Metoda wysokiego połysku

Gast · 2005-11-26T19:31:51+00:00

Hallo, ich bekomme keinen guten Hochglanz hin mit der Trockenpresse. Mir wurde von einem Freund meines Großvaters empfohlen, 95% Spiritus und 5% Formaldehy...

Gast

Witam, Nie udaje mi się uzyskać dobrego połysku przy użyciu prasy na sucho. Znajomy mojego dziadka polecił mi wymieszać 95% spirytusu z 5% formaldehydu, zanurzyć w tym roztworze zdjęcia na minutę, a następnie włożyć je na 10 minut do prasy. Podobno była to praktyka stosowana w Wehrmachcie. Teraz mam pytanie: czy jest to w jakiś sposób uzasadnione z punktu widzenia zdrowia, czy też powinienem trzymać się od tego z daleka? Po prostu chciałbym uzyskać dobry połysk. Albert

Gast

Cześć Albert, na pewno nie jesteś jedyną osobą, która ma kłopoty z uzyskaniem idealnego połysku na papierze barytowym – jest po prostu zbyt wiele czynników, które krzyżują nam plany :( . Po prostu nie ma czegoś takiego jak całkowicie nieskazitelny połysk przy użyciu obecnie dostępnych rodzajów papieru; ja przynajmniej nie widziałem jeszcze żadnego takiego egzemplarza na papierze barytowym. :) Wniosek: oszczędź sobie czasu, pieniędzy i frustracji – jeśli koniecznie musi to być połysk, wystarczy dobry papier PE! Charly

cfb_de

Cześć, Albert,

Podobno była to praktyka stosowana w Wehrmachcie. [right][post="5142"]<{POST_SNAPBACK}>[/post][/right]

To prawda. Ale wtedy mieli zupełnie inne papiery. Zaczyna się to od podłoża, przechodzi przez żelatynę i kończy się tym, że stare papiery zawierały związki kadmu, a nowe już nie. To, w jakim stopniu uważasz narażenie na formalinę za krytyczne, zależy od Ciebie. Nie jest to zdrowe, a Pan Bóg dał człowiekowi wynalazek w postaci okapu kuchennego. Ale to też nie zmieni Twojej frustracji związanej z wysokim połyskiem. Po kilku latach ćwiczeń jestem teraz na etapie, że potrafię to zrobić bezbłędnie przy użyciu starożytnego LUPEXu (prawie jeszcze z czasów „Wehrmachtu”). Natomiast w przypadku nowoczesnych papierów o grubości kartonu nadal produkuję bardzo dużo odpadów. W zasadzie da się to zrobić, ale jest to całkowicie pozbawione radości i wiąże się z odpadami. Zobaczymy, może w tym tygodniu jeszcze poćwiczę. Dzisiaj nie, teraz czas na PE, gdzie papier z wysokim połyskiem wisi na sznurze do suszenia. Pozdrawiam serdecznie, Franz

Stagirit

Czy nie można by pokryć barytu warstwą o wysokim połysku? Myślę, że dobrze sprawdziłby się np. lakier Zapon (-> pigmenty Kremer). Alternatywą są bardzo cienkie folie samoprzylepne firmy Oracal, ale w tym przypadku zwracałbym uwagę na to, aby używać folii wylewanych, a nie ciągnionych. Formaldehyd nie jest tak toksyczny, jak się powszechnie uważa (->Formaldehyd w Wikipedii), nadal jest stosowany w produkcji preparatów medycznych. Każdy, kto kiedykolwiek był na zajęciach z anatomii, zna typowy zapach formaliny. Podejrzewam, że w czasach Wehrmachtu stosowano go w celu ochrony żelatyny przed bakteriami, ale w przypadku obecnych papierów i filmów taka konserwacja jest standardem.

Gast

Podobno była to praktyka stosowana w Wehrmachcie

. Teraz zaleca się tu już metody z III Rzeszy :) , gdzie ja się tu znalazłem. Żartowniś z Witzhausen

cfb_de

Cóż, w tym okresie miało miejsce również wprowadzenie na rynek aparatu Leica, kolorowego filmu, rozkwit popularności Rolleiflexa, filmu do zdjęć natychmiastowych, powłok antyrefleksyjnych itp. Wszystkie te wynalazki pochodzą właśnie z tamtych czasów i zostały stworzone przez przedsiębiorstwa z siedzibą w Rzeszy Niemieckiej. Być może Albert wyraził się w sposób niepoprawny politycznie, ale przepis, który mu polecono, naprawdę pochodzi właśnie z tamtego okresu. Po prostu spójrz na to pozytywnie i nie dziw się. Nawet ten okres miał swoje dobre strony. Przynajmniej jeśli chodzi o nasze hobby. Podobną intensywność innowacji udało się osiągnąć jedynie realnemu socjalizmowi w sierocińcach (FED), gdzie aparat Leica został znacznie uproszczony i udoskonalony. Albo później wśród bokserów amatorów i praktykantów dekarskich, kiedy wynaleziono pomiar OTF (który następnie z Drezna przez Göteborg trafił jednak do Japonii, by w końcu pojawić się na rynku w modelu Olympus OM-coś tam). Przy okazji jestem jednak również żartownisiem, którego to dotyczy :-) Pozdrawiam serdecznie, Franz

cfb_de

Cześć stagirit, Mam nieco inne zdanie na temat narażenia na formalinę, ale też nie dramatyzuję. Tylko że: między mną a jakimikolwiek preparatami w patologii istnieje niewielka, ale dla mnie bardzo istotna różnica: ja bowiem wciąż żyję i chciałbym to robić jeszcze przez długi czas. Preparat już nie żyje i nie może umrzeć po raz drugi w formalinie. W ówczesnej żelatynie formalina działała przede wszystkim konserwująco, nie kolidując z wapienistą wodą do namaczania. [Jakoś kusi mnie teraz takie głupie powiedzonko o „relacji na żywo” i „Łuku Kurskim” czy coś w tym rodzaju...] Nie miało to zbyt wiele wspólnego z konserwacją, bo po prasowaniu na sucho w papierze i tak już nic nie żyje, a potem w albumie lub na ścianie formaldehyd już nie działa, bo w prasie na sucho już się z niego wyparowuje. Dlatego tak miło stoi się w mgle przed prasą. Lakier Zapon powinien dobrze pokryć powierzchnię. Wypróbuj to, ciekawi mnie, jak to będzie wyglądało później. Do tej pory, oprócz „naturalnego połysku” i od czasu do czasu prawdziwego wysokiego połysku, uzyskiwałem błyszczące powierzchnie również w inny sposób: woskowaniem. Croy opisuje to przy użyciu węgla siarkowego i podobnych, mało fajnych rzeczy, ja dotychczas (mam jednak dopiero czteroletnie doświadczenie w tym zakresie; ale ponieważ inni mają z tym dłuższe doświadczenie, nie widzę problemów z tą metodą) osiągnąłem to w prostszy sposób: pastą do butów z woskiem pszczelim. To nie żart. Erdal z numerem EAN 4 001499 010651. Nakładać cienką warstwą, wypolerować. Daje ładną powierzchnię i sprawia, że odciski palców można po prostu wypolerować. Do tego czasu pozostanę przy próbach uzyskania „wysokiego” połysku barytowego za pomocą lustra chromowego i prasy na sucho. Co trzecia próba wychodzi mi to całkiem nieźle. Właściwie robię to tylko w przypadku małych formatów do 13x18 i używam do tego mojego starego papieru z lat 60. Dzięki temu wysoki połysk uzyskuje się niemal samoczynnie, nawet za pomocą żelazka lub lustra w łazience. Pozdrawiam serdecznie, Franz

Stagirit

Tylko że: między mną a jakimikolwiek preparatami w patologii istnieje niewielka, ale dla mnie bardzo istotna różnica: wciąż bowiem żyję i chciałbym to robić jeszcze przez długi czas.

OK, to naprawdę różnica, którą potrafię zrozumieć. Zamiast formaldehydu można też użyć innych aldehydów, na przykład aldehydu octowego (zwanego też etanalem), który powoduje co najwyżej ból głowy. Do konserwacji żelatyny i uczynienia jej wodoodporną w malarstwie stosuje się ałun, który jednak w pewnych okolicznościach może uszkodzić chrom w prasie do suszenia.

Gast

Cześć chłopaki, a co z zimnym połyskiem? W tomie 3 podręcznika zaleca się: wyczyścić szybę lustrzaną, wyczyścić ją dokładnie, wyczyścić ją baaardzo dokładnie, a następnie posmarować cienką warstwą żółci wołowej. Nałożyć na mokro, odczekać, gotowe. Kto już to wypróbował? Pozdrawiam Martin

Stagirit

Warto spróbować, brzmi całkiem nieźle.

cfb_de

Cześć Martin, To się da. Robię tak w przypadku mniejszych formatów, używając starego papieru (*z* kadmem, o szorstkiej powierzchni i grubego) na lustrze w łazience. Z tym grubym papierem PW nie jest to już takie proste. Pozdrawiam serdecznie, Franz