MirkoBoeddecker
Sommigen zien het momenteel, tegen de achtergrond van het faillissement van Agfa, allemaal wat te somber in.
Agfa is niet failliet gegaan omdat er helemaal geen vraag meer naar Agfa-producten was, maar vanwege wanbeleid op het gebied van kostenberekening en controlling.
Als zo’n groot, snel draaiend wiel, zoals Agfa dat draaide, eenmaal in een slip raakt, glijdt de hele kar van de weg.
Ze geloofden in alle ernst dat ze kleurenfilms voor 65 cent kostendekkend konden aanbieden in miljoenen stuks.
Terwijl je op één hand kon tellen wat de cassette, de doos, de plastic houder, de drager en het zilvernitraat kostten. En dan waren er nog 1800 medewerkers die aan het eind van de maand ook hun geld wilden hebben.
Op de een of andere manier klopte het voor- en achterkant niet en na 6 maanden wist wekenlang niemand waarom er eigenlijk 270 miljoen verdwenen was.
Wat een gedoe! Gewoon weg! Vreemd, vreemd......Er gebeuren rare dingen.....
Laten we het afwachten. Momenteel wordt er achter de schermen druk onderhandeld, en de laatste tijd heeft een bedrijf zich bijzonder sterk gemaakt voor Agfa. Het zou toch denkbaar zijn om het paard achteraan te beslaan en met een klein team op de machines die toch al stil staan, op klein niveau opnieuw te beginnen in de lucratievere niches.
Als jullie bereid zijn 30% meer te betalen dan nu, kan een filmfabriek overleven.
Ongeveer op het niveau van Ilford nu, plus de lopende inflatie en jaarlijks 5% extra voor de prijsstijgingen van de grondstoffen, die nog volgens de oude massamarktprijzen waren berekend.
Met het huidige prijsniveau van ADOX, Polymax, Multispeed en Foma gaat het nog maar een paar weken of maanden door.
Groeten,
Mirko
