Wolfgg
Ook al past het niet helemaal bij een laboratoriumforum, het is gewoon de moeite waard om te bekijken. Al in 1909 heeft een Rus zijn land in kleur vastgelegd door, zoals dat toen niet anders kon, RGB op drie zwart-witplaten vast te leggen. Prachtige foto’s:
http://www.damninteresting.com/?p=245
http://www.loc.gov/exhibits/empire/
Wolfgang
dr_megavolt
Bedankt voor de link, echt superinteressant; ongelooflijk wat je allemaal uit die 100 jaar oude platen kunt halen…
Past trouwens heel goed, vind ik – als er straks geen Diaroll-film meer te krijgen is, ga ik het op deze manier oplossen... ;)
Roland
Gast
Dat is vooral interessant omdat we ons herinneren dat alles rond die tijd grijs of modderkleurig was. Zo kun je je dus vergissen.
SamuliSchielke
Wat kunnen we hieruit leren? Moet het heden ter wille van de vervreemding in zwart-wit worden gefotografeerd, terwijl het verleden in kleur moet worden vastgelegd om een actueel effect te sorteren?
Stagirit
Bij dia's heb ik niet dezelfde creatieve vrijheid in het lab als bij zwart-wit.
Anders zou ik graag meer in kleur werken, maar dan moet je flinke concessies doen en komt het bijna neer op gewoon even een foto maken.
Het beste kleurmateriaal, CIBACHROME (nu Ilfochrome), wordt immers niet meer verwerkt. En als film bestaat het al decennia lang niet meer.
Gast
Het beste fotomateriaal, CIBACHROME (nu Ilfochrome), wordt immers niet meer gebruikt.
Vreemd, PPS in Hamburg had afgelopen herfst nog een machine draaien. Maar alleen met rolmateriaal van Lamda.
En de concurrentie in Hatten kan het naar verluidt leveren, maar ik weet dat zakken van 5 liter voor huishoudelijk gebruik wat onhandig zijn.
Groeten
Martin
Gast
Trouwens,
de kleuren op de foto's zien er op de een of andere manier verdacht goed uit.
Hoe goed de primaire kleuren destijds voor de projectie konden worden weergegeven, blijft waarschijnlijk een mysterie...
Groeten
Martin
Stagirit
Re CIBACHROME: Dat was ook de reden waarom ik de Colenda heb weggegooid.
Aangezien de projectie van de zwart-witdia’s additief wordt gemengd, zou het eigenlijk best goed moeten werken, omdat de afzonderlijke lichtbronnen dan niet zo fel hoeven te zijn.
Misschien heeft hij daarvoor carbidelampen gebruikt, die zijn namelijk ontzettend fel.
Gast
Het geniale aan deze methode is naar mijn mening dat de kleurinformatie als het ware in de drie zwart-witfoto’s is gecodeerd; je hebt dus de archiefbestendigheid van een zwart-witfilm en toch de kleurinformatie, die je via projectie, optische vergroting of scannen en digitale nabewerking weer naar boven kunt halen. Wat de houdbaarheid betreft, zou dit ook ver voorlopen op de huidige kleurenfilms.
dr_megavolt
niet ingelogd... want er zijn hier twee Rolands... ik was die van boven... ;)
uworischki
" Kleurenopname:
.....is elke fotografische opname die tot doel heeft een gekleurde (meestal natuurgetrouwe) weergave te geven. Hiervoor worden de huidige meerlaagse negatief- of omkeerfilm, de vroege lenzeraster-, lijnraster- of korrelrasterfilm of -platen gebruikt, evenals normale, panchromatische materialen achter kleurscheidingsfilters, bijvoorbeeld in straalsplitsingscamera's en bij het Lippmann-proces. ..."
Bron: FOTO-KINO-Lexikon, Fotokinoverlag, 1e druk 1960, pagina 113
Het is dus niet echt een groot succes, want:
Wilhelm Bermpohl produceerde sinds 1899 de Bermpohl 3-kleuren-camera. De camera werkte met halfdoorlatende spiegels en voorgeschakelde kleurscheidingsfilters....
mocht iemand hierin geïnteresseerd zijn – ik kan een schets van het werkingsprincipe en een foto van de camera scannen en opsturen.
uwe.
Stagirit
Ja ja, en kleurenfotografie bestaat eigenlijk al sinds ongeveer 1870, op chroomzouten, maar die kon men niet fixeren.
Hoe dan ook, ik vind het werk van Produkin ook zo indrukwekkend; bijna niemand nam de moeite om kleurenfoto's te maken en hij zorgde ook nog eens voor een degelijke beeldopbouw.
Hij was dus niet helemaal dom.
En die foto in de turbinezaal van een elektriciteitscentrale, laat iemand dat maar eens met een diafilm nadoen.
dr_megavolt
Uwe, dat is precies het fragment uit het woordenboek dat ik zocht ;-). Maar zou je de schets kunnen uploaden? Dat zou zeker interessant zijn...
Was het niet zelfs Goethe die met de kleurentheorie kwam? Hij schijnt ook een fervent hobbyfotograaf te zijn geweest ("Meer licht!").
De turbinezaal heeft ook indruk op me gemaakt, die weerspiegeling in de tegelvloer en de weerkaatsing van het licht door de ramen, de foto heeft sfeer...
Ook geweldig, die houten kapel in de toendra tegen een bijna witte lucht, het heeft iets weg van de Becher-school...
Ik verspil bandbreedte met mijn enthousiasme, ik stop er maar mee ;-)
Roland
PhilippReichmuth
En de afbeeldingen uit Buchara zijn zo’n beetje het enige wat we in kleur hebben uit Centraal-Azië (afgezien van de schilderijen van Vereshchagin en ingekleurde ansichtkaarten).
Philipp
mephisto
Laat iemand me nu nog maar eens vertellen dat de Russen ons op de hielen zitten! Deze foto’s zijn een waar genot voor het oog. Bedankt Wolfgang voor deze link. Ik heb hem pas vandaag ontdekt, dus voor mij is het een laat paascadeautje! :ph34r:
Wolfgg
Het is interessant dat er in één opzicht tot op de dag van vandaag niets is veranderd: als men kleurenfoto’s wil nalaten voor het nageslacht die eeuwen (misschien zelfs 1000 jaar) meegaan, blijft alleen precies dit principe over, namelijk 3 kleurscheidingen op zwart-witmateriaal. De maximale houdbaarheid bereikt men waarschijnlijk door van elk van de 3 kleurscheidingen vervolgens een platina-afdruk te maken.
Groeten, Wolfgang
cfb_de
Hallo Wolfgang,
Een degelijke zwart-wittoner is daar ook voldoende. Het resultaat is elektrochemisch gezien (dus wat betreft omgevingsinvloeden) eigenlijk beter dan een platina-afdruk en het systeem werkt ook prima met de kleurscheidingen. Je moet alleen wel rekening houden met de zwart-wittoner bij de weergave.
Ik doe daar niets aan, zwart-wit is voor mij helemaal voldoende.
Met vriendelijke groeten,
Franz
Wolfgg
Hallo Franz,
Is gelatine niet ook een van de factoren die de houdbaarheid beperken (op een schaal van eeuwen)? Of bestaat er een proces met zilversulfide zonder gelatine? Voor zover ik weet bestaan edeldruktechnieken tegenwoordig alleen nog uit een drager (bijvoorbeeld katoenpapier) en een daarop hechtende afbeelding van edelmetaal zoals platina. Ik heb daar echter nog nooit iets mee gedaan.
Groeten, Wolfgang
cfb_de
Hallo Wolfgang,
is gelatine niet ook een van de factoren die de houdbaarheid beperken (in termen van eeuwen)?
Ja. Gevoelig voor bacteriën en schimmel en voor zover ik weet niet te vervangen bij het zilverproces (hoewel: nat collodiumpapier? Dat zou eigenlijk moeten werken).
Maar ik had het over iets anders: bij zwaveltoning ontstaat zilversulfide. Daarbij is het zilver geoxideerd en dus beschermd tegen alle verdere invloeden. Dat kun je niet zeggen van de platina-afdruk (en platina is ook niet zo inert).
In beide gevallen is de drager waarschijnlijk de factor die de houdbaarheid beperkt.
Met vriendelijke groeten,
Franz
perforiert
Het beste kleurenmateriaal, CIBACHROME (nu Ilfochrome), wordt immers niet meer verwerkt. En als film bestaat het al decennia lang niet meer.
Dat klopt echter niet. Ilfochrome-film is leverbaar in 16 mm (ongeperforeerd) en 35 mm (geperforeerd en ongeperforeerd), beide in 2 gradaties. Het materiaal wordt in archieven gebruikt voor reproducties. Voor "normale" fotografie is het echter niet geschikt vanwege de extreem lage gevoeligheid. De houdbaarheid zou minstens 300 tot 500 jaar bedragen.
