Volgens de catalogus zijn de ADOX CHS/ook bekend als efke-films met hun gevoeligheid erg conservatief, wat betekent dat ze in vergelijking met "modern" beoordeelde emulsies eerder een hogere gevoeligheid hebben dan de nominale waarde.
Dat is niet helemaal juist. De meeste films zijn tegenwoordig overgewaardeerd.
ADOXCHS daarentegen is niet zo overgewaardeerd als andere films.
Dat betekent echter niet dat de gevoeligheid bij alle ontwikkelaars daadwerkelijk boven de nominale waarde moet uitkomen.
Of Tanol dezelfde gevoeligheid benut als de ADX, hebben we niet nagegaan. De waarden in de ADX-tabel zijn uiterst eerlijk. Voor zover ik weet publiceert geen enkele andere fabrikant zulke eerlijke waarden in zijn tabellen.
Als je de waarde voor Tanol dus uit een tabel hebt afgelezen, zou ik er gewoon een min één bij optellen.
De schommelingen binnen de norm voor het bepalen van de gevoeligheid laten dat trouwens toe en iedereen maakt daar gebruik van.
De belangrijkste reden waarom we dit bij de CHS-films vermelden, is (zoals ook in de context staat) dat deze dunne-laag-singlelayer-films niet echt goed presteren bij overbelichting. Dat is het domein van de multilayer-films. Weerstand tegen overbelichting.
Wie dus een Japanse consumentencamera heeft (die qua constructie graag een diafragma meer geeft omdat de kleurenfoto's dan "beter" worden) en uit oude gewoonte bij de eerste film meteen plus één instelt, volgens de tabel op nominale gevoeligheid ontwikkelt, krijgt met vrij grote waarschijnlijkheid een onbruikbare CHS.
Wie de ADX gebruikt, kan de opgegeven waarden eigenlijk zonder te testen overnemen.
De focus van de ontwikkelaar ligt niet op het benutten van de gevoeligheid.
De belangrijkste focus van de ADX is om geen specifieke focus te hebben, maar om het beste uit alle parameters te halen wat mogelijk is, zonder een parameter concreet te verhogen en daarvoor een andere te verlagen.
Wat voor jou het beste is, moet je zelf bepalen. Tanol is zeker geen slechte keuze. Die is ook van topklasse!
Groeten,
Mirko
