UlfSpuhl
Hallo liefhebbers van analoge fotografie,
misschien heeft iemand hier een reactie op mijn overweging om als kwalificatie een afstandsopleiding op het gebied van artistieke fotografie aan een kunstacademie te volgen. Ik ben al lang van plan om ook op het gebied van fotografie een concrete, institutionele opleiding te volgen. Aangezien er hier in de regio geen school voor is, is de afstandsopleiding een compromis. Het duurt drie jaar, kost geld en neemt veel tijd in beslag. Het voordeel is dat je een gespecialiseerde opleiding kunt volgen zonder je dagelijkse bezigheden en je woonplaats te verlaten. Vooral de nadruk op artistiek werk in de geest van het Bauhaus Dessau komt daarbij goed tot zijn recht. Een belangrijk verschil met de vele andere afstandsopleidingen fotografie die er zijn. Heeft iemand hierover een mening of opmerking?
groetenfluuu
UlfSpuhl
...heeft nog niemand een opmerking over bijscholing in de artistieke fotografie?
Leest hier dan niemand mee die ook bewuste ambities heeft en zich verder wil ontwikkelen op het gebied van analoge fotografie, of zijn hier alleen technici en verzamelaars die zich uitsluitend bezighouden met de apparatuur als zodanig? Ik zie fotografie in de eerste plaats als een proces van beeldvorming. Het creatief maken van beelden staat bij mij op de voorgrond. Natuurlijk is autodidactisch leren een mogelijkheid, maar directe institutionele communicatie met een docent brengt heel andere uitdagingen met zich mee.
Ik ben inmiddels aan de studie begonnen; het eerste semester behandelt de compositieleer in de beeldende kunst. De basis voor elke vorm van beeldvorming, een zeer spannende en uitputtende bezigheid, want het gaat erom de optimale vorm te vinden... iets wat elk beeld zou moeten hebben, of het nu gaat om schilderkunst, tekenen, drukwerk of fotografie.
Is er niemand die ook maar enigszins artistieke ambities nastreeft met het maken van foto's?
groetenfluuu
Wolf_XL
...en welke drugs gebruik je nog meer? ;-)
UlfSpuhl
Hallo Wolf_XL,
Uit je vraag maak ik op dat dit artistieke domein voor jou een kasteel met duizend sloten is, dat je in je leven nooit zult kunnen veroveren.
Anders zou je weten dat creatief werk in het leven, artistieke processen en creatieve handelingen de allesomvattende drug zijn die je nodig hebt om geluk in het leven te vinden. Zo ervaar ik het tenminste.
De uitdaging van de kunstacademie is dé levensdrug bij uitstek, een van de vele...
Ik zie geen drug in de uitputtende behandeling van techniek, daar ontbreekt de kick voor het bewustzijn, het resultaat, de stimulans voor geest en gemoed...
groetenfluuu
Wolf_XL
"...uit je vraag maak ik op dat dit artistieke domein voor jou een kasteel met duizend sloten is, dat je in je leven nooit zult kunnen veroveren."
...en uit je antwoord maak ik op dat je kunst louter ziet als een goed beveiligd object dat je met een 'gekochte' sleutel kunt openen... Waarschijnlijk nog steeds volgens het motto: hoe meer geld, hoe meer kunst... Helaas is dat niet zo... Met kunst is het net als met liefde – je kunt het niet kopen – hooguit een soortgelijk gevoel... De een gaat naar de hoerenkast en de ander laat zich een "kunstcursus op afstand" aansmeren... Uiteindelijk krijgen beiden slechts een illusie voorgeschoteld...
Even serieus – ken je een kunstenaar die zijn kunst via een afstandsopleiding heeft geleerd??? Ik niet...
Analyseer eens wat je eigenlijk wilt... En stel vooral je eigen definitie van kunst eens op de proef! Voor jou is het misschien de 'blauwe bloem' van de romantiek – voor anderen is het slechts een zakelijke aangelegenheid...
Hoddy
.
Is er dan niemand die ook maar enigszins artistieke ambities nastreeft bij het maken van foto’s?
[color="#3366FF"]Ik streef bij elke foto artistieke ambities na, anders zou ik niets meer zijn dan een bewakingscamera.
Maar voor die ambities heb ik geen leraar nodig. Die kan me hooguit laten zien dat de horizon niet in het midden van het beeld moet liggen, en zelfs dat is niet altijd juist.
Groeten, Waldo[/colo
UlfSpuhl
... niet weer discussiëren met inhoudsloze argumenten, dat leidt tot zinloosheid en daarom laat ik het maar...
Liever via een afstandsopleiding leren dan te denken dat je alwetend bent, terwijl je uit elke porie die zielige kleinheid en domheid ruikt en dat voortdurend met een masker moet verbergen.
Het is net alsof een dichter of lyricus een gesprek voert met een bankbediende of een slachthuisarbeider. Het is zinloos... of vereist gerichte psychologische behandeling en therapie om überhaupt enig begrip mogelijk te maken...
groetenfluuu
Wolf_XL
...ach, doe nou niet zo – geef me eindelijk eens wat van dat spul dat je rookt... Misschien bereik ik dan ook die zevende hemel...
*rofl*
enbe
Hallo allemaal,
wat is artistieke fotografie? Zijn er vormgevingsregels en wanneer mag je die overtreden? Kleur of zwart-wit? En hoe zit het met die trends (rode bank, blauwe paraplu)? Wanneer is een foto een tijdsdocument en wanneer kunst? Hoe trek je de grens tussen naaktfotografie en erotiek/porno? Wanneer hebben we het over kunst en wanneer over kitsch? Banaal "verkunstelen" of kunst banaliseren? Ik word gek!!
De technische kant van de fotografie moet onder de knie worden gekregen, superautomatische functies hebben hun grenzen; het massaal produceren van foto's – mogelijk gemaakt door de digitale camera – levert geen betere kwaliteit op?! Analoog versus digitaal! MF versus AF! Zelf ontwikkelen versus een gespecialiseerd laboratorium! Juiste belichting en scherpte versus beeldwerking... of toch niet! Ik kan er niet meer tegen!!
Misschien kan een passende "artistieke" bijscholing een pad banen door het hierboven beschreven struikgewas, maar het kan het zeker niet wegnemen. Er worden daar ook geen wijsheden bijgebracht. Het is eerder te vrezen dat je eigen blikveld nog kleiner wordt.
Op voorwaarde dat je de fotografische basis onder de knie hebt, zou je je verder moeten ontwikkelen via kritische vrienden en kennissen, door het bezoeken van fototentoonstellingen en het bekijken van diverse publicaties. Als je dan ook nog het hele proces van A tot Z (van het "maken van de foto" tot het voltooide beeld) in eigen hand houdt, ben je op de goede weg.
Let op: de weg is het doel!
EJG
Hallo,
ik ben toevallig je reactie over de afstandsopleiding tegengekomen. Ik vind het een goed idee om op
deze manier theoretische kennis op te doen en die in de praktijk toe te passen. Ik denk dat creativiteit niet zomaar uit de lucht komt vallen. Basisbegrippen in de fotografie, zoals beeldopbouw en compositie, kleurentheorie enz.
zijn voorwaarden om goede foto's te kunnen maken. Waar kan men fotografie als bijstudie volgen?
Groeten jgjava script:emoticon(':(', 'smid_3')
:(
enbe
Hallo,
ik ben toevallig je reactie over de afstandsopleiding tegengekomen. Ik vind het een goed idee om op
deze manier theoretische kennis op te doen en die in de praktijk toe te passen. Ik denk dat creativiteit niet zomaar uit de lucht komt vallen. Basisbegrippen in de fotografie, zoals beeldopbouw en compositie, kleurentheorie enz.
zijn voorwaarden om goede foto's te kunnen maken. Waar kan men fotografie als bijvak studeren?
Groeten ejgjava script:emoticon(':(', 'smid_3')
:(
Hallo EJG,
een afstandsopleiding om "artistieke" fotografie te leren? Eerlijk gezegd heb ik al moeite met de terminologie. Kunst "gebeurt" altijd in het hoofd van de toeschouwer. Daar wordt beslist waar kunst begint en wanneer het pijn doet.
De kennis van fotografische basisbeginselen kan ik ook opdoen in een cursus aan de volksuniversiteit of via relevante literatuur. De eigenlijke creatieve daad is naar mijn mening dan ook het beeldidee, of het nu gepland is of spontaan. De rest is vakmanschap en het vermogen om de grenzen en mogelijkheden van je "gereedschap" te kennen. En juist dat is het moeilijke deel, dat je niet onder de knie kunt krijgen zonder (zelf)kritiek en veel inspiratie, die je in onze wereld, die letterlijk overspoeld wordt door (mooie) beelden, regelrecht tegemoet springt. Aangezien inmiddels alles al "uitgefotografeerd" is, wordt hier ook de weg gewezen om je eigen individuele uitdrukkingsvorm te vinden.
Hopelijk klonk dat nu niet al te hoogdravend.
Groeten,
enbe
UlfSpuhl
Hallo,
Natuurlijk kun je creatief/artistiek talent niet zomaar theoretisch aanleren, maar daar gaat het mij ook helemaal niet om. Het gaat mij om een vorm van leren in het leven in het algemeen. Dat kan met boeken uit de bibliotheek, door vallen en opstaan, door praktisch te experimenteren, door een studie aan de hogeschool, in bepaalde gevallen ook via de volksuniversiteit, door stages bij bedrijven, door het raadplegen van meesters of erkende deskundigen en juist ook door afstandsonderwijs. Geen enkele succesvolle kunstenaar wordt ooit naar zijn opleiding gevraagd; om het beroep van beeldend kunstenaar uit te oefenen hoef je geen kwalificatiebewijs in de vorm van diploma's te overleggen, alleen het vermogen om te creëren en uit te drukken telt.
Bij Joseph Beuys klinkt het als volgt:
"Kunst kun je leren, een zekere aanleg is weliswaar een voorwaarde, maar ijver hoort erbij. Kunst komt van 'kunde', je moet iets te zeggen hebben, maar aan de andere kant ook kunnen, je moet het ook kunnen zeggen. En dan gevoel voor proporties, voor massa, vormgevoel, gevoel voor evenwicht. Natuurlijk is dat subjectief. Maar er is geen mogelijkheid om oordelen te vellen buiten het subject om."
Zo zie ik in het leren van natuurwetten, levensverbanden van het menselijk bestaan en creatieve inzichten altijd de weg als het doel; het is de omgang met andere mensen, met leraren, met kennis in het dagelijks leven, die een vervuld levenspad schenkt...
Wie het laatst lacht, lacht het best.
groetenfluuu
