AlexFischer
Hallo,
Ik heb ter test een Kodak Ektagraphic belicht en in Acutol zacht ontwikkeld, helaas met een opbrengst van slechts ongeveer 3 ASA.
Het resultaat mag er echter zijn en hoeft zich niet te schamen voor Copex en co.
Hebben jullie ook al soortgelijke tests uitgevoerd? Wat zijn jullie ervaringen?
P.S. Ik heb een, toegegeven, niet bijzonder goede foto in de galerij geplaatst en een uitsnedevergroting die qua kwaliteit niet veel beter is. Misschien inspireert dit iemand om te gaan experimenteren.
Met vriendelijke groeten,
Alex
MirkoBoeddecker
Helaas met een opbrengst van slechts ongeveer 3 ASA
daarom heb je gigabit, nanospeed of ADOTECH nodig.
Groeten,
mirko
Gast
Alex,
heb je je al eens geprobeerd de Ektagraphic in Nanospeed-ontwikkelaar te ontwikkelen? Dan zou hij in theorie zijn 11 DIN (10 ASA) moeten halen.
Voor de rest sluit ik me aan bij Mirko.
Roland
AlexFischer
@Roland
@Mirko
Ik zal bij mijn volgende bestelling rekening houden met die Nanospeed-ontwikkelaar en hem eens uitproberen.
3 ASA is natuurlijk weinig. Maar als je kijkt naar het toepassingsgebied van Copex en soortgelijke producten, namelijk landschappen en architectuur met een hoge resolutie, dan valt die 3 ASA wel mee.
Een statief en spiegelvoorontspanning zijn dan namelijk sowieso verplicht. En of de opname nu met 1/30 sec. of met 1/2 sec. binnen is, maakt eigenlijk niet zoveel uit.
Problemen levert dan hooguit de orthochromatische sensibilisatie op, maar misschien is juist deze bijzondere look wel gewenst.
In ieder geval een alternatief.
Met vriendelijke groeten
Alex
Gast
Alex,
Dat snap ik wel, maar de echte kracht van de Gigabit, de Spur Sets of de ADOTECH is dat ze deze films bij een perfecte halftoonweergave en normaal contrast op 20 of 40 ASA kunnen brengen.
Dat lukt de Acufine of de HC 100 nu eenmaal niet, ook al is het mogelijk om de film ermee ‘zacht te maken’, zoals jij het noemt.
Het filmmateriaal zelf is bij de Kodak niet goedkoper dan bij de Copex.
Als je de look van de Kodak mooi vindt en meer gevoeligheid wilt, probeer dan eens de Imagespeed of Nanospeed.
Voor de rest zitten we op dezelfde golflengte. Ik schrijf ook over het CMS dat de gevoeligheid helemaal niet hoger zou mogen zijn, want alleen bij diafragma 1,4 kan een lens ongeveer evenveel resolutie bieden als de film en bij normaal licht kom ik al uit op 1/500 seconde...
Groeten,
Mirko
Gast
Een statief en spiegelvoorontspanning zijn dan sowieso nodig. En of de opname nu met 1/30 sec. of met 1/2 sec. binnen is, maakt eigenlijk niet zoveel uit.
[right][post="6252"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]
De vraag rijst dan natuurlijk of je met alle macht moet proberen om het maximale uit een postzegelformaat te halen, of dat je niet beter een camera met een iets groter formaat op hetzelfde statief kunt schroeven. Met 6x6 en groter maak je elke nog zo geweldige documentaire zonder moeite in de schaduw.
Martin
MirkoBoeddecker
Martin,
daarom bieden we de CMS dan ook alleen als 35mm-film aan.
Deze methoden (hoge resolutie) zijn bedoeld voor degenen die juist alleen MF of meer willen.
MF-camera's zijn immers ook zwaarder en groter en er passen minder foto's op de film, enz.
Dus wie ervoor heeft gekozen om het beste uit 35 mm te halen, gebruikt deze films.
Wie het niet erg vindt om MF of GF mee te slepen, lacht erom.
En niet te vergeten: wie alleen een 35 mm-scanner heeft, kan geen MF doen.
Groeten,
Mirko
Stagirit
Maar in het ergste geval kan ik achter mijn Mamiya schuilen.
Als je een 35mm-foto uitvergroot tot 24x30 (dat is dan een vergrotingsfactor van 100:1), verliest deze aanzienlijk aan contrast; films met een laag contrast vallen dan meteen af.
Gast
Martin,
Eer wie eer toekomt (middenformaat en grootformaat), maar ik vind het ook gewoon geweldig als ik met 35mm-negatieven afdrukken van 30x40 cm kan maken zonder dat ik noemenswaardige filmkorrel zie.
Ik denk dan aan wandeltochten, volksfeesten enzovoort, waar dit materiaal zich bijna vanzelf aandient.
Roland
Stagirit
Je kunt het zeker overdrijven.
Als we met mijn vader gingen wandelen, hadden we vaak de Nikon F3 met lenzen bij ons, een Mamiya 645 en af en toe de Master Technika. Dan loont het om drie zonen te hebben (of muilezels).
En natuurlijk het schattige dingetje voor takken die in beeld steken.
Een fijne korrel is geweldig*, maar het negatief moet nog wel afdrukbaar zijn en ergens zijn de dichtheid en de vergroter beperkt.
Een tweoogige spiegelreflexcamera is geweldig voor wandelingen en volksfeesten. Ik kan het alleen maar aanbevelen, na even wennen is het echt leuk.
*Zelf houd ik echter juist van een elegante korrel, dat geeft de foto's pas echt charme. Ze mogen best zien dat het een foto is, met alle hoeken en randen en niet te perfect.
AlexFischer
Hallo,
Ik wil nu geen discussie ontketenen over MF, GF, enzovoort...
Ik heb zelf zo’n 40 camera’s; van de Canon Demi tot de Mamiya C330 zit er van alles bij.
Het filmmateriaal varieert van Orwo röntgenschermfilm en oude Foma F21 tot hightechmateriaal zoals Imagelink.
En ik vind het steeds weer fascinerend hoe je met al deze materialen uitstekende resultaten (en totale mislukkingen) kunt toveren.
Dan probeer je bijvoorbeeld dingen als Ektagraphic zachter te maken of HP5 op te blazen tot 6400.
En ik kan dan een brede grijns niet onderdrukken als zo'n digitale fotograaf (Yakumo 5000 megapixel 12x zoom) een afdruk van een 5 euro eBay-camera ziet.
Waarbij Stagirit natuurlijk volkomen gelijk heeft dat niets door een nog groter formaat kan worden vervangen. :lol:
Veel groeten
Alex
Wolfgg
Wie een auto heeft, weet dat het voor topprestaties nog steeds het eenvoudigst en ook het gezondst is om de cilinderinhoud te vergroten. Onze voorouders wisten het al: wie het beste uitgangsmateriaal naar zijn laboratorium wil brengen, neemt de camera mee die hij nog net kan dragen. Iedereen moet gewoon duidelijk voor ogen hebben wat hij nastreeft. Wie alleen maar belang hecht aan scherp ogende vergrotingen, kan doelgericht gebruikmaken van "beeldindrukmakers" zoals korrel en hoog contrast en bijvoorbeeld met TMax400/RODINAL en KB tevreden zijn. Wie daarentegen verliefd is op Polywarmton en de kijker letterlijk wil overspoelen met de daarin verborgen toonwaarden, voor hem geldt keihard: bij films rond 21 DIN maximale vergrotingsschaal 4 lineair, voor vakkundig zachtgemaakte lijnfilms max. 8 lineair. Hier wordt het minimale opnameformaat dus altijd bepaald door de grootte van het eindproduct en bereikt de KB-fotograaf al vanaf 13x18 cm de grens van de "normale films".