Er doen momenteel diverse geruchten de ronde over het APX-materiaal en de toekomst ervan.
Sommigen beweren dat er al "verse voorraad" uit nieuwe producties beschikbaar is, terwijl je elders leest dat het binnenkort weer vers bij Agfa in België geproduceerd zal worden, mits de hoeveelheden kloppen.
Op diverse forums gaan de discussies hoog op over de vraag of er in Leverkusen nog gegoten kan worden of dat de knowhow voor de APX-films in België aanwezig is.
Er vallen vaktermen, men leest over laagsamenstelling en demontage van gietmachines en speculeert over vroegere productielocaties van Agfa.
Als ik de betreffende discussies goed interpreteer, is de reden voor deze uiteenlopende meningen de vraag of men:
1) kan rekenen op een langdurige levering van het materiaal.
2) niet liever met zijn aankopen "levende" leveranciers zou moeten steunen in plaats van goedkope restpartijen te kopen die het de overgeblevenen moeilijk maken.
Allereerst wil ik graag wat orde scheppen in de verwarring.
1) Alle momenteel aangeboden APX-varianten zijn afkomstig uit Leverkusen uit de tijd vóór het faillissement.
2) "Verse goederen" die momenteel op de markt komen, zijn afkomstig van vakkundig opgeslagen halffabricaten, die nu "vers" worden verpakt. Het is volkomen normaal om dergelijke goederen als vers te bestempelen en dienovereenkomstig te dateren. Dat gebeurt elders op precies dezelfde manier. Het hangt in belangrijke mate af van de juiste opslag van de halffabricaten (temperatuur, bescherming tegen straling). Dat maakt deel uit van het normale productieproces.
3) Het gerucht dat Agfa de zwart-witfilms bij Gevaert heeft geproduceerd, kan ik niet bevestigen. Ik vermoed dat hier de papierproductie wordt verward met de filmproductie. Juist deze "taakverdeling" heeft plaatsgevonden (emulsieproductie in Leverkusen, gieten bij Gevaert), omdat de L6 te veel capaciteit en voor- en naloopkosten had voor kleinere producties.
Mogelijk zijn er af en toe ook films in België gegoten. De emulsieproductie voor APX vond echter, volgens alle informatie waarover ik beschik, plaats in Leverkusen.
4) De laagstructuur van een film, met name die van de APX, is complexer dan het aantal emulsies van de afgewerkte film doet vermoeden.
5) De consistentie van emulsies en daarmee van het afgewerkte materiaal is niet afhankelijk van de gietmachine, maar van de inspanningen die worden geleverd bij de kwaliteitscontrole van de grondstoffen en bij de regeling van de emulsieproductie. De facto wordt de consistentie van het product zelfs verhoogd wanneer in kleinere campagnes wordt gevuld en gerijpt, omdat zo het aantal mogelijke mengsels toeneemt. De gietmachine is op haar beurt verantwoordelijk voor de gelijkmatigheid/foutloosheid van het gieten.
Nu over naar de toekomst.
Er zijn blijkbaar verschillende pogingen om de APX-films te redden/op de markt te houden, ingegeven door verschillende doelstellingen.
Over één project, namelijk het onze, kan ik concreet vragen beantwoorden:
ADOX is van plan om op lange termijn de levering van zwart-witmateriaal voor eigen gebruik veilig te stellen door een eigen fotofabriek op te zetten.
Daartoe zijn tot nu toe uit de faillissementsboedel van Agfa de benodigde installaties voor de productie van fotografische emulsies, voor testgietingen en voor herverwerking aangekocht, is een fabrieksterrein in de buurt van Berlijn gekocht en is een concreet onderzoeksproject met voormalige Agfa-medewerkers opgezet om de technologie voor de productie van films met vergelijkbare eigenschappen als APX te ontwikkelen en aan te passen aan onze kleine machine.
Het doel is om op middellange termijn in staat te zijn een volledig assortiment zwart-witmaterialen zelf te produceren.
Ik werk hieraan sinds 2003, toen FOTOKEMIKA bijna ten onder ging, en de kort daarna ingezette razendsnelle veranderingen in de markt hebben mij in deze inspanningen gesterkt.
Er moeten nog enkele hindernissen worden genomen voordat we in staat zullen zijn om in onze eigen fabriek te produceren.
De grootste onbekende factor is daarbij altijd de financieringskwestie. Het gehele project is tot nu toe uit eigen middelen gefinancierd en die zijn slechts beschikbaar voor zover ADOX en FOTOIMPEX winst maken.
De volgende stap op de agenda is de demontage van de installaties in Leverkusen. Daarna volgt de verbouwing van de fabriek en de heropbouw van de installaties (tijdspanne 2007, 2008, 2009).
Als alles lukt, zullen we uiteindelijk in staat zijn om onderzoek te doen, technologie en knowhow te internaliseren en fotomaterialen in zeer kleine series zelf te produceren.
Zolang het kan, zullen we echter geen volledige eigen productie op de locatie draaien, maar zoveel mogelijk deelgebieden uitbesteden en de installaties voornamelijk gebruiken voor onderzoeksdoeleinden, voor de emulsieproductie of voor kwaliteitscontrole, aangevuld met opslag, verpakking en distributie op de locatie.
Aangezien niemand weet hoe de toekomst eruitziet, acht ik het absoluut onmisbaar om in ieder geval theoretisch (en al is het tegen momenteel nog volstrekt onrealistische kosten) in staat te zijn om zelf te produceren.
Mocht het contact met alle contractanten wegvallen, dan moeten we het zelf maar doen.
We willen hoge kwaliteitseisen stellen en met de eerste producten die uit het project voortkomen onmiddellijk een vrijwel ongeëvenaard kwaliteitsniveau neerzetten.
De producten zullen niet goedkoop zijn, maar moeten zich binnen het kader van de alternatieven op de markt bewegen.
Het is de bedoeling om binnen een overzichtelijk tijdsbestek producten op de markt te brengen die vrijwel identieke eigenschappen hebben als de volgende bekende producten:
Agfa MCP (tijdlijn augustus-november 2007, nieuwe naam: MCP)
Agfa MCC (tijdlijn april 2008, nieuwe naam: MCC)
APX 100 (tijdlijn najaar 2008, nieuwe naam: ADX 100)
APX 400 (tijdlijn najaar 2008, nieuwe naam: ADX 400)
APX 25 (voorzichtige planning voor 2008, nieuwe naam: ADX 25)
De opbouw van de fabriek en de productintroductie kunnen parallel lopen, aangezien alle installaties en machines in dubbele uitvoering aanwezig zijn. Eén keer bij ADOX en één keer bij de voormalige Agfa-medewerkers. Later zal het mogelijk zijn om op beide locaties te produceren.
Wat betreft de speculaties over een mogelijke productie van soortgelijke materialen bij Gevaert, kan ik alleen maar zeggen dat men daar, volgens alle informatie waarover ik beschik, niet in staat is om APX-films te produceren. Natuurlijk kan Agfa in België zwart-witfilms maken. En wat ze ook maken, voor wie dan ook, zal zeker van uitstekende kwaliteit zijn. Het zou me echter zeer verbazen als het een film is die identiek is aan APX.
Laten we het afwachten. Eventueel hebben we dan gewoon goede producten uit Mortsel en goede producten uit Berlijn.
Ik hoop dat tegen deze achtergrond zoveel mogelijk klanten trouw blijven aan het Agfa-materiaal, zich momenteel verheugen over de voordelige aanbiedingen uit de faillissementsboedel en later bereid zijn een eerlijke prijs te betalen en zo de langetermijnzekerheid van de levering te ondersteunen.
Met vriendelijke groeten en een fijn weekend gewenst,
Mirko
FOTOMANUFAKTUR WEBSITE
