IMFotograph
Hallo,
ik heb de grote Adox-filters aangeschaft.
Nu heb ik een paar vragen over de verlengingsfactor van de afzonderlijke gradaties.
Ik heb de afzonderlijke filters gemeten met de densi en ben tot het volgende resultaat gekomen:
vanaf filter 2 0,15
3 0,24
4 0,56
Mijn overweging: in de handleiding van de Meopta Variokop staat: 30 stappen op het diafragma komen overeen met één diafragma.
Dat betekent: bij de overgang van gradatie 2 naar 3 wordt (laten we uitgaan van 10 sec. bij gradatie 2) een halve stop toegevoegd, dus 5 sec. ofwel 15 sec.
Bij gradatie 4, 18 sec.
Bij gradatie 5, ca. 39 sec.
Kan mijn redenering kloppen?
uworischki
als je bij gradatie 2 uitgaat van 10 s en bij de overgang naar gradatie 3 een verlenging van 0,24 hebt – ik hoop dat ik je goed begrijp, want de factor zou dan 1,24 zijn... dan heb je ongeveer 12,5 s, bij gradatie 4 en factor 1,56 is dat 15,6 s. Ik zou het niet via het diafragma regelen, maar via de belichtingstijd. Dat is eenvoudiger en nauwkeuriger.
MirkoBoeddecker
daarbij komt nog dat de dichtheid niet overeenkomt met de verlengingsfactor, omdat de gevoeligheid van de papiersoorten verschilt.
De filters zijn immers niet grijs maar gekleurd en blokkeren gericht de ene of de andere "emulsie" of afzonderlijke "emulsiedeeltjes" bij enkelvoudige mengemulsies.
Bij multigrade-papieren worden twee emulsionsoorten met verschillende gevoeligheid gemengd.
De zachte (groengevoelig) en de harde (blauwgevoelig). Afhankelijk van de filtering wordt alleen de ene of alleen de andere of beide in verschillende verhoudingen of (bij gradatie 2) beide in gelijke mate aangesproken.
Deze "emulsies" of afzonderlijke "bolletjes" (bij enkelvoudige gemengde emulsies) zijn nu doorgaans ook nog eens verschillend gevoelig.
Dat maakt het bijna onmogelijk om uit de dichtheid van het filter de verlengingsfactor af te leiden, en als dat al lukt, dan alleen voor één papiersoort na langdurig testen.
En vergeet niet: wie harder filtert, mist doorgaans diep zwart (nu even vereenvoudigd weergegeven). Bij een hogere gradatie kan ik relatief meer licht doorlaten zonder dat mijn lichten grijs worden. Dat geeft me meer zwart, wat meestal gewenst is.
Alleen al daarom zou ik niet met factoren werken (zelfs als ik ze nauwkeurig had getest), maar simpelweg de oude regel volgen: nieuw filter, nieuwe teststrook!
Al die wiskunde helpt je weinig in het lab als je intuïtief werkt op basis van wat je ziet en je eigen inschatting (dus naar de afgewerkte foto kijkt en tegen jezelf zegt: goed, te licht of te donker).
Je bent het snelst met ervaring en gevoel en niet met een densitometer en rekenmachine, hoewel het gebruik daarvan in het begin vaak helpt om de verbanden te begrijpen.
Groeten,
Mirko