Op zoek naar meningen over laboratoriumlichtmeters

Gast · 2006-01-16T14:52:10+00:00

Was haltet Ihr vom Einsatz von Laborbelichtungsmessern? Bislang habe ich mit meinem Vergrößerer und 'ner banalen Zeitschaltuhr gearbeitet, nur muss ich bei...

Gast

Wat vinden jullie van het gebruik van laboratoriumbelichtingsmeters? Tot nu toe heb ik met mijn vergroter en een gewone tijdschakelaar gewerkt, maar bij elke aanpassing van het formaat moet ik de tijden opnieuw instellen, wat behoorlijk vervelend is. Wat is bijvoorbeeld de mening over de Jobo Comparator 100? Bedankt voor alle tips, Claudius

Stagirit

Op zich is een tijdschakelaar met ingebouwde meetsonde geen slecht idee. Je kunt er snel de dichtheid van het negatief mee analyseren, die ook verandert met de vergrotingsfactor. Maar je kunt er niet omheen: je hebt toch een teststrookje nodig.

fotohuisrovo

Ja, dat kan, van een eenvoudige comparator volgens FEM-Kunze tot Split Grade van Heiland. Die laatste werkt zonder kalibratie en geeft meteen een resultaat van 99% wat betreft gradatie en tijd. Dat bespaart veel tijd en papier, maar kost natuurlijk ook wat. Met vriendelijke groeten, Robert

RalphRogge

Claudius schreef:

Wat vinden jullie van het gebruik van laboratoriumbelichtingsmeters? [right][post="5998"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]

onmisbaar

Wat is bijvoorbeeld de mening over de Jobo Comparator 100? [right][post="5998"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]

Rommel – al die Comparator-spullen zijn min of meer schroot! Naar mijn mening is alleen de Heiland Splitgrade onvoorwaardelijk aan te bevelen, omdat er software is voor kalibratie van alle gangbare papiersoorten en films en er gratis updates beschikbaar zijn, vanwege de ongelooflijke nabelichtings- en teststrookmodi, omdat het een doorlichtdensitometer is, vanwege de ongelooflijk goede service en (gratis) ondersteuning door Jürgen Heiland, omdat het ook bruikbaar is voor de tweede of derde grootformaatvergroter zonder module, enz. Dit alles rechtvaardigt naar mijn mening vrij snel een prijs van rond de 1000 euro, die in eerste instantie hoog lijkt, als je de materiaal- en tijdbesparing realistisch bekijkt. Als je daar de nieuwprijs van een Comparator tegenover zet Ga eens bij een collega of bij de heer Heiland in Wetzlar kijken hoe het werkt – na de eerste afdrukken met het apparaat vraag je je af wat je in je leven als fotograaf eigenlijk hebt gedaan. Met dit apparaat heb je gegarandeerd het hoofd vrij voor nieuwe creatieve ideeën, omdat je de gewonnen tijd nu kunt gebruiken om je werk de laatste hand te geven. :rolleyes: Je kunt een handleiding gratis als PDF krijgen als je op http://heilandelectronic.de een Splitgrade-update downloadt en het betreffende bestand uit de ZIP haalt. Met vriendelijke groeten en veel licht! Ralph http://silberphotographie.de

Gast

Hartelijk dank voor de vele reacties. Ja, een splitgrade is zeker een mooi ding, maar ik ben momenteel nog bezig om mijn donkere kamer überhaupt weer in gebruik te nemen en wil niet in al te dure apparatuur investeren voordat duidelijk is of dat voor mijn doeleinden de moeite waard is. Daarom hoop ik dat er tussen de twee uitersten "geen belichtingsmeter, alles op het oog" en "Splitgrade" nog ergens een meetapparaat te vinden is dat op zijn minst enigszins bruikbaar is. Uit de donkere kamerperiode van mijn vader is een Revue-Automatic-Timer* met reflexmeetsonde overgebleven, die in theorie tenminste een regeling van het belichtingsproces mogelijk maakt, maar vanwege de meetmethode (door het fotopapier gereflecteerd licht wordt als het ware op de een of andere manier met een "zomaar in de buurt gehouden" sensor wordt geregistreerd) levert het geheel nauwelijks reproduceerbare resultaten op, als de sensor bij formaatwijzigingen elders moest worden geplaatst. Wat is de mening over de laboratoriumopzet voor Gossen-belichtingsmeters? Ik zou zowel een Lunasix 3 als een Profisix tot mijn beschikking hebben ... *) Zoiets: http://cgi.ebay.de/belichtungsgeraet-mit-m...1QQcmdZViewItem

piu58

Ralph Rogge schreef "onmisbaar" als reactie op Claudius, Jan: "Wat vinden jullie van het gebruik van belichtingsmeters voor het werk in de donkere kamer?" Onmisbaar is misschien wel de ontwikkelaar. Maar het lukt ook zonder belichtingsmeter. Ik gebruik alleen een metronoom in de donkere kamer, zelfs geen tijdschakelaar. Daarmee gaat het nabelichten en afdarken veel gemakkelijker, ik tel gewoon mee. Correct belichte negatieven kunnen worden afgedrukt met de standaardbelichtingstijd van het papier. Dat is de tijd waarbij de onbelichte film net goed zwart wordt. Als je deze tijd eenmaal met een proefstrip hebt bepaald, geldt deze zolang je niets aan de materialen verandert. De gradatie bepaal ik visueel. Dat is sowieso meer een esthetische dan een mechanische kwestie. Ik meet de belichtingsverschillen en reken de belichtingstijd om met een rekenmachine. Dat doe ik ook bij correcties, waarbij de ene kant van de foto een andere belichtingstijd vereist dan de andere.

Roman

Dus: ik heb een oude Revue-Timer met Mademoiselle erop; een Comparator 2; en een Hauck Trialux. Je hebt er eigenlijk geen van alle echt nodig, maar onder bepaalde omstandigheden kunnen ze alle drie nuttig zijn: ze moeten allemaal worden gekalibreerd – dat doe je één keer per pak papier; bij de eerste twee gaat dat vrij snel, bij de Trialux moet ik altijd eerst de handleiding doorlezen... ;) Het werkt echter alleen bij redelijk 'normale' motieven (dus met relatief evenwichtige contrasten), die je op 'normale' gradaties kunt afdrukken; met de eerste twee apparaten kom je dan al redelijk in de buurt van de juiste tijd, de Trialux is nog iets nauwkeuriger, hier volstaat de vastgestelde tijd meestal al voor een werkprint. Je moet echter afscheid nemen van het idee dat je hiermee teststroken en werkprints kunt besparen – de dingen worden misschien minder, maar zelfs met iets hoogwaardigs als de Trialux kun je er niet helemaal zonder. Bij 'moeilijke' negatieven en motieven zijn deze apparaten echter volkomen onbruikbaar – zeer hoog contrast, gepushte films, extreme lichtomstandigheden, hoge printgradaties, enz. Ik maak bijvoorbeeld zelf veel concertfoto's (in donkere clubs met felle schijnwerpers...), daar zit je dan bij diafragma 1/8 en 1/30 sec, met een tot 3200 gepushte film heel vaak 'op het randje', moet af en toe bij het afdrukken een graadje omhoog, 5, een 1/2 sec. omhoog of omlaag bij het afdrukken heeft een dramatisch effect, enz. – voor zulk werk is zelfs de Trialux volkomen onbruikbaar, ik denk dat zelfs een splitgrade daar zijn problemen zou hebben...

hambo

Ik gebruik de Jobo Comparator ook, die werkt best goed. Als je echter snel een hele film wilt ontwikkelen, raad ik je aan om de belichtingskaders van Wallner te zoeken of de Agfa Variomat. De Wallner gaat tot 24/30 of de grote tot 30/40. De Variomat tot 30/40. Welke je kiest, is een kwestie van smaak. Wallner meet vóór de belichting en geeft een tijd aan die je kunt corrigeren met een plus- of mininstelling. Bovendien heeft hij meerdere geheugens, zodat je alle gradaties kunt testen. De Agfa Variomat biedt je slechts één richtgetal op de instelknop, dat wordt bepaald door testbelichtingen. Hij meet tijdens de belichting door het papier heen. Als je er eenmaal mee vertrouwd bent, zijn beide apparaten betrouwbaar. De printerregels gelden, dus als het belangrijke deel van het motief in het negatief donkerder is dan de omgeving (flitser of zo), geef dan +2 tot +4. Omgekeerd (tegenlicht) -2 tot -4. Werk bij normale lichtverdeling zonder correctie. Oké, de foto's hebben niet dat laatste beetje extra. Je kunt de Wallner echter in stappen van 1/10 seconde instellen en bij de Variomat zorgt een cijfer meer of minder voor een dichtheidsverandering van ca. 5 %. Met teststroken kun je met beide apparaten dus ook kwalitatief de beste resultaten bereiken. Groeten Jürgen ;)

Stagirit

Nu we het er toch over hebben: ik heb hier nog een oude Bäuerle BS 785 met meetsonde rondslingeren, maar zonder handleiding. Heeft iemand hier toevallig hetzelfde model of weet iemand waar ik de handleiding kan vinden? Het bedrijf Bäuerle heeft helaas geen website.

Rolf70

Hallo, beste forumleden, Ik ben het volledig eens met veel van de eerdere opmerkingen. Het is absoluut mogelijk om de belichtingstijd zonder timer op een metronoom af te stemmen en, net als zeventig jaar geleden, proefstrepen te belichten met een stukje zwart karton dat je beetje bij beetje verschuift. Het Splitgrade-systeem van Heiland maakt het mogelijk om met een minimum aan laboratoriumkennis technisch correct belichte vergrotingen te maken – als men afziet van doordrukken en nabelichten om het beeldeffect te versterken. Voordelige laboratoriumbelichtingsmeters zoals de JOBO-Komparator of een soortgelijk apparaat van Ilford kunnen een zekere hulp zijn. Als serieuze hulpmiddelen in het fotolaboratorium komen naar mijn mening echter alleen apparaten van FEM Kunze en Hauck/Kaiser in aanmerking, die een betrouwbare puntmeting plus gemiddeldeberekening mogelijk maken en gericht afschaduwen en nabelichten toestaan. Met een beetje geluk zijn dergelijke apparaten in goede staat te vinden op eBay, en dat tegen een aanzienlijk lagere prijs dan die van een splitgrade-systeem. Op één punt hebben andere forumdeelnemers gelijk: wie technisch en compositioneel overtuigende vergrotingen nastreeft, kan ondanks alle metingen niet om proefstrepen heen.