Beef
Hoi,
toen ik afdrukken van mijn film maakte, viel het me soms op dat sommige dingen die ik eigenlijk scherp had gesteld, niet zo precies scherp waren als ik bij het fotograferen had ingesteld.
Er waren twee mogelijke oorzaken: 1. Het ontwikkelingsproces was niet correct. 2. Fout in de camera-optiek
Bij spiegelreflexcamera's zijn er in feite twee lichtbanen:
1. Door de lens -> via de spiegel op het matscherm -> in het oog
2. Door de lens en direct op de film (bij omhooggeklapte spiegel)
Als je scherpstelt via de scherpstelinдикатор, betekent dat nog niet dat het beeld ook precies zo op de film terechtkomt. Versleten mechanica of toleranties in de afwerking (bijvoorbeeld aan de rail waarop de film ligt) kunnen afwijkingen veroorzaken (vooral bij het kleinbeeldformaat). Ik heb al vaker over deze problemen bij spiegelreflexcamera's gehoord en wilde mijn camera op de proef stellen.
Ik heb hiervoor de volgende proefopstelling gemaakt:
[ATTACHMENT NOT FOUND] [ATTACHMENT NOT FOUND] [ATTACHMENT NOT FOUND]
Op de vloer heb ik een lange, dunne, zwarte naaddraad gespannen (vastgeplakt met plakband). Halverwege heb ik vervolgens haaks daarop een draad gespannen.
(Eerst wilde ik het met de gitaarkabel doen, maar die vond ik toen te dik... daar moet je geen rekening mee houden. Ik was gewoon te lui om het weer weg te halen :lol: )
Er moest een lens met een zo groot mogelijke brandpuntsafstand (hier 205 mm telelens) worden gebruikt en er moest met maximale zoom worden ingezoomd, omdat hier de kleinste afwijkingen de scherpte alweer verstoren.
Ik heb de camera op een statief gezet en zo laag mogelijk ingesteld (voor een betere meetnauwkeurigheid).
Nu richt je op de dwarsliggende korte draad in staand formaat en stel je deze met de indicator voor scherpte zo scherp mogelijk in.
Voor de opname moet het kleinste diafragma (dus het diafragma volledig open) worden gebruikt, om zo min mogelijk scherptediepte te hebben.
Daarnaast heb ik nog een draadontspanner gebruikt, zodat ik de camera niet zou bewegen.
Dit was het resultaat:
[ATTACHMENT NOT FOUND][ATTACHMENT NOT FOUND]
Je ziet duidelijk (vooral op de tweede foto) dat het snijpunt (dus het kruis) het scherpste punt in de hele foto is.
Hieruit kan worden geconcludeerd: de camera is perfect afgesteld en het lag aan het ontwikkel- of vergrotingsproces.
Zoals ik achteraf heb vastgesteld, lag het inderdaad aan de ontwikkelaar, omdat deze gewoon al helemaal op was :rolleyes: Dat zie je ook meteen aan deze vreselijke foto's :lol:
Nou ja, ik heb dit hier nu even gepost, voor het geval iemand anders hier ook aan zijn camera twijfelt :( Deze afwijkingen bestaan immers echt.
Groeten
Andi
KlausWehner
Hallo allemaal!
Dit is een belangrijke test die ik vooral alle fotografen met een meetzoekercamera van harte aanbeveel!
Mijn opstelling ziet er als volgt uit:
Hoogte van de camera op het statief: 2 m. Vanaf het laagste punt van de opstelling heb ik een meetlint op de grond uitgelegd (lengte: 3 m).
Bij de 2 m-markering heb ik een markering aangebracht – dit vergemakkelijkt het scherpstellen met de afstandsmeter.
Op de later ontwikkelde negatieven kun je aan de schaalverdeling heel nauwkeurig de afwijking van de ideale scherpte aflezen.
Maar let op! Ik ken een geval dat na deze test en enkele klachten in Solms nu zover is dat hij zijn
volledige camera-uitrusting (met lichtsterke) objectieven weer te verkopen.
Geen grap! Niet voor bangeriken!
De hierboven beschreven opstelling is binnen enkele minuten klaar. Dergelijke tests geven zekerheid – hoe dan ook. Het is
de moeite waard. Ik ben erg benieuwd naar verdere testervaringen...
Groeten
Klaus
