heinrich
Hallo Mirko,
Ik heb de volgende vragen over Adofix:
Geldt de voor fotopapier aangegeven fixeertijd van 1 minuut bij een verdunning van 1+9 ook voor barietpapier?
Hoe kort is de fixeertijd bij een verdunning van 1+4?
Groeten,
Heinrich
MirkoBoeddecker
Heinrich,
de waarden zijn richtwaarden en minimale fixatietijden.
In het concrete geval moet je dit natuurlijk aanpassen.
Bijvoorbeeld bij bariet, vooral als het een dikke drager heeft. Glanzende oppervlakken moeten ook langer worden gefixeerd dan matte.
Ik fixeer 4-6 minuten bij 1+9.
Het hangt ook een beetje af van de temperatuur.
Groeten,
Mirko
heinrich
Ik laat het 4-6 minuten staan bij 1+9.
Het hangt ook een beetje af van de temperatuur.
Hallo Mirko,
....4-6 minuten bij 1+9, eerlijk gezegd, waarom geven jullie dan 1 minuut aan als standaard fixeertijd voor 1+9, dat is toch niet helemaal correct. Betekent dit dat jullie jullie eigen gegevens niet vertrouwen? Dat de laagdikte en temperatuur een rol spelen is duidelijk, maar verklaart dat echt een factor van 4 tot 6, of fixeer je bij 15 °C? Ik heb de fixeertijd voorzichtig op 2 minuten gezet, nu kan ik overwegen of ik de stapel van afgelopen weekend nog eens fixeer. Weet je wel wat je me aandoet?
Als de gegevens over de fixeertijd al zo flexibel geïnterpreteerd moeten worden, hoe zit het dan met de gegevens over de opbrengst?
Voordat de gemoederen verhit raken: die 4 minuten voor films kloppen in ieder geval voor HP5 best goed, de spoeltijd ligt bij 1 minuut 30 seconden. Na 20 vellen 24x30 bariet ligt de spoeltijd dan rond de 1 minuut 45 seconden, dus daar verandert niet veel (2,5 liter oplossing).
Wat betreft de temperatuur: ik baseer me op de Duka-standaard van 20 °C.
Groeten
Heinrich
Gast
Wie herinnert zich dat nog?
Catalogus 2001/2002
"Classic pan 400 is een [color="red"]uiterst degelijke [/color]film met een klassieke korrelstructuur, een groot bereik qua gevoeligheid en belichting en [color="red"]een fijne [/color]korrel.
heinrich
Hallo "Herinnering"
... wie gaat er nu meteen in oude wonden porren? Netwerken hoort er nu eenmaal bij als je je producten aan de man/vrouw wilt brengen, anders ben je heel snel failliet... en dat wens ik niemand toe
Maar die vermelding 'fixatietijd = 1 minuut' irriteert me toch wel... :angry:
Maar laten we eens afwachten wat Mirko hierover zegt.... <_<
Als professionele schakel tussen klant en bedrijf ken ik het probleem maar al te goed: aan de ene kant de soms onhoudbare marketingclaims, aan de andere kant de verwachtingen van de klant. Soms zou ik beide kanten wel een klap kunnen geven...... de enen verkondigen onzin, de anderen geloven ook alles... deze keer ben ik de klant en moet ik me afvragen waar ik mijn verstand heb gelaten...
In die zin
Heinrich
Gast
Wie herinnert zich dat nog?
Catalogus 2001/2002
"Classic pan 400 is een [color="red"]uiterst degelijke [/color]film met een klassieke korrelstructuur, een groot bereik qua gevoeligheid en belichting en [color="red"]een fijne [/color]korrel.
Dat begrijp ik nu helemaal niet. Wat heeft dit met het fixeer-thema te maken?
cfb_de
Jongens,
leun maar eens lekker achterover.
*In principe* gaat het er bij het fixeren om dat dit *voldoende* gebeurt. In het ideale geval zo dat *alle* niet-gereduceerde zilverionen uit de emulsie worden verwijderd.
Dat zou correct zijn. Waarschijnlijk krijgt 99% van alle laboranten dit simpele dingetje in het lab niet voor elkaar. (Hoewel de "Küzeit-test" bij films, de "uitloogtest", de "KI-test" om te kijken of de fixeerbad nog goed is, enzovoort, al zo'n 150 jaar de standaard zijn in de laboratoriumtechniek.)
En alleen daarom is er – helaas – nog steeds de domme bijsluiterinformatie over "tijden" bij een "aanbevolen" verdunning.
In de praktijk test men dit met de beschikbare analyse en heeft men geen reden tot vragen of klachten. De "beschikbare" analyse betekent in het geval van filmfixage de bepaling van de fixatietijd (en de verdubbeling/verdrievoudiging daarvan voor de te fixeren film), de "KI-test" om te bepalen of de vloeistof in principe geschikt is (naar keuze te vervangen door veel duurdere teststukjes met hun slechtere resultaten) en een regelmatige test bij papierfixage op zilver- en jodidegehalte.
Wie dat niet kan, mag voor archiefbestendige fixatie wat mij betreft gerust elke willekeurige fixeer 1+1 verdunnen en als eenmalige batch gebruiken. Krachtig ontwikkelen (baryt max. drie minuten in Eukobrom; geldt voor Polywarmtone), snel stoppen (4% citroenzuur, 30 sec.) en vervolgens twee minuten in 1+1 (ik gebruik voor dergelijke extreme processen Amaloco-X55) gefixeerd... Dat overleeft zonder zichtbare verandering 100 uur in het solarium.
Het barietkarton blijft dan nog stevig, drie keer twee minuten in water is voldoende voor volledige uitwassing. Trouw aan het motto van Wollstein: "Intensief fixeren, kort spoelen".
Ik houd me echter ook niet aan deze kostbare ideale procedures. Ik fixeer met Superfix 1+9 of X55 1+7 voor bariet ongeveer vier minuten. Maar ik let ook op het zilver-/halogenidegehalte door regelmatige titratie/gravimetrie en spoel daarna liever iets te lang met behulp van een sulfietbad.
Over dit onderwerp: een klassieke film is voor mij de Efke-50. HP5+ is al moderner gedoe – maar ik gebruik het toch graag.
Met vriendelijke groeten,
Franz
WolfgangMoersch
Heinrich,
het is inderdaad eerder een kwestie van ontspanning. Als "concurrent" is mijn beoordeling vanuit marketingoogpunt waarschijnlijk boven elke verdenking verheven. Adofix is een van de krachtigste concentraten op de markt. In het ideale geval (verse oplossing, voortdurende beweging) is één minuut voor de meeste papiersoorten voldoende; alleen voor PW’s zou ik iets meer tijd toestaan. Veiliger is de methode met twee baden; als dat vanwege ruimtegebrek niet mogelijk is, zou bij een hoge doorvoer een verzameling in het waterbad en aansluitend een korte behandeling in een verse oplossing vóór het wassen aan te raden zijn.
Een druppel (vettige) selenium- of zwaveltoner (of het nu thio-ureum of stinketoner is) op de onbelichte beeldrand laat binnen enkele seconden zien hoe de vork in de steel zit.
Groeten
wm
MirkoBoeddecker
Eigenlijk is alles al gezegd door Franz en Wolfgang.
Verschillende materialen hebben verschillende tijden nodig.
Op de Adofix-fles staat daarom ook: "De aangegeven tijden zijn minimale fixeertijden bij 20 °C".
Er staat ook iets over de capaciteit. Dat is namelijk ook van belang.
Zonder testen gaat het nooit in het fotolab. Alle tijden zijn altijd richtwaarden.
Met mijn 4 minuten zit ik volgens mijn ervaring bij zilverhoudend barietpapier "in ieder geval aan de veilige kant".
Of na een minuut al hetzelfde resultaat wordt bereikt, zou je in het concrete geval moeten testen. Het hangt ook een beetje af van hoe sterk je beweegt.
Ik beweeg heel matig – daarom heb ik ook meer tijd nodig.
Superfix is overigens niet sterker geconcentreerd of sneller dan Adofix en zij geven 30-60 seconden aan.
Daar wordt ook geen onderscheid gemaakt tussen PE, bariet, kartondikte, dubbel gewicht enz.
Dat doet naar mijn mening niemand.
Groeten,
Mirko
ps. Te lang fixeren is ook niet goed, omdat de belichting wordt aangetast.
Kunnen we nu een lange discussie beginnen over wat beter is – eerder korte fixatietijden of mogelijk te lange....
MirkoBoeddecker
classicpan: wat de formulering betreft, gebruikt geen enkele fabrikant waar dan ook negatief geladen omschrijvingen voor zijn producten.
Niemand zou de TriX als grofkorrelig en de Tmax als fijnkorrelig aanprijzen, maar er wordt gesproken van relatief grofkorrelig of, in het ene geval, met een fijne korrel en in het andere geval met een uiterst fijne korrel.
De classicpan is fijnkorrelig, omdat hij als meerlaagse film wordt gegoten met fijne en grotere korrels in twee emulsies. Er zijn aanzienlijk groverkorrelige films met 200 of 400 ASA.
Het is toch belangrijk dat het de lezer duidelijk wordt welke film nu met een fijne korrel of met een grove korrel is dan de andere. Ik heb eigenlijk mijn best gedaan om dat zo duidelijk mogelijk te omschrijven.
heinrich
Hallo allemaal,
voor degenen onder jullie die het niet weten:
@cfb_de: wat is een "AI-test"?
@ Meneer Moersch: wat gebeurt er als ik dikke selenium- of zwaveltoner op fotopapier druppel dat nog niet helemaal gefixeerd is?
Groeten,
Heinrich
Gast
Over de Classicpan
er zijn films met een veel grovere korrel van 200 of 400 ASA.
Ja, welke dan? De "originele" FORTE 100 is al een korrelwoestijn, de 400 is voor sommige GF-mensen al te grof.
cfb_de
Hallo Heinrich,
Met "AI-test" wordt de sneltest van het fixeermiddel met kaliumjodide-oplossing bedoeld.
Ik citeer even uit "Junge/Hübner" (hoewel ik zelf iets anders te werk ga):
<LOS>
Een indicatie van het gehalte aan zilververbindingen en natriumthiosulfaat krijgt men door toevoeging van 1 ml van een 5% kaliumjodideoplossing aan 10 ml fixeeroplossing (reageerbuis). Als er geen neerslag ontstaat, is het bad volledig in orde. Als de zich vormende, uit zilverjodide bestaande gelige neerslag na verder gebruik tijdens het schudden of kort daarna oplost, is dit een teken dat het zilvergehalte van het bad voldoende laag is en de natriumthiosulfaatconcentratie nog hoog genoeg. Als het neerslag onopgelost blijft of pas na langdurig schudden verdwijnt, is dat een teken dat het bad uitgeput is.
<klaar>
Hierbij heb ik de volgende opmerkingen:
- Dit werkt natuurlijk ook met ammoniumthiosulfaat-fixeermiddelen.
- Het is een pure sneltest op zilverionen (dus *niet* of er nog genoeg thiosulfaat in zit, hier vergissen de heren Junge en Hübner zich!)
- Bij filmfixeermiddelen faalt deze test vaak (vlakkristalfilms), films bevatten zelf vaak al enorme hoeveelheden jodiden.
Met vriendelijke groeten,
Franz
WolfgangMoersch
@ Meneer Moersch: wat gebeurt er als ik dikke selenium- of zwaveltoner op fotopapier druppel dat nog niet helemaal gefixeerd is?
Nou, er ontstaat een tint – op plekken waar eigenlijk geen tint meer zou moeten zitten.
Als er niets gebeurt, is alles in orde. Als er een heel lichte tint verschijnt, kan het de ondergrondnevel zijn die duidelijker (omdat gekleurd) wordt, maar als de dichtheid (van wit of lichtgrijs) daarbij heel duidelijk toeneemt, zijn er nog onopgeloste zilverzouten aanwezig en vormt zich zichtbaar zilverselenide of zilversulfide. Als men zo'n afdruk op de gebruikelijke manier zou tonen, zouden de randen van het beeld vlekkerig verkleuren. Als men hem niet toont, duurt het alleen iets langer voordat er zwavelverbindingen ontstaan. Als dit vroeg genoeg wordt opgemerkt, kan het probleem worden verholpen.
Op milde wijze: nafixeren
Radicale kuur voor de ergste gevallen: zeer sterk verdunde bleker (hexacyanoferraat) 30 tot 40 seconden, kort afspoelen, 15 seconden fixeer en de witte delen zijn schoon.
Ik kan geen exacte verdunningsgegevens geven voor de in de handel verkrijgbare bleekoplossingen, daarvoor lopen de concentraties te veel uiteen. Ik verdun mijn bleekmiddel voor dit doel 1+800. Voor pure hexacyanoferraatoplossingen zou 0,25 tot 0,5 gram op een liter water voldoende moeten zijn. Bij een "echt" dunne bleekoplossing worden de hoge lichten nog niet aangetast.
Om de vraag "waarom geen Farmer" voor te zijn: bij een dergelijke sterke verdunning zou de verzwakker (hexacyanoferraat + thiosulfaat) al na de eerste bewerking verloren gaan, waardoor deze bij de volgende afdruk al onwerkzaam zou kunnen zijn.
heinrich
Hallo allemaal,
Met dank aan de heer Moersch en Cfb_de voor de uitgebreide informatie
Groeten
Heinrich
