rolleifreak
Hallo allemaal,
hoe creëer ik dat effect zoals in het bijgevoegde voorbeeld?
Mijn idee: diffuus licht tijdens het fotograferen, waarschijnlijk een zeer lichtgevoelige film van 400 ASA,
belichting – negatiefontwikkelaar?
Bij het vergroten is waarschijnlijk gekozen voor een harde gradatie.
Bedankt en groeten,
Rolleifreak
Urnes
Groothoek, diafragmeren, hard afbouwen. Je moet in dit voorbeeld wel oppassen dat je de belichting eventueel iets verhoogt, vanwege al dat wit.
€
Al het andere is speculatie. De filmkeuze hangt af van het licht. In de zomer kun je zelfs bij bewolkte hemel genoeg licht hebben voor een 100 ASA-film. Bij een groothoeklens rijst de vraag hoe ver je moet diafragmeren om van voor naar achter voldoende scherpte te hebben, vooral omdat de foto slechts een uitsnede laat zien.
€
Groeten, Sven.€
Renate
Zeer lichtgevoelige films leveren doorgaans zachte beelden op met veel grijstinten, terwijl minder lichtgevoelige films eerder de neiging hebben tot een harde weergave. Dat is ook een van de redenen waarom er bij mij nog steeds een paar rolletjes CHS 25 in de koelkast, of beter gezegd in het vriesvak, liggen te verpieteren en ik de PanF maar zelden in mijn camera stop.
€
Met vriendelijke groeten
€
Renate
Wolfgg
Hallo Rolleifreak,
Een beetje theorie:
Motiefcontrast = objectcontrast * belichtingscontrast
Op de foto zie ik geen schaduwen, d.w.z. het belichtingscontrast is bijna 1; hetzelfde licht uit alle richtingen als bij een gesloten wolkendek (geen zon te zien), dus geldt:
Motiefcontrast = objectcontrast
d.w.z. op de film komt bijna alleen het eigen contrast van het object terecht, dus de helderheid van de kleuren. Als het licht ook uit de grond zou komen, zouden zelfs de golven op de witte kleding onzichtbaar zijn.
Als zo'n motief normaal wordt ontwikkeld en vergroot, komt het saai en flauw uit de bus. De ervaren fotograaf verlengt de filmontwikkeling; optimaal zou zijn om volgens het zonesysteem te werk te gaan, omdat dan de karakteristieke kromme van de film ook bij dit motief volledig wordt benut. Bij het vergroten wordt dan de papiergradatie zodanig verhoogd totdat de schaduwen iets te diep zijn (verzinken).
De weergave van de hoge lichten doet echter enigszins denken aan splitbelichting: de gradatie in de schaduwen lijkt me harder dan in de hoge lichten. Dat wil zeggen: 2 belichtingen, eerst een waarbij de hoge lichten zoals gewenst mooi gedetailleerd zijn, maar de schaduwen te licht uitvallen, en vervolgens een tweede met een hoge gradatie, die de schaduwen naar beneden haalt, maar de hoge lichten ongewijzigd laat. Dit kan natuurlijk alleen met papier met variabel contrast. Probeer het eens, dan zie je het wel.
Groeten, Wolfgang
Olivinyl
Hallo Rolleifreak,
?
Ik heb een soortgelijk effect bereikt met de Rollei 400S / Superpan 200 / Agfa ASP 400S. Dit soort films met een verhoogde gevoeligheid voor rood hebben de neiging om in de hoge lichten te overbelichten, waardoor ze meer dichtheid opbouwen dan je doorgaans zou willen. Als je deze films ontwikkelt met ontwikkelaars zoals RODINAL/ADONAL 1+25-1+50 of Xtol onverdund, gebeurt het dat de hoge lichten uitwassen, dus geen detail vertonen. Als je de ontwikkeltijd verkort, neemt de ISO-gevoeligheid sterk af, worden de hoge lichten beter weergegeven, maar verliezen de schaduwen hun detail.?
Wil je scannen of afdrukken?
Ik heb een beetje met de films geëxperimenteerd en kan je geteste ontwikkeltijden aanbieden, mocht je daar interesse in hebben.
Deze films vervalsen echter de kleurweergave!
?
Groeten, Oliver?
