Dat klinkt als een heel normaal resultaat.
Je haalt pas veel meer dan 64 ASA als de film nog maar een paar weken oud is.
Zie hiervoor mijn opmerkingen in de andere discussies over ADOX, waar werd gevraagd waarom we niet elke partij dubbel testen met de Densi.
De meeste andere 100-films zitten in dezelfde orde van grootte. Soms zorgt de verschillende opslagstabiliteit echter voor verwarring. Elke film heeft op de dag van productie ongeveer zijn nominale gevoeligheid en daalt dan over een periode van 2-3 jaar terug tot 2/3 daarvan, totdat er ook nog eens de basiswaas bijkomt, en dan is hij na 3-6 jaar aan het einde van zijn "ik knip gewoon zomaar wat zonder te testen" bruikbaarheid aangekomen. Daarom worden daar immers de houdbaarheidsdata opgedrukt :)
Je haalt er mogelijk iets meer uit als je niet 1+1 verdunt, maar de stamoplossing gebruikt. Bij een gegeven zeer hoge fijnere korrel en zachte tekening haalt de ATM 49 al het maximale uit de gevoeligheid.
Je haalt alleen nog meer eruit als je een grotere korrel en een hardere tekening accepteert.
Belangrijk is ook hoe oud de chemicaliën waren en de kwaliteit van de grondstoffen. De compensatiesubstantie is niet erg lang houdbaar – daarom laten we de ATM49 elk jaar in exclusieve batches produceren en slaan we hem op een speciale manier op.
Als de ontwikkelaar niet meer voldoende compenseert, krijg je met jouw methode (bijvoorbeeld als je op bèta 0,55 kalibreert) een lagere gevoeligheid.
Groeten,
Mirko
Hallo,
hoe zit het dan met de ontwikkeltijden als ik bij oudere films een lagere gevoeligheid instel? Moet ik de tijden verkorten of ontwikkel ik zoals bij de nominale gevoeligheid?
Wilfried
