Gast
Allereerst even hallo!
Tot mijn spijt moet ik steeds weer lezen hoe slecht de Kiev 80 en 88 zijn. Blijkbaar zijn het allemaal experts die zulke onzin uitkramen. Zelf heb ik nog nooit een probleem gehad, afgezien van de normale onderhoudsbeurten, maar ook een Hasselblad, Mamiya of Bronica heeft die nodig. Ik werk zelf al meer dan 25 jaar met dit soort camera's en kijk eens aan, ik leef zelfs van mijn werk. Het enige probleem dat ik heb, is de spottende grijns van diverse collega's, maar daar kan ik wel mee leven. Wat de lenzen betreft: deze dingen zijn stuk voor stuk beter dan het westerse spul, of het nu een 33 of een 1000 is. Ja, verbazingwekkend genoeg is er een ruime keuze, en dat voor een heel normale prijs. Ik heb ze allemaal in mijn arsenaal, inclusief Polaroid en digitale achterwand. Daardoor is de Kiev ineens een hightech-apparaat; Mamya, Bronica en Hasselblad kunnen qua prijs en kwaliteit niet meer bijbenen. Verder ben ik steeds weer verbaasd als het om aardrijkskunde gaat. Russische rommel: de Kiev wordt ook in Kiev gemaakt, en dat ligt nog steeds in Oekraïne. Ach ja, er is ook nog de Pisa-studie, langzamerhand begin ik erin te geloven.
Ik wens jullie nog veel licht
mvg. mephisto
Gast
> O ja, dan is er nog het PISA-onderzoek; langzamerhand begin ik erin te geloven.
Ik ook ;-)
SamuliSchielke
Hallo Mephisto,
Ik fotografeer ook met een Kiev 88, maar ik kan je ervaring slechts gedeeltelijk delen. De Kiev is, als je geluk hebt, een echt goede camera, maar als je pech hebt, raak je vaak gefrustreerd. Ik heb me vaak geërgerd aan zijdelingse lichtinval, aan reflecties in de camera, aan een verkeerd afgestelde scherpstelling, enzovoort. Ik heb ze allemaal gerepareerd of laten repareren, en uiteindelijk moet ik vaststellen dat de Kiev toch een degelijke camera is. Maar het is een model dat qua basisconstructie foutgevoelig is (daarom is Hasselblad al lang gestopt met de productie van dit model), en de productiekwaliteit is onderhevig aan bepaalde schommelingen. Maar ik werk momenteel ook aan een portretserie die een hoge, constante technische kwaliteit vereist (de creatieve kant hangt uiteindelijk van mij af en niet van het apparaat), en de Kiev 88 bevalt me goed.
En de lenzen zijn echt goed. Dat geeft zelfs mijn camerareparateur in Caïro toe, die anders een hekel heeft aan Kievs.
Samuli
PhilippReichmuth
Hallo "Mephisto",
Verder ben ik steeds weer verbaasd als het om kennis van aardrijkskunde gaat. Russische onzin: de Kiev wordt ook in Kiev geproduceerd, en dat ligt nog steeds in Oekraïne.
Oekraïne heette vroeger ook Klein-Rusland (in de drietalige groep Rusland, Klein-Rusland, Wit-Rusland) en de Oekraïense taal "Klein-Russisch" (малоросійська мова), dat lees je nog steeds voortdurend bij Tsjechov. Daarmee plaag ik af en toe Oekraïense staatsburgers die mij na staan. ;)
Ik heb ze allemaal in mijn collectie, inclusief Polaroid en digitale achterwand.
Wat voor digitale achterwand heb je op je Kiev, en hoe werkt het ontspannen daar, gewoon uit interesse? Merkt de achterwand zelf wanneer het gordijn opengaat, gaat dat via het flitscontact, of zet je de camera op B en regel je de sluitertijden via de achterwand zelf?
Philipp
mephisto
Hallo Philipp!
Ten eerste is de achterwand van Sinar, ten tweede kan de camera gewoon via de sluiter worden geactiveerd. De camera herkent dus de sluiteractie, maar kan ook via de achterwand zelf worden geactiveerd. Hiervoor is dan een B-stand nodig. De resolutie bedraagt bij normale instellingen maar liefst 65 miljoen pixels, en dat is echt enorm. Ik hoop dat je iets met deze informatie kunt, maar ik sta altijd klaar voor vragen hierover.
Met vriendelijke groet, mepisto
mephisto
Hallo Samuli!
In zekere zin moet ik je gelijk geven, er zitten inderdaad heel wat miskopen tussen. Maar die vind je bij elke fabrikant in overvloed. Dat weet ik uit eigen ervaring met Canon en Minolta. Ik heb mijn Kiev rechtstreeks uit Oekraïne gehaald, inclusief accessoires, maar ik heb er wel ruim tien rolletjes mee volgeschoten. En zie daar, het was een goede aankoop. Ik heb ook al eens een Mamya RZ 67 Professional uitgeprobeerd, maar dat is niet echt mijn ding. Ten eerste veel te omslachtig en de lenzen veel te duur voor deze kwaliteit.
Ik wens je nog veel plezier met je Kiev en veel licht.
Met vriendelijke groet, mephisto
Gast
Ik heb sinds 1991 een Kiev 88.
Met de originele Kiev-baionet (drie-schroefdraad).
En de volgende objectieven:
Mir-26B (45 mm/3,5), Mir-38B (65 mm/3,5), Volna-3 (80 mm/2,8) en Jupiter-36B (250 mm/3,5). Evenals een teleconverter en enkele tussenringen.
Kritiekpunten:
- Moeizaam werkende, haperende bajonet.
- Moeizaam werkende ontspanknop
- Vrij slechte zoeker-matglasplaat (donker)
- Lomp en zwaar prismazoeker (daarom gebruik ik meestal de schachtzoeker)
Wie ooit een moderne Mamiya-schachtzoeker heeft gezien, weet wat de Kiev-schachtzoeker mist: een afdekking rond de loep die vreemd licht buiten houdt
- Zelfvernietigingsmechanisme bij de knop voor filmtransport/belichtingstijd
(Wat is er mis mee om dat met twee aparte knoppen te doen?!)
- Lichtinval bij verwisselbare magazijnen, zo goed als "af fabriek" (tenzij deze individueel aan de camera zijn aangepast)
- Onregelmatig filmtransport (zelfs als je alles goed doet). Je kunt er wel mee leven, maar geweldig is het niet.
- Bij lange belichtingstijden (tot 1 sec) moet de ontspanknop ingedrukt blijven totdat de belichting is voltooid, anders blijft de sluiter open
- Overdracht van het diafragma via tussenringen vereist gevoel bij het in elkaar zetten, anders stoot het diafragma zijdelings tegen de diafragmaverlenging en vergrendelt de lensvergrendeling niet
- Geen spiegelvoorontspanning (Arax, Hartblei & consorten rusten dit inmiddels achteraf uit)
Voordelen:
- gunstige prijs
- verwisselbare magazijnen
- gunstige prijs
- gunstige prijs
Als alternatief heb ik nu een Mamiya 645 1000-S aangeschaft en een tussenring laten maken door een fijnmechanicus, zodat ik de Kiev-lenzen op de Mamiya kan gebruiken ... (Dat lukt gelukkig, omdat de brandpuntsafstand van de Mamiya bijna 20 mm korter is dan die van de Kiev88).
Resultaat:
Mooie camera met soepele filmtransport, uitstekende zoeker met verwisselbare matglazen, nauwkeurige elektronisch gestuurde sluiter, gelijkmatig filmtransport en, dankzij Kiev, voordelige verwisselbare objectieven.
Bovendien bevalt het 6x45-formaat me iets beter dan het 6x6-formaat ... alleen bij opnamen in staand formaat is dat vanwege de spleetzoeker onpraktisch.
SamuliSchielke
> Kritiekpunten:
> - Moeizaam werkende, haperende bajonetsluiting.
> - Moeizaam werkende ontspanknop
Ja.
> - Zelfvernietigingsmechanisme bij de knop voor filmtransport en belichtingstijd
(Waarom zou je dat niet met twee aparte knoppen doen?!)
Omdat Hasselblad het oorspronkelijk zo heeft ontworpen en de Oekraïners het concept met alle voor- en nadelen hebben overgenomen. Waarom de Zweden het zo hebben ontworpen, weet ik ook niet.
> - Lichtinval bij verwisselbare magazijnen, vrijwel "af fabriek" (voor zover deze niet individueel aan de camera zijn aangepast)
Zwarte isolatietape eromheen. Vervelend als je snel van polaroid- naar filmmagazijn moet wisselen, maar gegarandeerd geen lichtinval meer. En dat je überhaupt snel (zo snel als de isolatietape toelaat) tussen polaroid en film heen en weer kunt wisselen, maakt soms echt veel uit.
> - Onregelmatige filmtransport (ook al doe je alles goed). Je kunt er wel mee leven, maar geweldig is het niet.
Daarvoor krijg je 13 opnames per rolletje. Als alternatief door het kijkgaatje kijken en aan het magazijn draaien tot het juiste nummer er staat. Het is allemaal een beetje omslachtig, maar waarom het de moeite waard is, staat hieronder.
> - bij lange belichtingstijden (tot 1 sec) moet de ontspanknop ingedrukt blijven tot de opname klaar is, anders blijft de sluiter open
Echt? Dat doet de mijne niet.
> Voordelen:
> - gunstige prijs
> - verwisselbare magazijnen
> - gunstige prijs
> - gunstige prijs
Vergeet de goede optiek niet. Maar uiteindelijk is de prijs de doorslaggevende factor. Daarom neem je de ongemakken voor lief. Ik heb eens geïnformeerd of het mogelijk zou zijn om Kiev-lenzen op een nieuwere Hasselblad-behuizing uit de 200-serie te monteren. Het zou technisch wel mogelijk zijn (met een beetje aanpassing), maar jeetje, ik wist niet dat camera's zo veel konden kosten...
> Bovendien spreekt het 6x45-formaat me iets meer aan dan het 6x6-formaat ...
Bij mij is het andersom, anders had ik ook al een Mamiya-behuizing overwogen. Uiteindelijk is het dus een kwestie van smaak en geld.
Samuli
cfb_de
Hallo Claudius,
Allereerst: ik heb geen 88, ik heb een 60. En sinds ik de filmtransport na inmiddels meer dan 300 filmrolletjes heb afgesteld, ben ik erg tevreden over het toestel.
Je schrijft echter een aantal dingen die ik niet onbeantwoord wil laten, in vergelijking met de Hassi die ik op mijn werk gebruik.
- vrij slechte zoekermat (donker)
Dat heb je bij de Zweden ook. Alleen is dat matscherm daar al duurder dan bijvoorbeeld het helderdere Rollei-scherm voor de 88/60 bij Baier. Je moet gewoon in staat zijn om een matscherm te vervangen en af te stellen.
- logge en zware prismazoeker
Daar staat tegenover dat hij qua prijs zeer aantrekkelijk is en voor even weinig geld ook in een zeer goede Spot-uitvoering verkrijgbaar is.
Laten we eerlijk zijn: wie een MF-kubus voor zijn oog wil houden... die moet dat maar doen. De omstanders bellen dan de dokter :-)
wat de Kiev-schachtzoeker mist
Een duidelijk voordeel voor mijn 60. Die heeft dat wel. En bovendien een lens die gemakkelijk door de opticien kan worden vervangen; aanpassing aan je eigen gezichtsvermogen is dan slechts een kwestie van ongeveer 20,- aan vervangingskosten.
Wat spreekt ertegen om dat met twee aparte knoppen te doen?!
Niets. Het maakt de camera alleen maar ingewikkelder (en de Sovjets hadden met de camera al de grens van hun industriële productie bereikt).
Wat spreekt ertegen om gewoon de bediening van de camera te leren? Bij bepaalde Nikons maakt niemand er een punt van dat de snelkoppelingshendel in het oog moet zitten voordat de belichting wordt geactiveerd, alleen maar omdat men linkshandig is.
- ongelijkmatige filmtransport (ook al doe je alles goed).
Dat doen mijn dstl. Hassi-magazines ook. En dat zelfs *nadat* ze terug waren uit Ahrensburg. Ook mijn privé-Rollei's vertonen dit effect, mijn K-60 sowieso. Stoort het? Zijn er overlappingen? Zo niet: laat het zo, bij rolfilm kan het in principe niet anders. De Pentacon-Six probeert het, maar faalt ook. Met mijn K-60 krijg ik reproduceerbaar 13 foto's van de 120-rol. En dat vind ik eigenlijk best mooi.
- bij lange belichtingstijden (tot 1 sec) moet de ontspanknop ingedrukt blijven totdat de opname is voltooid,
Hm. Heb je nog nooit een V-Hassi in je handen gehad? Bij die gaat namelijk de hulp sluiter dicht voordat het ding vooraan in de lens klaar is. Zo bekeken lijkt de K-88 verbazingwekkend consequent de bedieningsfilosofie van de Zweedse camera te volgen.
Al met al heb ik destijds bewust een 60 gekocht, omdat die veel van die ontwerpfoutjes nu eenmaal niet heeft: zoekerloepmasker: standaard, filmtransport/sluiter: twee knoppen, filmtransport: één keer instellen is genoeg, hulp-sluiter ontbreekt.
Daarvoor heb ik dan ook geen verwisselbare magazijnen en heb ik voor de prijs van een lichtschachtzoeker bij Hasselblad mijn complete systeem aangeschaft.
Over de lenzen:
- 50 mm Flektogon SC: prima, iets minder goed dan de Zeiss voor Hassi.
- 65 mm Mir: mijn tweede is prima, maar pas vanaf diafragma 5.6.
- 80 mm Volna: de mijne doet in directe vergelijking met de Planar op de Hassi niet onder. (!)
- 120 mm Biometar: optisch geweldig, mechanisch (diafragma!) een ramp.
- 180 mm Sonnar: *Dé* reden om te fotograferen met een P-Six-vatting
- 250 mm Jupiter: mijn onverslijtbare exemplaar heeft de Geli nodig, maar is dan vanaf 5.6 goed. En levert met de WEP-converter een onberispelijke 6.x/500.
Bij de foto's met spleetsluiter mag men niet vergeten dat een grote bron van storingen wegvalt: verschillend lopende sluiters in de objectieven. Daarom zijn mijn drie dstl-scherven (oude 50, 80 en 150) naar de service gestuurd. Vraag niet naar de kosten. Maar nu past alles perfect.
Aan de andere kant is de nogal dom geconstrueerde sluiter van een K-88, net als die van een Hassi 1000 of 1600, allesbehalve duurzaam en heeft hij liefde en verzorging nodig.
In vergelijking met dat rammelende gedoe zou ik voor thuis weer een K-60 kopen. Die kan ik zelf repareren, mocht er iets aan de hand zijn. Dat durf ik bij de primitieve constructie van een K-88 echter niet aan. En de K-60/P-Six-lenzen zijn ook enorm onverslaanbaar goedkoop. Bovendien zijn ze bruikbaar en heb je niet te maken met die lelijke APS-MF. Liggend formaat? Bestaat niet. Zo simpel is de wereld.
Met vriendelijke groeten,
Fr (Rechthoeken zijn verkrachte vierkanten)anz
Claudius
> Hallo Claudius,
>
> Allereerst: ik heb geen 88, ik heb een 60.
>
> Die kende ik destijds, toen ik mijn 88 kocht, nog niet. Ook zou ik me toen hebben laten leiden door het ontbreken van verwisselbare magazijnen; tegenwoordig vind ik die niet meer zo belangrijk.
>
> > - vrij slechte zoekermaatschijf (donker)
>
> Dat zie je ook bij de Zweden. Alleen is dat matscherm daar al
> duurder dan bijvoorbeeld het helderdere Rollei-scherm voor de 88/60 bij Baier.
> Je moet gewoon in staat zijn om een matscherm te verwisselen en af te stellen.
>
> Dat is interessant; Baier(?) is dus een leverancier van alternatieve matschermen.
> Moet ik eens bekijken.
>
> > Eerlijk gezegd: wie een MF-kubus voor zijn oog wil houden... die moet dat maar doen.
> Dan roepen de omstanders de dokter :-)
>
> Wat je daar nu ook mee bedoelt...
>
> > Wat spreekt ertegen om dat met twee aparte knoppen te doen?!
>
> Niets. Het maakt de camera alleen maar ingewikkelder (en de Sovjets waren
> met de camera al aan de grens van hun industriële productie gekomen).
> Dat wil ik niet betwisten.
>
> > Wat spreekt ertegen om gewoon de bediening van de camera te leren?
>
> Niets. Daar heb ik ook geen problemen mee. Maar een slecht ontworpen apparaat blijft toch een slecht ontworpen apparaat.
> Ik weet hoe ik dat ding moet bedienen, en afgezien van een magazijn dat ik in '91 waarschijnlijk al defect kocht, is het tot nu toe ook defectvrij gebleven.
>
> > Bij bepaalde Nikons maakt niemand er ook maar iets van, omdat de snelkoppelingshendel
> in het oog moet zitten voordat de belichting gaat, alleen maar omdat je linkshandig bent.
>
> Ik heb geen ervaring met Nikons, behalve de indruk dat ze voor mij als 35mm-spiegelreflexcamera's te lomp zouden zijn.
>
> > - ongelijkmatige filmtransport (ook al doe je alles goed).
>
> Dat doen mijn dstl. Hassi-magazijnen ook. En dat zelfs
> *nadat* ze terug waren uit Ahrensburg. Ook mijn privé
> Rolleis vertonen dit effect, mijn K-60 sowieso.
> Stoort het? Zijn er overlappingen?
> Zo niet: laat het zo, bij rolfilm kan het in principe niet anders.
> De Pentacon-Six probeert het, maar faalt ook.
> Bij mijn K-60 krijg ik reproduceerbaar 13 foto's van de 120-rol.
> En dat vind ik eigenlijk best mooi.
>
> Geaccepteerd. Overlappingen zijn er alleen als er slordig wordt omgegaan met het plaatsen van de film. Wie doet dat nou? Ik soms?!
>
> Je merkt in ieder geval dat de Oekraïners een echt perfecte kopie van de Hasselblad hebben geleverd – ze hebben ook de fouten gekopieerd.
>
> > - bij lange belichtingstijden (tot 1 sec) moet de ontspanknop zo lang
> ingedrukt blijven totdat de opname is voltooid,
>
> Hm. Heb je nog nooit een V-Hassi in je handen gehad?
>
> Nee, ook nog nooit een andere.
>
> > Bij die gaat namelijk de hulp sluiter dicht voordat het ding vooraan
> in de lens klaar is.
> Zo bekeken lijkt de K-88 verbazingwekkend consequent de bedieningsfilosofie
> van de Zweedse camera te volgen.
>
> Dat klinkt verschrikkelijk. Op zich zijn centrale sluiters in de lens best aantrekkelijk, tenminste als je flitsers gebruikt (wat ik vermijd).
>
> Het door mij beschreven sluitergedrag heb ik pas enige tijd geleden vastgesteld (tot nu toe had ik met de Kiev geen lange belichtingstijden nodig, maar nu kwam er een nieuw onderwerp) en ik dacht eerst dat het ding het begeven had, toen ik het magazijn eraf haalde en de openstaande sluiter opmerkte. Daar liep ik dan met een handvol nog onbelichte filmrolletjes in een industriële ruïne en vrijwel meteen aan het begin valt de Kiev uit – Grr.
>
> > Al met al heb ik destijds bewust een 60 gekocht, omdat die
> veel van die ontwerpfoutjes nu eenmaal niet heeft: zoekerloepmasker: standaard,
> filmtransport/sluiter: twee knoppen, filmtransport: één keer instellen
> is genoeg, hulp-sluiter: niet van toepassing.
>
> Daarvoor heb ik juist geen verwisselbare magazijnen en voor de prijs van een
> lichtschachtzoeker bij Hasselblad heb ik mijn complete systeem
> aangeschaft.
>
> Prijslijsten van Hasselblad zou je vanwege de grote getallen erin ook voor telefoonboeken kunnen aanzien.
>
> > Over de lenzen: (...)
> > - 180 mm Sonnar: *Dé* reden om te fotograferen met een P-Six-aansluiting?
>
> Voor mijn Mamiya 645 heb ik ook een P-Six-adapter; eens kijken wanneer ik zo'n juweeltje tegenkom.
>
> > - 250 Jupiter: Mijn onsterfelijke heeft de Geli nodig, maar is dan vanaf 5.6 goed.
> En levert met de WEP-converter een onberispelijke 6.x/500.
>
> Ik heb hem nog niet zo lang, maar de eerste indruk is goed. In het ergste geval kun je met dit ding ook wel wat soldeerwerk verslaan.
>
> > Wat je bij die spleetsluiters niet mag vergeten,
> is dat er een grote storingsbron wegvalt: verschillend lopende sluiters
> in de objectieven.
>
> Dat kan je blijkbaar ook overkomen bij een van de mooiste Mamiya's ooit – de C330.
>
> > Daarom zijn mijn drie huidige brokstukken (oude 50, 80 en 150)
> naar de serviceafdeling gevlogen. Vraag niet naar de kosten.
>
> Ik zal me er verre van houden.
>
> > Aan de andere kant is de nogal dom geconstrueerde sluiter van een K-88, net als
> die van een Hassi 1000 of 1600, allesbehalve duurzaam
> en heeft hij liefde en verzorging nodig.
>
> Ik ken alleen de kopie en ben verbaasd dat hij überhaupt werkt.
> Mooi zijn de lichtreflecties op de sluiter als er licht op het magazijn valt; de vreemde effecten op de negatieven moest ik eerst leren interpreteren – vooral omdat het eerste magazijn waarbij dit effect optrad ook nog eens een belabberde filmligging had en ik er toen helemaal niets van begreep.
>
> > In vergelijking met dat lawaai zou ik voor thuis weer een K-60
> kopen. Die kan ik zelf repareren, mocht er ooit iets aan de hand zijn.
> Dat durf ik bij de primitieve constructie van een K-88 echter niet aan.
> En de K-60/P-Six-lenzen zijn ook enorm onverslaanbaar goedkoop.
> Bovendien is het bruikbaar en heb je niet te maken met die lelijke APS-MF
> .
>
> Als ik iets kleins wil, neem ik mijn Pentax ME Super. Geen APS, geen MF, maar fijn en klein.
>
> De K88- en (voor zover ik die zal hebben) P-Six-lenzen zijn voor mij een reden om ze op de Mamiya 645 te gebruiken. Dankzij de adapter is dat geen probleem.
> Helaas gaat dat ten koste van de diafragmaregeling, maar daar kan ik mee leven.
>
> Zou een K88-Mamiya-adapter kansen hebben op de markt? Ik heb zoiets nog nooit bij iemand gezien; de mijne is door een fijnmechanicus in mijn opdracht vervaardigd.
>
> > Liggend formaat? Bestaat niet. Zo simpel is de wereld.
>
> Gaat het hier niet eerder om een bol?
>
> > Met vriendelijke groeten,
> Fr(Rechthoeken zijn verkrachte vierkanten)anz
>
> Mijn fotopapier heeft tenslotte ook ongeveer vier hoeken. En groeten terug.
>
> ---
>
> Toevoeging: Dit ding houdt niet van geciteerde citaten. Vandaar de puntige haakjes.
Gast
Hallo Claudius,
Om te beginnen: een groot deel van je kritiek op de K88 is zeer terecht, en de camera is inderdaad niet de meest betrouwbare ;) Hier slechts een paar korte opmerkingen:
- Geen spiegelvoorontspanning (Arax, Hartblei & consorten rusten dit inmiddels achteraf uit)
- Zelfvernietigingsmechanisme bij de filmtransport-/belichtingstijdknop
(Wat spreekt ertegen om dat met twee aparte knoppen te doen?!)
Wat bedoel je, dat je de knop maar in één richting mag draaien of dat je de belichtingstijd alleen mag wijzigen als de camera gespannen is?
Mijn K88 uit 1985 met ongewijzigde sluiter kan beide zonder problemen aan en heeft ook jouw probleem met de ontspanknop bij lange sluitertijden niet. De algemene waarschuwingen en horrorverhalen over kapotte sluiters bij verkeerd gebruik van de tijdknop kwamen waarschijnlijk vaker voor toen mensen in de jaren 90 begonnen met het inbouwen van spiegelvoorontspanning in hun K88. Er lijkt met name een vroege variant van de spiegelvoorontspanning van Hartblei te zijn geweest, waarbij draaien in de verkeerde richting het sluitmechanisme vernielde. Ik heb een andere gezien bij een body uit 1996 van Urbi, die ik mee naar Kiev had genomen voor reparatie; bij deze body werd de spiegelvoorontspanning geactiveerd door de ontspanknop half in te drukken en bleef het tweede sluitergordijn bij lange sluitertijden herhaaldelijk halverwege hangen als je de ontspanknop te snel indrukte. (Gevorg Vartanyan heeft toen in Kiev de technicus opgespoord die destijds de MLU had ingebouwd; die zei dat ze zoiets destijds bij wijze van proef in een kleine serie van 10 exemplaren hadden gebouwd, zagen dat het rommel was, en het met een duidelijke waarschuwing doorgeven om de restanten te verwerken – restverwerking bestond bij de Neurenbergse handelaar, van wie Urbi de camera had, blijkbaar uit het zonder waarschuwing doorverkopen tegen de volle prijs).
Dergelijke problemen doen zich niet bij alle K88's voor, maar enerzijds is het beter één keer te veel te waarschuwen dan één keer te weinig, anderzijds zal een fout bij een gemodificeerde, "verbeterde" K88 de reputatie van het apparaat waarschijnlijk bijzonder blijvend schaden, zelfs als de oorzaak van de fout in de modificatie zelf lag. Dat is een van de redenen waarom ik het achteraf inbouwen van een spiegelvoorontspanner een slecht idee vind, omdat het een niet erg robuust mechanisme nog kwetsbaarder maakt door er onvoorziene extra mechanica aan te knutselen.
Ik heb er toch een gewoonte van gemaakt om eerst te spannen en dan pas in te stellen, sinds ik met Russische Leica's fotografeer. Dat is toch niet zo veel gevraagd :)
Wie ooit een moderne Mamiya-schachtzoeker heeft gezien, weet wat de Kiev-schachtzoeker mist: een kap rond de loep die vreemd licht buiten houdt
Er is een oude en een nieuwe schachtzoeker voor de K88; de nieuwere heeft het door jou genoemde rechthoekige deksel met een loep in het midden, de oude heeft dat niet. Ik vind de nieuwe veel prettiger.
Zou een K88-Mamiya-adapter kansen hebben op de markt? Ik heb nog nooit iemand zoiets zien aanbieden; de mijne is door een fijnmechanicus in mijn opdracht vervaardigd.
Arax
biedt er een aan voor 35 euro; je hebt dan nog de schroefdraadadapter nodig voor K88-lenzen op P6-vatting, maar daarvoor kun je dan ook alle Carl Zeiss Jena-lenzen op je Mamiya gebruiken.
Philipp
Claudius
> [veel details over sluitingen, aanpassingen enz.]
Aangezien ik er tot nu toe nog niet in geslaagd ben mijn Kiev88 kapot te maken, en het om een ongewijzigd exemplaar gaat, moeten mijn opmerkingen dan waarschijnlijk eerder worden gezien als een wens voor verbetering.
Afgaande op het serienummer heb ik destijds een vrijwel nieuwe en ongebruikte Kiev gekocht (het serienummer begint met 90, ik heb hem in '91 gekocht). Misschien werkt hij daarom wel?!
Echter, puur qua gevoel bevallen mij noch het filmtransport, noch de instelling van de sluitertijd. Voor de filmtransport moet je net dat beetje extra kracht uitoefenen dat bij andere apparaten het verschil maakt tussen werkt en kapot is ...
> > Wie ooit een actuele Mamiya-zoeker met kijkvenster heeft gezien,
> > weet wat de Kiev-zoeker mist – een deksel rond het vergrootglas,
> > dat vreemd licht buiten houdt
>
> Er is een oude en een nieuwe schachtzoeker voor de K88; de nieuwere
> heeft het door jou genoemde rechthoekige deksel met een loep in het midden,
> de oude heeft dat niet.
> Ik vind de nieuwe veel prettiger.
Ah. Ik heb blijkbaar alleen een oude.
> > Zou een K88-Mamiya-adapter enige kans van slagen hebben?
> > Zoiets heb ik nog nooit bij iemand in de aanbieding gezien; de mijne is
> > door een fijnmechanicus in mijn opdracht vervaardigd.
>
> Arax biedt er een aan voor 35 euro; je hebt dan nog de schroefdraadadapter nodig
> voor K88-lenzen op P6-vatting, maar daar staat tegenover dat je dan ook alle
> Carl Zeiss Jena-lenzen op je Mamiya kunt gebruiken.
Ik zie een verschil tussen het gebruik van één adapter en twee adapters die je moet combineren.
Conclusie:
Bedankt voor de constructieve reactie op mijn opmerkingen; ik zie dat ik mijn Kiev waarschijnlijk kan verbeteren door een nieuwe zoekerplaat en een nieuwe lichtschachtzoeker aan te schaffen.
PhilippReichmuth
Ik zie een verschil tussen het gebruik van één adapter en twee adapters die je moet combineren.
Natuurlijk is één minder altijd beter.
Hoewel het bij deze twee eigenlijk niet zo erg zou moeten zijn. De P6-M645-adapter heeft een bajonetring waarmee je het K88-P6-schroefstuk heel stevig vast kunt draaien. Ik heb dit uitgeprobeerd met een P6-FD-adapter van Arax, en het hield eigenlijk heel goed vast. Wat eerder storend is, is dat de K88-lenzen er alleen in worden geschroefd, maar niet vergrendeld, zodat ze in ongunstige situaties los kunnen schroeven. Dat probleem heb ik ook als ik K88-lenzen op de P6-aansluiting van mijn Kiev gebruik. Hoe is dat bij jouw K88-M645-adapter opgelost, zit er een vergrendeling in?
Philipp
mephisto
Wat een wonder! Wie had gedacht dat er nog zoveel Kiev-bezitters zijn? Bij sommige berichten moet ik toch mijn hoofd schudden. Het mooie aan de Kiev is nog steeds dat hij geen poespas nodig heeft, maar wie dat wel nodig heeft om te fotograferen, die moet zich absoluut niet met MF bezighouden. Wat het probleem met het vergrootglas betreft, moet ik jullie gelijk geven: de lichtinval stoort inderdaad. Maar ik heb het heel eenvoudig opgelost met een insteldoekje, aangezien ik sowieso ook met GF werk.
Wat betreft de filmtransport, moet ik jullie deels ook gelijk geven, maar wie goed smeert, rijdt ook goed. Af en toe een heel klein beetje vet in het mechanisme en zie daar, het werkt super, maar waarom hebben we twee knoppen nodig? Naar mijn mening is één toch genoeg. Haselblüte heeft het wel geprobeerd, maar bij de 500 c weer afgeschaft, omdat veel klanten het als storend ervoeren. Minder is vaak meer, zoveel daarover.
Wie moet klagen over de magazijnen vanwege lichtinval, nou ja, ik had hetzelfde probleem daarmee. Maar ik heb ook ongeveer tien magazijnen getest en er toen vier meegenomen. Hetzelfde geldt voor de objectieven, die ik allemaal rechtstreeks bij Arsenal in Kiev heb gekocht. Ik wil de Kiev echter niet de hemel in prijzen, daar heeft ze te veel eigenaardigheden voor, maar in vergelijking met sommige zogenaamde westerse fabrikanten is ze zeker niet slecht. Wat de lange belichtingstijd betreft: die van mij werkt perfect, bij de Mamya RB67 moet je daarbij altijd van T naar één terugzetten. Tenminste, mijn exemplaar, ik vind dat omslachtig.
Al met al is het toch altijd zo: alles heeft zo zijn eigenaardigheden, ongeacht het merk. Zolang hij niet is aangepast, is het toch een goed ding, eenvoudig en robuust, en juist daarom ben ik er dol op.
Ik wens jullie nog veel mooie onderwerpen en altijd goed licht!
mvg. mephisto ;)
Claudius
Philipp, nee, er is op dit moment nog geen vergrendeling ingebouwd.
De tussenring die we uit de adapter* hebben gehaald, is te groot en te lomp om in de adapter te passen, maar wij (ik en de fijnmechanicus) zijn nog aan het bedenken hoe we dit op de meest elegante manier kunnen oplossen.
Ook aantrekkelijk zou een aanslag zijn die voorkomt dat de lens voorbij de "uitneem"-positie draait, want anders blijft alleen dit kleine aanslagschroefje haken.
Wat de inbouw van beide mogelijk maakt, en ook de constructie van de adapter relatief eenvoudig maakte, is het feit dat de oplegafstand van de Mamiya bijna 20 mm korter is dan die van de Kiev; het verschil is bij de P6-bajonet, als het al bestaat, waarschijnlijk veel kleiner, zodat daar constructief geen elegante oplossing te vinden is.
Nu heb ik nog geen van deze Kiev88-P6-adapters gezien; als ik het goed begrijp, is dat een korte cilinder met een binnendraad met drie schroefgangen, die op de schroefdraad van de lens wordt geschroefd en naar buiten toe de P6-vatting vormt.
Afhankelijk van de wanddikte van de cilinder zou het hier zinvol zijn om een gat met binnendraad aan te brengen en de cilinder met een kleine stelschroef aan de Kiev-lens te bevestigen, maar dat zou pas vanaf 2..3 mm zinvol haalbaar zijn.
Anders zou men het heiligschennis moeten begaan en het gat met binnendraad in het bajonettgedeelte van de Kiev-lens aanbrengen en de stelschroef door de adaptercilinder in de Kiev-lens draaien.
De wanddikte van de Kiev-schroefcilinder zou dat moeten toelaten, de originele bajonetsluitschroef is immers in dezelfde cilinder geplaatst.
Beide overwegingen veronderstellen echter dat men
a) de K88-lenzen voornamelijk als P6 wil gebruiken en
b) voor elke lens een afzonderlijke P6-schroefadapter heeft.
(en c) toegang heeft tot het juiste gereedschap of de juiste vaardigheden)
*) De adapter bestaat in wezen uit een conisch aluminium stuk, dat aan het smallere uiteinde de M645-bajonet heeft en aan het bredere uiteinde een opgeschroefde K88-bajonetvatting (afkomstig van een gesloopte tussenring). De cilinder moet conisch zijn, omdat M645-lenzen naar de camera toe smaller zijn dan K88-lenzen en er anders te weinig ruimte zou zijn rond de ontspanknop/zelfontspanner.
Het slachten van tussenringen voor het verkrijgen van bajonetsluitingen is economisch zinvol, omdat de productie van een dergelijke schroefdraad met drie schroefgangen, waarbij de schroefdraadflanken ook nog licht onder spanning kunnen staan, uiterst kostbaar is.
-Claudius
Gast
Hmmmm,
als ik erover nadenk dat ik tijdens elke Kiev/Rasselkrach-thread zo’n 1 tot 4 filmrolletjes in mijn Zenzi belicht, zonder dat ik me daar ook maar iets van hoef te maken ;)
Hé Franz,
AE-Prisma en de snelkoppelingshendel zijn prima. Actiefoto's op 6x6, zonder de KB-hoofdpijn met "verticaal of horizontaal of wat nu?!?"
Tot nu toe was er nog nooit een dokter in de buurt.
Groeten
Martin
Schwedenstahl
Nou, ik heb twee 88’s; de ene kocht ik in ’92 met mijn eerste salaris als dienstplichtige, en de tweede heb ik een paar jaar later aangeschaft omdat iedereen me wijsmaakte dat de volgende film de laatste zou zijn die ik dan hopelijk helemaal zou kunnen doen voor belichting. Tja, ze werken allebei nog steeds perfect en zijn al in het hoge noorden geweest bij nat en koud weer en meerdere keren in de woestijn. Behalve de 5,6 250 mm heb ik alle lenzen en ook daar heb ik eigenlijk niets op aan te merken. Natuurlijk verschilt de afwerking enorm van mijn Leica, maar die is inmiddels ook al eens gerepareerd, de Kiev's niet. Verrassend genoeg hoefde ik in al die jaren bij slechts één magazijn de afdichtingen te vervangen en dat had ik op eBay gekocht; de magazijnen in de set waren helemaal in orde. Als ik 30x30 vergrotingen laat maken van dia-opnames, is iedereen in de fotowinkel altijd verbaasd en fluistert menig iemand: "Tja, waarschijnlijk Hasselblad?" Nou ja, ik wil de lenzen nu niet beter maken dan ze zijn, tegenlicht enz. levert daar wel problemen op, maar waar haal ik als gewoon mens voor dit bedrag zoveel apparatuur vandaan???? Natuurlijk zijn er Hasselblad, Rollei, Zenza en zelfs Mamiya, zeker allemaal geweldige toestellen met fantastische optieken en ook heerlijk in de hand, maar ik deal niet in drugs of zo dat ik me die zomaar kan veroorloven. Ik begrijp echter ook degenen die denken dat ze voor weinig geld een Hasselblad hebben gekocht en die vervolgens teleurgesteld zijn als ze een blender in handen hebben, en voor een niet-werkend exemplaar is zelfs de Kiev te duur.
Een korte vraag uit interesse... waar krijg je een digitale achterwand
op maat??? Wie doet dat???
Groeten
Marwan
mephisto
Hallo Schwedenstahl!
Ik kan je vraag over een digitale achterwand voor een Kiev beantwoorden. Ik hoop dat je goed in je stoel zit! Het bedrijf Sinar heeft zo’n achterwand al twee jaar in het assortiment; de prijs was toen
Gast
Hallo Dietmar,
Dus een geweldige ( :) ) Sinarback? Was dat gerammel te wijten aan de mechanische aanpassing? (Ik meen me te herinneren dat Brenner ooit reclame maakte met de bewering dat de twee aansluitingen van de Kiev voor de cassette en de zoeker compatibel waren met de Zweedse versie)
Of is er daadwerkelijk een speciale Zwitserland-Oekraïne-adapter?
Groeten
Martin
Schwedenstahl
Hallo Max,
De door Brenner aangeboden achterwanden waren licht aangepast, zodat ze op de Hasselblad konden worden gebruikt.
Ik heb zelf geprobeerd de magazijnen op mijn Hasselblad 500 aan te sluiten, maar dat is me niet gelukt. Verder passen ze qua afmetingen als gegoten; er moet waarschijnlijk iets aan de vergrendeling worden veranderd. Marek Wiese van Wiese Fototechnik past de magazijnen nog steeds aan. Verrassend genoeg kon het Polaroid-achterdeel worden aangesloten. Of de foto's iets zouden zijn geworden, heb ik nooit uitgeprobeerd.
Groeten,
Marwan
