Gast
Hallo,
Kunnen jullie mij kort vertellen wat jullie ervaringen zijn met barietpapier en droogpersen?
Tot nu toe heb ik barietpapier op houten platen gespannen. Toegegeven, dat is wat bewerkelijk, maar het resultaat is wel heel mooi; de glans van het papier bij luchtdroging bevalt me echt goed.
Met een droogpers zou ik, zo stel ik me voor, vaker voor barietpapier kiezen, als het verwerkingsproces snel en eenvoudig zou zijn en het apparaat redelijk betaalbaar is.
Met vriendelijke groeten
Holger
Gast
... de apparaten zijn tweedehands voor een zacht prijsje te koop.
Maar snel en eenvoudig zijn eisen die absoluut niet samengaan met hoogglansbaryt.
Groeten
Ronald
Wolfgg
Het enige wat me zo uit mijn hoofd te binnen schiet, is dat de droogrol een degelijk spanmechanisme moet hebben, bij voorkeur met spiraalveren, en dat de verwarming idealiter voorzien zou moeten zijn van een instelbare thermostaat. Ongeregelde verwarmingen lopen namelijk meestal op tot 80 °C, terwijl sommige papiersoorten voor een optimaal vlak resultaat bijvoorbeeld bij 50 °C gedroogd moeten worden.
Groeten, Wolfgang
Gast
Hallo,
Ik weet het niet zo goed, ik heb een droogpers van Bächer met alles erop en eraan (doekspanning, thermostaat), maar hij werkt niet goed. Het laken zit niet zo strak als het zou moeten en ik krijg voortdurend allerlei foutmeldingen.
Een collega heeft een Franse droogpers uit 1925 voor me meegenomen (ik woon aan de grens met Lotharingen), een Sprint Paris (ik hoop dat er hier geen elektricien meeleest, want dat ding is avontuurlijk geconstrueerd). Er is niets automatisch, hij wordt bijna 120° warm, maar op de een of andere manier werkt de pers wel.
Geen scheuren in de schelp, nauwelijks fouten in de hoogglans, ik vermoed dat dit komt doordat het frame erg strak kan worden gespannen en de druk sterker is, bovendien is het verwarmingsvermogen zo hoog dat alles gelijkmatiger warm wordt.
Michael
MirkoBoeddecker
En helaas is het ook niet onbelangrijk hoe nauwkeurig de vorige eigenaar was met de hygiëne en het water.
Anders komt al dat vuil via het doek in je foto’s terecht.
Het beste zou daarom een pers zijn van een fabrikant die nog bestaat en waar je een vervangende doek kunt bestellen.
Daar hoort bijvoorbeeld Büscher bij. Maco heeft ook nog een paar doeken voor de Ecomat. Tenminste, die hadden ze laatst nog.
Groeten,
Mirko
Wolfgg
En als de fabrikant niet meer bestaat, moet je iemand kennen die met een naaimachine overweg kan.
Michael: als termen als VDE 0100 je niets zeggen, laat die oude droogpers dan in ieder geval even aan een elektricien zien. Bedenk wel: je werkt er meestal met natte handen aan, dus je geleidt stroom goed en bent daarmee een uitstekende kandidaat voor een snelle dood door elektrocutie. En de veiligheidsvoorschriften zijn, zoals bekend, het resultaat van meer dan 100 jaar ongelukken met elektriciteit.
Dat de oude pers goede resultaten oplevert, geloof ik meteen. Hoe sterker de kromming van de pers, hoe hoger de aandrukkracht van het doek bij gelijke doekspanning. De afbeelding moet immers zo sterk tegen de hoogglansfolie worden gedrukt dat de krommingskrachten in het drogende papier altijd kleiner zijn dan de aandrukkracht van het doek, omdat de krommingskrachten het papier anders voortijdig van de hoogglansfolie zouden kunnen scheuren (schelpbreuk).
Ik heb ook al vaak de volgende onzin moeten lezen: "Als het knettert, is de afbeelding klaar en kan de pers worden geopend". Fout. Dan begint het zich pas los te maken van de folie. Pas als het geknetter ophoudt, is het klaar en kan het worden verwijderd.
Groeten, Wolfgang
Wolf_XL
...met mijn oude pers zonder thermostaat had ik ook problemen – maar sinds ik een Bäcker met thermostaat heb, is het vlak liggen van Baryt-papier (bijna) geen probleem meer. Voordat de afdrukken in de pers gaan, laat ik ze nog even door mijn Kindermann-doorlooptroker lopen – en dan de pers in. Maar niet warmer dan 50° – anders gaat het papier nog steeds golven. Het resultaat is het beste als ik de pers na het drogen uitschakel en de foto tot de volgende dag in de pers laat liggen. Daarna ligt zelfs het papier van de rolactie vlak...
Wolfgg
Ik ben net een mededeling van Agfa uit januari 1971 tegengekomen over het onderwerp "Reiniging van droogdoeken". Daarin staat het volgende over het verwijderen van gelatine-resten:
"De droogdoek wordt ongeveer 4 à 5 uur bij 50 °C of 16 à 24 uur bij 20 °C in Agfa Biolase geweekt. Vervolgens wordt het geweekte doek goed uitgewrongen, herhaaldelijk met water gespoeld en daarna met een mild wasmiddel gewassen. Wij wijzen erop dat een volledige verwijdering van de door de warmte vaak sterk verhoornde gelatine alleen mogelijk is met Biolase of met het moderne weekmiddel "Bioluzil" van Sunlicht AG. Alle andere "reinigings- en weekmiddelen" zijn hiertoe niet in staat."
De hoofdchemicus van het forum, Franz, zou eens moeten nagaan hoe de huidige "weekmiddelen" heten die verhoornde gelatine aankunnen.
Groeten, Wolfgang
cfb_de
Een onvolledige opsomming: Persil, Ariel, Spee, Weißer Riese, Tandil, Tip...
Tegenwoordig zitten er zetmeel- en eiwitsplitsende enzymen (amylasen, proteasen) in elk wasmiddel in poeder- of tabletvorm. In de jaren '70 was dat nog niet zo; toen waren deze enzymen nog te duur, omdat men ze nog niet biochemisch kon produceren.
Voor zover ik weet, moet de toevoeging van enzymen worden vermeld, dus staat het op de verpakking. "Sensitive"-wasmiddelen (voor al die klanten voor wie alles "zacht", "sensitief" en "verdraagzaam" moet zijn) bevatten geen proteasen; bij contact daarmee hoeft de zachtaardige elf haar vinnen niet te wassen voordat ze haar genetisch gemanipuleerde yoghurtproduct achterover slaat en haar darmflora "zachtjes" omstelt naar een beter welzijn.
De droogdoekjes van mijn persen gaan om de paar maanden in de normale wasbeurt. Tot nu toe zonder problemen.
Maar let op: zelfgenaaide doekjes krimpen daarbij graag als je nieuwe stof gebruikt. Koop daarom eerst stof, doe die in de kookwas en naai dan pas.
Hier nog wat leesvoer:
inleidende tekst over gelatine.
Welke enzymen zouden dat zijn?
Hartelijke groeten,
Franz
Wolfgg
Hallo Franz,
Hartelijk dank voor je antwoord, zoals altijd heel grondig en met een gezonde dosis humor.
Langzaam begint het me te dagen. Een paar jaar geleden wilde ik de wasmiddelgeur uit mijn appartement hebben en ben ik overgestapt op wasmiddel met zo min mogelijk parfum, namelijk Persil Sensitive (geen reclame, er zijn vast ook andere merken). Maar al snel had ik de indruk dat de vuiloplossende eigenschappen slechter waren dan bij niet-sensitive spul. Als ik nu op de verpakking kijk, staat er: "Ingrediënten: ... -Persil Sensitive bevat enzymen (glycosidasen, protease)". Dat betekent dus waarschijnlijk dat de wasmiddelen die onder "Sensitive" vallen, onderbelicht zijn met enzymen, dus onvolledig zijn, vandaar de matige reinigingskracht en dat ze mogelijk helemaal niet opgewassen zijn tegen verharde gelatine (ik zou eerst je links moeten bestuderen).
Groeten, Wolfgang
cfb_de
Hallo Wolfgang,
Ja hoor! En volgens de alwetende website van Henkel bevat Persil Sensitive helemaal geen proteasen, alleen amylasen. En dus blijft de zorgvuldig bewaarde gelatine gewoon in de doek zitten.
Met vriendelijke groeten,
Franz
Gast
Hallo,
Kunnen jullie mij kort vertellen wat jullie ervaringen zijn met barietpapier en droogpersen?
Tot nu toe heb ik barietpapier op houten platen gespannen. Toegegeven, dat is wat bewerkelijk, maar het resultaat is wel heel mooi; de glans van het papier bij drogen aan de lucht bevalt me echt goed.
Met een droogpers zou ik, zo stel ik me voor, vaker voor barietpapier kiezen, als het verwerkingsproces snel en eenvoudig zou zijn en het apparaat redelijk betaalbaar is.
Met vriendelijke groeten
Holger
[right][post="6558"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]
Gast
Hallo,
Kunnen jullie mij kort vertellen wat jullie ervaringen zijn met barietpapier en droogpersen?
Tot nu toe heb ik barietpapier op houten platen gespannen. Toegegeven, dat is wat bewerkelijk, maar het resultaat is wel heel mooi; de glans van het papier bij luchtdroging bevalt me echt goed.
Met een droogpers zou ik, zo stel ik me voor, vaker voor barietpapier kiezen, als het verwerkingsproces snel en eenvoudig zou zijn en het apparaat redelijk betaalbaar is.
Met vriendelijke groeten
Holger
[right][post="6558"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]
Gast
Hallo,
Ik heb een Seal-opspanningspers waarmee ik jarenlang mijn barietafdrukken eerst heb "gestreken" en vervolgens met warmlijmfolie op passe-partoutkarton heb opgespannen. Precies zoals Ansel Adams het al beschreef. De uitstraling van een aan de lucht gedroogde barietafdruk is gewoonweg fantastisch!
Nu verkoop ik dit mooie (zware) apparaat.
Bij interesse stuur ik foto's en meer informatie per e-mail vanaf mkailingen@gmx.net
Groeten vanaf het Bodenmeer
Manfred
