de zaak – dat deze aanpak signalen in de verkeerde richting zou afgeven... Stel dat er goedkope en "schone" energie tot onze beschikking zou staan, dan zou het heil van de wereldeconomie weer eens uitsluitend in groei worden gezocht. En juist dat is in mijn ogen volkomen verkeerd. In de "Eerste Wereld" hebben we namelijk al lang de grenzen van de groei bereikt. In feite heeft iedereen toch alles wat het leven gemakkelijker maakt – niemand heeft meer dan drie koelkasten, vijf televisies of x camera's ;-) nodig. En wat doet een op groei gerichte industriële samenleving dan? Ze moet in steeds kortere cycli steeds onzinnigere producten aan de man brengen... Het gevolg: we verspillen onze hulpbronnen steeds sneller aan steeds onbelangrijkere zaken... Als alternatief zouden we ook een miljard Indiërs en twee miljoen Chinezen kunnen motoriseren – met alle risico's en bijwerkingen zoals energietekorten en klimaatverandering... Als ik zo naar de ontwikkeling van de afgelopen jaren kijk, zie ik helaas steeds meer producten die enerzijds eigenlijk niemand nodig heeft, maar die anderzijds noch zorgvuldig met onze hulpbronnen omgaan, noch per se positief zijn voor de meeste economieën... Deze "groei ten koste van alles" is natuurlijk niet per se nieuw. Kodak is voor mij daar een schoolvoorbeeld van. Hoe zou de "fotowereld" er vandaag de dag uitzien als bijvoorbeeld Kodak de fotowereld niet meerdere malen zonder dwingende noodzaak had "verrijkt" met nieuwe formaten en technieken die eigenlijk niemand nodig had... Geen van deze "kunstmatige formaten" heeft het overleefd – noch Instamatik-films, pocketfilms of schijffilms hebben zich doorgezet. Daarentegen zijn in het kader van deze "innovaties" gerenommeerde bedrijven failliet gegaan of werden veelbelovende projecten daardoor "geannuleerd"... En dit alles omdat Kodak koste wat kost wilde groeien...
Wolf,
Je wisselt hier – heel slim trouwens – van categorieniveau. Dat mag. Maar laten we het nu toch maar beter scheiden.
We hebben de discussie A: onderwerp "energie". Daar begint het al met het gebrek bij veel mensen die discussiëren, dat ze niet weten, niet begrepen hebben of niet willen begrijpen wat energie nu eigenlijk is. Energie is, simpel gezegd, "het geld van de natuur" (weliswaar in een ideaal financieel systeem). Energie wordt niet meer, wordt niet minder, energie is niet vies, energie is niet schoon; energie kan ook alleen daar "gewonnen" worden, waar ze elders verloren gaat. Zoals in de loterij, om zo te zeggen. We zouden hier ("zouden", als deskundigheid en niet politieke vooroordelen en kiezerswerving bepalend "zouden" zijn; maar we "zijn" op het gebied van de verdomming van het volk) op, geloof het of niet, relatief veilig terrein zijn, en daar kan men ook goed over discussiëren, zolang de schuim-voor-de-mond-fractie niet denkt mee te moeten praten.
Maar jouw onderwerp is nu ook en vooral onderwerp B geworden: de Indiërs, de Chinezen, de wereldproductie, de groei en "de energietekorten". "Politisch lied, akelig lied", om bij wijze van uitzondering de door mij weinig gewaardeerde Goethe te citeren. Je zult die x-triljoenen Chinezen er niet van weerhouden een brommer te kopen, en als ze een brommer hebben, een auto met een viercilindermotor, en als ze die hebben, een met een achtcilindermotor. Wat Kodak betreft: die wilden "onderscheidende kenmerken". Daar hebben ze dan om de tien jaar het meest idiote systeem bedacht dat maar mogelijk was. Ik ben het daar volledig met je eens.
Maar men zou naar mijn mening niet vanuit wat wenselijk is voor de wereld en de mensheid, kortzichtige politieke eisen moeten stellen, à la "atoomenergie is slecht". Niemand minder dan Karl Friedrich von Weizsäcker stelde rond 1978 vast dat het grootste rampenpotentieel voor de mensheid ligt in het verbranden van fossiele brandstoffen, en meende destijds (tegen de stroom in) dat kernenergie voor de komende twee- tot driehonderd jaar een zinvolle tussenoplossing zou zijn. Daarmee zijn we echter weer terug bij af, maar op vakgebied wil blijkbaar niemand argumenteren. In plaats daarvan komen ideologieën uit alle hoeken en gaten, en draaien waanzinnige actieprogramma's op alle mogelijke fronten, alsof de inzichten van de cybernetica nooit hebben bestaan. Men weet inmiddels zelfs hoe overbelaste (standaardtoestand) politici en andere mensen reageren wanneer ze worden geconfronteerd met een kybernetisch duidelijk beheersbare situatie: hard aan de knoppen draaien. En dat is altijd de directe weg naar de ramp.
Met vriendelijke groeten
Hans
