Kamera otworkowa: Adox Ortho 25 czy Adox Display Film?

Gast · 2006-12-12T08:48:03+00:00

Hallo Martin. der Displayfilm ist, wie schon in der Katalogbeschreibung und auf der ADOX webseite ausgeführt, eine Fotopapieremulsion auf klarem Planfilmträ...

Gast

Cześć Moja kamera otworkowa formatu 8x10" jest już prawie gotowa. Teraz trzeba znaleźć odpowiedni film. ADOX ma w ofercie dwie wersje filmów Ortho: Adox Ortho 25 i Adox Display. Czy ktoś z was ma już z nimi jakieś doświadczenia? Który z tych filmów lepiej nadaje się do fotografii kamerą otworkową? A może macie jakieś inne propozycje do aparatu otworkowego? Czy oba filmy można wywoływać przy czerwonym świetle, czy też Ortho 25 trzeba zanurzyć w kąpieli w ciemni? I czy ktoś z was – albo Mirko – wie, czy Ortho 25 sprawdzi się również w RODINALu (lub R09)? Dziękuję za wskazówki. Pozdrawiam, Martin

MirkoBoeddecker

Cześć, Martin. Jak już wspomniano w opisie katalogowym i na stronie internetowej ADOX, folia Displayfilm to emulsja papieru fotograficznego na przezroczystym, płaskim nośniku foliowym. Oznacza to, że choć jest ona znacznie tańsza od ORTHO 25, to ma też mniejszą czułość. Ponadto jest on w rzeczywistości wrażliwy tylko na niebieskie światło i nie jest tak dokładnie uczulony jak ORTHO, ponieważ jego charakterystyka spektralna w ciemni jest znikoma. Krzywa spektralna nie została również dokładniej zmierzona ani udokumentowana. Dlatego film ten jest oznaczony jedynie czułością ISO P i nie ma właściwej wartości ASA, co utrudnia naświetlanie. Pytanie brzmi teraz, jaką rozdzielczość (linii na mm) ma Twoja przysłona i jak mierzysz naświetlanie. Myślę, że w tym przypadku pomaga tylko wypróbowanie. Może się okazać, że do Twojego zastosowania ten tańszy film jest całkowicie wystarczający. Pozdrawiam, Mirko

SCKStef

Cześć Martin, może to trochę nie na temat, ale dość długo eksperymentowałem z filmem AGFA Rapidoprint i przy czułości 25 ISO w końcu się udało. Film jest co prawda nieco twardy, ale mimo to się sprawdza, a do tego jest to emulsja, która w zasadzie jest emulsją papierową. Pozdrawiam, Stéphane

Wolfgg

Kiedy byłem uczniem, kilkadziesiąt lat temu, sporo eksperymentowałem z aparatem otworkowym, bo akurat omawialiśmy to na fizyce. Aparat był niezwykle prymitywny – karton wysyłkowy, w którym mieścił się papier fotograficzny o wymiarach 18x24, z przodu folia aluminiowa z otworem (wykonanym szpilką). Papier Gradation Spezial był idealny (bez nadruku na odwrocie!), czas naświetlania wynosił 5 minut przy słońcu i 10 minut przy zachmurzeniu. Zdjęcia (a raczej pozytywowe kopie kontaktowe) były tak dobre, że nauczyciel fizyki od razu zabrał je do swojej kolekcji. Otwór był zaskakująco dobrze skorygowany, a „brak zniekształceń” był po prostu zachwycający :(. Dzisiaj można by ładnie kontrolować gradację za pomocą papieru o zmiennej gradacji i filtrów, tak aby negatyw papierowy zapewniał dobre odwzorowanie. Pozdrawiam, Wolfgang

huehnerhose

Cześć, Kiedyś używałem filmu do druku w moim aparacie 8x12 cm (stary, dobry Nagel). Po kilku nieudanych próbach (straszne niedoświetlenie/prześwietlenie) w końcu udało mi się uzyskać zadowalające czasy naświetlania (od 1/10 do 1 s) przy oświetleniu sztucznym (lampy reflektorowe, 500 W mojego dziadka). Wywoływałem go w Eukobromie, ale w proporcji 1+4!!! 1+9 jest o wiele za słabe dla tego filmu, bo nawet przy kilkuminutowych czasach naświetlania nie wychodziło nic porządnego. Początkowo próbowałem wywołać ten film w RODINALU – ale czas przechowywania w kąpieli (nie mam dużego pojemnika) – jest nie do przyjęcia. Przykład zdjęcia To jest przykład. Zeskanowane na skanerze płaskim Epson 4990. Zdjęcie jest fragmentem portretu „z bliska” (czyli właściwie cała głowa wypełnia kadr). Tak więc pomimo starego obiektywu i niskiej rozdzielczości filmu – wspaniała reprodukcja. O ile dobrze pamiętam, Ortho 25 wtedy jeszcze nie istniał... dla mnie obróbka w świetle czerwonym była kryterium nr 1, ponieważ musiałem jakoś wpasować ten film do kaset na szklane płytki... Pozdrawiam Sebastian