DieterSchuld
Beste forumleden, ik ben me aan het verdiepen in het ontwikkelen van Efke 25 en kom de aanbeveling tegen om Hüter te gebruiken. Ik lees "een beetje Hüter toevoegen", "1% toevoegen" en op de fles van Tetenal staat "25 ml per liter toevoegen". Wat moet ik nu doen?
Met vriendelijke groet,
Dieter Schuld
cfb_de
Hallo Dieter,
Hoe hard het ook klinkt: voeg “iets” toe en probeer gewoon uit hoeveel er nodig is. In het ergste geval kost dat precies twee films.
Geen enkele fabrikant van een film kan absolute aanbevelingen doen.
*Met* Hüter moet je echter drie tot vijf keer zo lang fixeren en aanzienlijk langer spoelen.
Met vriendelijke groeten,
Franz
p.s.: Bij de R50 negeer ik alle aanbevelingen van Hüter. Ik gebruik er gewoon geen. Ik gebruik echter ook geen filmafstrijkers of andere martelwerktuigen.
fotohuisrovo
Het gebruik van Hüter leidt tot langere fixeer- en spoeltijden. Omdat de Efke-emulsies erg zacht zijn en tijdens de ontwikkeling gemakkelijk krasjes veroorzaken, moeten deze films met wat meer voorzichtigheid worden behandeld.
Omdat Hüter een lage pH-waarde heeft, is het belangrijk dat eerst het ontwikkelingsconcentraat in de juiste verdunning wordt gebracht. Pas daarna wordt het Hüter-materiaal langzaam erdoorheen geroerd.
Een bijkomend voordeel is dat de vlakheid van de film verbetert. Het nadeel is dat de procestijden langer zijn.
Veel succes met je experimenten.
Met vriendelijke groeten,
Robert
Renate
Hallo,
Ik houd me al geruime tijd bezig met het probleem van de "bewaarder". In de literatuur is hier helaas niet veel over te vinden.
Ik raad ten zeerste af om Geladur als bewaarder te gebruiken. Het is bedoeld als toevoeging aan de ontwikkelaar. Geladur bevat voornamelijk azijnzuur en dat hoort niet thuis in de ontwikkelaar. De activiteit van een ontwikkelaar wordt bepaald door de pH-waarde. De pH-waarde van ontwikkelaars ligt altijd boven de 8. Azijnzuur verlaagt de pH-waarde en daarmee de activiteit van de ontwikkelaar. Als men Geladur volgens de voorschriften toevoegt, is de film volledig onontwikkeld. Waarom er azijnzuur in Geladur zit, is mij een raadsel. De remmende werkzame stof, glutaaraldehyde, heeft azijnzuur niet nodig als hulpstof. Glutaraldehyde is volgens de literatuur een zeer goede fixator die aan de ontwikkelaar kan worden toegevoegd.
Ik gebruik momenteel mijn voorraad Geladur op als onderbreker met fixerende werking. Ik neem 20 ml Geladur op 500 ml water. Hoe goed de fixerende werking is, kan ik niet zeggen, aangezien ik tot nu toe geen geschikte test met betrekking tot de werking heb gevonden.
Anorganische stabilisatoren gebruiken chroom- of aluminiumverbindingen om te stabiliseren. Dat werkt alleen in zure oplossingen, waarbij voor de stabilisatie echter een optimale pH-waarde moet worden ingesteld. Daar heb ik echter nog geen experimenten mee gedaan en de literatuur zegt altijd alleen dat het kan en niet hoe het moet. Ook bij Tetenal heb ik tot nu toe geen echt bruikbare aanwijzingen kunnen vinden over de verkochte stabilisator.
Tijdens de ontwikkeling krassen mijn films meestal niet. Ook is de emulsie tot nu toe nog nooit losgekomen. Pas bij het vergroten bestaat het gevaar van krasjes. Maar daar heb ik tot nu toe te weinig ervaring mee met de ADOX-films. Voor systematische tests ontbreekt het mij aan tijd.
Met vriendelijke groeten
Renate
Gast
Hallo Deter,
Ik gebruik al jaren Tetenal Hüter voor de ADOX 25.
25 ml op een liter fixeer is prima.
Ik heb nog nooit problemen gehad met krasjes of bij het spoelen.
Trouwens: wie heeft eigenlijk dat meisje van het vreselijke stopbad verzonnen?
Tot nu toe heb ik elke Efke 25 met Indicet-stopbad behandeld zonder dat er lagen loslieten of andere rampen plaatsvonden!
Groeten
Wolfgang
DieterSchuld
Beste forumleden,
Hartelijk dank voor jullie nuttige reacties. Ik ga het dus zelf uitproberen. Ik weet nog niet precies hoe, maar de krasjes die daarbij ontstaan, zullen me wel op het juiste spoor zetten. Hartelijk dank!
Dieter Schuld
camerafreak
Franz,
wat zou er tegen spreken om de haarbehandeling te combineren met een aangepaste fixatie in twee baden?
Dat wil zeggen:
1. Fixatiefase: normale fixator zonder extra warmte, normale fixatietijd, eventueel 30% korter
2. Fixatiefase: warmtefixatiebad, normale fixatietijd
Ik heb deze procedure nog niet in de praktijk uitgeprobeerd, maar voor mij zou dit de meest praktische manier zijn (ik ben echter ook een zwart-witfilm-rotator).
Ik ben dan ook niet bang voor een langere spoeltijd (het zijn tenslotte maar 2 extra drukken op de knop :-))
Groeten,
Michael
MirkoBoeddecker
Dat van de zachte emulsie is echt geen probleem als je voorzichtig te werk gaat.
Wij ontwikkelen zelf duizenden Efke-films per jaar zonder beschermfolie en zonder krasjes, ondanks de afstrijker.
De waarschuwingen in de catalogus staan er omdat er een paar slimmeriken waren die er op internetfora steeds weer op wezen dat ADOX-films sneller krassen dan Ilford.
Dat namen ze vervolgens aan als aanleiding om te concluderen dat:
1) FOTOIMPEX een leugenachtig bedrijf is dat zijn klanten iets wijsmaakt
2) Ilford en Kodak betere foto's maken omdat je maar één keer naar de coating hoeft te kijken, enz.
Ik denk dat je nog het ene, nog het andere in een dwingend causaal verband met de coating kunt brengen, maar op een gegeven moment was ik het gewoon beu en heb ik al dat gedoe als waarschuwing in de catalogus opgenomen en ADOX twee punten gegeven met betrekking tot de complexiteit in het gebruik.
Sindsdien is het rustig en het lijkt erop dat dit de verkoop helemaal niet heeft beïnvloed :)
Wie een exotische film gebruikt, doet dat toch niet om zo eenvoudig en snel mogelijk aan een foto te komen, maar om foto's te maken die eens anders zijn dan het gemiddelde.
Kleine afwijkingen in de verwerking horen er nu eenmaal bij.
Ik heb er geen probleem mee om hier vooraf op te wijzen en als er vragen zijn, worden die hier beantwoord.
Ik wijs er trouwens al jaren op dat het in de toekomst steeds turbulenter zal worden. Wie niet bereid is om wat te experimenteren, zal vroeg of laat moeten overstappen op digitaal. Alle materialen zullen grotere schommelingen vertonen en we zullen weer veel van de oude fotografische kennis uit het midden van de 20e eeuw moeten opgraven om deze klippen te omzeilen.
Destijds was het normaal om te bewaken en te ontzwelken (water) en als fixeerverkrachting kort te bleken en in ieder geval te tonen en een spoelproef te doen en enzovoort...
Dat alles was sinds de vroege jaren '70 niet meer nodig omdat de materialen met een enorme technologische inspanning zodanig zijn gestabiliseerd dat het ook met 2 vellen en zonder nadenken ging.
Met de ineenstorting van de massamarkt zal deze inspanning op de lange termijn niet meer te financieren zijn.
Dat betekent natuurlijk niet dat de foto's nu slechter worden!
Integendeel!
De fotografie is sinds haar introductie kwalitatief voortdurend achteruitgegaan in ruil voor een grotere gebruiksvriendelijkheid en geschiktheid voor de massa.
Dat ruilen we nu weer terug en in plaats daarvan houden we ons weer meer bezig met het proces, dan komen er ook meer goede foto's uit :)
We zullen ons best doen om deze kennis in combinatie met onze materialen over te brengen.
Bovendien is het toch ook leuk als je iets wat je hebt geleerd succesvol hebt toegepast en een rijke, glanzende afdruk van de ADOX CHS 50-rolfilm in handen hebt, die net gericht is gebleekt en zijn eerste selentoning heeft ondergaan.
Dat is toch veel cooler dan een doorsnee PE-afdruk van de chromogene C41-film uit de grootlaboratorium.
Groeten,
Mirko
cfb_de
Michael,
dat klinkt aannemelijk. Maar ik zou de tweede fixeer overslaan en meteen een apart hoedbad nemen vóór het fixeren. Maar zoals gezegd: ik gebruik helemaal geen hoed en heb geen last van zachte filmlagen.
Mirko,
*dat* is precies de reden waarom ik graag zwart-wit fotografeer en niet met digitale foto's achter de computer zit. En zo bijzonder problematisch is het ook weer niet, als je gewoon accepteert dat fotografie een ambacht is, dat niet zomaar in drie minuten tot in de perfectie kan worden gebracht. Het is niet voor niets een leerberoep of een studierichting.
Bij koken, behangen, autorijden (oké, daar helaas steeds minder) en vreemde talen accepteert iedereen ook dat je dat eerst moet leren.
Met vriendelijke groeten,
Franz
Gast
Het "probleem" met de zachtere emulsies doet zich meestal alleen voor bij vlakfilms. Bij rolfilms of K.B. gaat het onder normale ontwikkeltijden en bij het wisselen van bad nog steeds prima. Alleen bij hogere verwerkingstemperaturen kan er een probleem ontstaan.
Afhankelijk van hoe je de grootformaten ontwikkelt, kan het zinvol zijn om beschermkappen te gebruiken.
Vervuilde en harde afstrijktangen werken nooit goed, bij welke film dan ook. Het beste is om helemaal geen mechanisch contact tussen natte filmemulsies te gebruiken. Maar ook ik strijk soms een film af. Er zijn verschillende verwerkingsmethoden om een film snel, krasvrij en schoon te ontwikkelen.
Met vriendelijke groeten,
Robert
Gast
Mirko,
Doe niet zo overdreven, ik fotografeer al sinds 1960 en heb nog nooit zo’n “onzin” (excuseer me) gedaan zoals jij beschrijft; mijn vader vergrootte al in de jaren ’30 en heeft ook nooit zoiets gedaan (de negatieven zijn nog intact), wat daar allemaal wordt beschreven.
Als je een beetje oplet en de films niet met brute kracht behandelt, is dat niet nodig – bewaren, inhouden, bleken, tonen, spoeltest enz. – dat staat ook niet in de hedendaagse literatuur.
Wie zou je producten dan nog kopen als je zoiets schrijft als hierboven?
Dat gaat niet gebeuren, misschien krijgt elke emulsie weer een andere belichtingstijd, maar verder?
Roland
PS: Ik bedoel het niet kwaad, maar wat moet je als klant denken als de handelaar (die wat wil verdienen) zulke horrorverhalen vertelt?
MirkoBoeddecker
Roland,
Hm, het kwam op mij niet over als een griezelverhaal en er is ook nog genoeg over te lezen in de literatuur uit de jaren 90.
De Hüter zit immers niet voor niets in het assortiment van elke fabrikant van fotochemische producten, net als Calgon en de selentoning.
De vraag of men wel de juiste keuze heeft gemaakt, houdt velen bezig en dat toner precies dat laat zien en bovendien het beeld stabiliseert, staat ook buiten kijf.
Al deze zaken samen zijn mogelijke processtabilisatoren.
Dus eerst het water ontharden (of 1+1 verdunning met Aqua Dest.) voordat je de ontwikkelaar aanmaakt, dan eventueel in de fixeer of het stopbad de emulsie beschermen (ook zodat het negatief bij het vergroten niet bekrast raakt), grondig selecteren en (ook vanwege de bescherming) het uitspoelen testen, dan eventueel kort selen tonen om zeker te zijn.....
Als je dit allemaal doet, kan er eigenlijk niets meer misgaan.
Wat hiervan in het individuele geval nodig is, moet dan worden beslist.
Ik vind dat niet bijzonder omslachtig; ik werk al jaren met een of meerdere stappen uit de lijst, gewoon om zeker te zijn.
Dat geldt overigens voor alle materialen. Niet specifiek voor die van ons.
Ik wilde hiermee zeker niemand bang maken. Bedankt voor de opmerking :)
Als je genoeg ervaring hebt, zoals jij, kun je het meeste overslaan omdat je weet hoe het zit.
Maar wie minder ervaring heeft, moet op het proces vertrouwen en is gebaat bij een zo stabiel mogelijk proces, tenzij hij overweldigd raakt door de complexiteit. Dan bijt de kat natuurlijk in zijn eigen staart.
Groeten,
Mirko
