Gast
Hallo,
weet iemand van jullie hoe groot het aandeel filmmateriaal wereldwijd is – met name zwart-wit – dat nog door professionals wordt gebruikt? Dat zou interessant zijn, aangezien dat aandeel waarschijnlijk het sterkst aan het dalen is.
Roland
FrankJBeckmann
Hoi,
Wereldwijd wordt er waarschijnlijk nog steeds heel veel film gebruikt. Er zijn immers genoeg landen waar niet elk huis, en zelfs niet elk kantoor of elke uitgeverij, over een moderne krachtige computer beschikt.
Tot ziens
Frank
Gast
Hallo!
Dat zal erg moeilijk te achterhalen zijn, aangezien de term 'professional' nogal heterogeen is...
Persfotografie (dus fotojournalisten voor dagbladen, sport, actuele politiek, chroniek, enz.) gebeurt inmiddels voor zo'n 99% digitaal.
Echter, op het gebied van reportagefotografie (dus niet de fotoreporters die momenteel onder tijdsdruk werken, maar die foto-essays maken voor grote maandbladen zoals Geo, Mare, National Geographic, enz. fotoreportages maken) nog een relatief groot aandeel mensen dat heel traditioneel met Leica en TriX werkt (of in ieder geval soortgelijke spullen en materiaal) – en wel niet alleen de grote namen (Salgado, Nachtwey, enz.), maar ook veel onbekendere.
Ook in de kalenderfotografie, modefotografie en reclame zijn er nog steeds mensen die analoog werken, met midden- of grootformaat, hoewel velen hier ook al digitaal of hybride werken (ik heb zelf kennissen die in deze sector werken en die, afhankelijk van het soort opdracht en het gewenste eindproduct, beslissen of ze de Pentax 67 / Mamiya RB67 of de digitale spiegelreflexcamera gebruiken); Architectuurfotografie vindt nog steeds bijna uitsluitend analoog plaats (maar dan meestal in kleur), omdat grootformaatcamera's met een digitale achterwand simpelweg niet draagbaar genoeg zijn.
In de VS en Engeland is er momenteel een behoorlijke trend in de bruilofts- en hoogwaardige portretfotografie terug van digitaal naar traditionele zwart-witfotografie – wat deels te maken heeft met het feit dat hier traditioneel werkende zwart-witfotografen veel hogere bedragen kunnen vragen dan digitaal werkende fotografen (dat heeft meer te maken met vraag en aanbod – dit was een van de eerste sectoren die op digitaal is overgestapt; maar nu een traditionele zwart-witlook, tot en met lith-prints, momenteel weer erg 'in' en trendy is – heeft in zekere zin de cross-processed look van de jaren 90 vervangen, kijk maar eens naar relevante lifestyle-tijdschriften, vooral uit het niet-Duitstalige gebied, dat weer eens achterloopt – veel professionele fotografen waren inmiddels echter overgestapt op digitaal, waardoor er dubbel zoveel vraag is naar de overgebleven traditioneel werkende fotografen); daarom is er ook een scene ontstaan rond scholen, cursussen en vakbladen die nieuwkomers in zwart-wit fotografie vakkennis bijbrengen; maar ik denk niet dat dit zich hier zal kunnen doorzetten, de vorstelijke salarissen van Amerikaanse bruiloftsfotografen waren hier nog nooit te krijgen, dat is gewoon een cultureel verschil.
Ik zou zeggen dat er niches zijn waar traditionele, analoge zwart-witfotografie zich ook in de professionele sector nog steeds staande houdt, maar in de meeste sectoren wordt digitaal gewerkt; aan de andere kant zie ik juist in de amateurwereld een constante instroom van ook jonge zwart-witfotografen, VHS-DuKa-cursussen zijn voortdurend overboekt, tweedehands DuKa-apparatuur verkoopt goed, de interesse van twintigers is er zeker (ik ken er zelf best veel, heb al een aantal DuKa's voor hen ingericht en de eerste stappen bijgebracht).
Gast
Roman,
weet je zeker dat 99 % van de persfotografen al digitaal werkt? Tot een paar dagen geleden, toen ik in het nieuwsprogramma „Tagesthemen“ een Noord-Koreaanse televisieverslaggever met een 16 mm Arriflex-filmcamera zag, dacht ik dat dit in de huidige televisieverslaggeving al twintig jaar niet meer voorkomt, zelfs niet in ontwikkelingslanden.
Het zou me niet verbazen als er nog kranten zijn die nog steeds met loodletter worden gedrukt.
Mario
Gast
Oké, Noord-Korea is wel niet echt representatief...
Maar verder denk ik dat ook de derde wereld daar niet per se achterblijft.
FrankJBeckmann
Hoi,
Wephota richt zich vooral op de tweede en derde wereld. Daar is de verkoop van zwart-witproducten nog steeds erg groot.
Tot ziens
Frank
Gast
Beste fotografen!
Welke film gebruiken de Koreanen eigenlijk?
Is de legendarische bedrijfsgeheim Classicpan 100 misschien "Made in DPR Korea" en heet daar Kim-Pan 21?
Met vriendelijke groeten,
Knipsbert Lichtbildmann
cfb_de
Beste Knipsbert (leuke naam :-),
nee. De "Kim"-films zijn kleurenfilms. Zwart-witfilms heten daar "Jo-Mei-Pan", maar zijn – gezien de voortdurende vooruitgang in de volkseconomie – natuurlijk geen westerse, decadente "klassieke" films.
Alles duidelijk?
Met vriendelijke groeten,
Franz
Gast
Franz,
we hebben het hier al eens over gehad op het andere forum; noem je dit dan technische vooruitgang?
Proefafbeelding:
http://www.kdvr.de/bilder/landwirtschaft/l...irtschaft04.jpg
Gast
Hm,
er is geen film, maar ze hebben daar wel iets om de foto’s van de digitale fotograaf te bewaren, en daar zit zelfs geen barietpapier bij.
Namelijk een steendrukpers, echt top.
Kijk maar eens op
http://www.dprkorea-trade.com/stoneimg/stoneimg01.htm
Handtassen en pakken in socialistische stijl, en niet te vergeten een piano
met internationalistische groeten
Enno
Gast
... misschien zijn er ook films op speciale bestelling, kameraden (zo’n dag hebben we zelden zo intens)
Gast
Hallo,
Ik ben net terug van een zakenreis naar Zuid-Korea, waar ik een industriële beurs heb bezocht.
Daar was onder andere ook een stand van Noord-Korea. Omdat ik natuurlijk benieuwd was wat er daar te zien was, heb ik even rondgekeken. In eerste instantie was er niets dat me echt interesseerde, behalve misschien een houten statief dat een zeer degelijke indruk maakte en dat ik voor 50 euro heb gekocht.
Toen ik daar naar de foto-industrie informeerde, bleek dat er inderdaad een fabriek is die papier en film produceert.
Wat me echter echt verbaasde, was dat men de fotograaf die daarheen was meegenomen erbij haalde en die, als het ware als bewijs, me 3 rolfilms in de hand drukte: een kleurenrolfilm en 2 35mm-rolfilms.
Allemaal vrij kleurrijk verpakt in schreeuwerige tinten, donkerrood op blauw, van binnen ingepakt in iets dat op kauwgomverpakkingspapier lijkt, de 35mm-filmrolletjes zitten in kartonnen houders.
Op de een of andere manier merkwaardig, zoals alles in dit land.
De gevoeligheid van de kleurenfilm bedraagt overigens maar liefst 13 DIN, de zwart-witfilms hebben respectievelijk 16 en 26 DIN.
Ik denk niet dat ik hier iets van ga ontwikkelen, maar wat dacht je ervan om de zwart-witfilms eens te proberen met Supergrain?
Ik heb dit geschreven omdat jullie er een grapje over maakten, daar zie je het weer.
In ieder geval zou onze bevoorrading in geval van nood veilig moeten zijn, met zo'n oorlogskritisch goed!
Karl
Gast
Karl,
even eerlijk gezegd, wat heeft zo'n onzin eigenlijk voor zin?
Roland
