MirkoBoeddecker
Geschokt door het nieuws
DOOR MARIA WADENPOHL EN HARTMUT ZITZEN, 31-05-05, 07:21 uur
Reacties op het nieuwe slechte nieuws in het bedrijfsleven van Leverkusen.
„We weten helemaal niets en zitten op dit moment volledig in het ongewisse.” Gustav P. (naam door de redactie gewijzigd) is een van de 870 medewerkers die getroffen zijn door het faillissement van Agfa-Photo GmbH. Gistermiddag deed de 50-jarige inwoner van Leverkusen tijdens een bezoek aan zijn bank dan ook de door iedereen gevreesde ontdekking: de salarissen van mei zijn niet overgemaakt.
Deze tegenslag kwam voor Gustav P. echter niet geheel onverwacht, aangezien hij afgelopen woensdag al via geruchten van zijn leidinggevende iets had gehoord over de dreigende faillissementsaanvraag, die donderdag werd ingediend. Dat de filmactiviteiten in Leverkusen geen toekomst meer hebben, had Gustav P. al langer vermoed, omdat de coatingmachines al eind dit jaar zouden worden omgebouwd voor de productie van folies voor cameradisplays.
Hoe het nu verder gaat, weet de 50-jarige evenmin als zijn collega's, die gisteren bijna allemaal aan het werk waren gegaan, maar vervolgens met lege handen stonden omdat er geen materiaal meer was geleverd. Ze hopen op wat meer concrete informatie tijdens de personeelsvergadering die voor vandaag, dinsdag, om 14.00 uur is gepland.
Peter Rompf van het „Agfa-Image-Center” in het Bayer-warenhuis werd daarentegen totaal onverwacht getroffen door het vermeende faillissementsbericht van Agfa-Photo GmbH. Nee, hij was niet van tevoren op de hoogte gebracht. Zijn zaak zou ook niet direct worden getroffen. Het centrum hoort niet bij Agfa-Photo. De gevolgen van het faillissement zijn volgens hem het verdwijnen van de filmdivisie van Agfa en een afnemende koopkracht in de detailhandel. Hij heeft niet alleen medelijden met de werknemers van het bedrijf. Ook voor de vestiging in Leverkusen zijn de voortdurende negatieve berichten allesbehalve bevorderlijk.
De reacties van zijn klanten varieerden van uitgesproken medeleven tot koopjesjagers die nu een uitverkoop vermoeden. Rompf geloofde in ieder geval dat Agfa Gevaert de resterende divisies waarschijnlijk zou terugkopen. Ook Wolfgang Greiss heeft al vele jaren ervaring met Agfa-materiaal. Sinds het einde van de jaren 50 wordt zijn fotowinkel bevoorraad met de materialen. "We waren destijds heel trots toen we Agfa-producten kregen", herinnert Greiss zich. Na het faillissementsbericht was hij "volledig geschokt". Sinds de bloeiende digitale fotografie is de productie van veel Agfa-filmsoorten stopgezet. De laatste tijd bleven ook leveringen van ontwikkelaars van het merk in zijn winkel uit, betreurde de handelaar peinzend.
Peter Moegenburg is "niet direct getroffen". In zijn fotostudio in Wiesdorf werkt hij met digitale camera's. De ontwikkeling vindt echter plaats in een laboratorium in Manfort, dat met Agfa-materiaal werkt, aldus de fotograaf. Alleen zwart-witfoto's worden bij hem nog met de hand gemaakt, vaak ook met Agfa-papier en -chemicaliën. Moegenburg was net zo verrast door het faillissementsbericht als zijn collega Greiss. Afgezien van de filmdivisie zijn de producten van Agfa toch marktleider.
Gast
Hallo Mirko,
zou je nu ook de bron kunnen vermelden, of moeten we raden:
Ik gok op Bild.
Tot nu toe is er geen officieel bericht dat de krimpende analoge markt
de schuldige is. Nergens staat dat er geen Agfa-materiaal meer is, of dat er in de toekomst
iets gaat veranderen, dus wie houdt er van koffiedik kijken?
Of weet jij meer?
Maar goed, insolventie betekent niet failliet!
Groeten, Stephan
Gast
Tijdens het Fine Art Forum in Wetzlar heeft de heer Schröer (Maco) afgelopen weekend een lezing gegeven. Maco heeft een strategisch partnerschap met Agfa. Hij maakte onder andere bekend dat het Agfa-papier in Frankrijk wordt geproduceerd en dat zwart-witfilms uit België komen (inclusief RODINAL). Als ik het goed heb begrepen, worden deze bedrijfsonderdelen niet getroffen door het faillissement en blijft de zwart-witlijn leverbaar.
Groeten, Otto Beyer!
Gast
Hallo Otto,
Meneer Schroeder praat veel, of laat anderen veel vertellen (Walter!), als het een lange dag is...
Groeten, Stephan
MirkoBoeddecker
Het artikel kwam uit de Kölner Stattanzeiger en is inmiddels oud nieuws.
Het was de eerste aanwijzing die ik had gevonden met betrekking tot de verdwijning van 372 miljoen euro in zes maanden tijd.
In zoverre klopt het dat het “tot nadenken stemt”.
Dat wil zeggen: niet per se de krimpende markt en Agfa's onvermogen om zich aan te passen speelden hier een rol (zoals alle anderen eerder hadden gesuggereerd), maar dieven die intern miljoenen binnen de bedrijfsgroep hebben weggesluisd ten koste van de film- en papierproductie.
De eigenaar van Agfa staat hier bij ons bekend als de saneringsspecialist van Elpro en andere voorheen goedlopende Oost-Duitse bedrijven.
Op het moment van de overname hadden de vastgoedportefeuilles een waarde van 200 miljoen DEM en meer, en toen de heer Eman ermee klaar was, waren ze failliet en was al het geld "verdwenen".
Maar laten we eens afwachten wat de curator zoal aantreft.
Vanmorgen zou er immers weer 20 miljoen zijn opgedoken.
Mirko
Gast
Hallo Mirco,
Het ziet er helemaal niet zo slecht uit, kijk maar eens hier:
http://www.wdr.de/themen/wirtschaft/wirtsc...tyle=wirtschaft
Groeten, Stephan
MirkoBoeddecker
Stephan,
Ik heb eigenlijk nooit gezegd dat het er slecht uitziet.
Zie mijn eerste bericht.
Ik heb het ondertekend met "vol goede hoop" ;)
Maar toen het nieuws kwam over de verdwenen miljoenen en dat alleen de productie van film en papier stilgelegd zou worden, klonk dat toch erg als een gerichte ontmanteling van het concern om geen ontslagvergoedingen aan de medewerkers te hoeven betalen....
Laten we afwachten wat er komt. Ik weet ook niet veel meer dan jullie.
In ieder geval staat het volledige Agfa-assortiment sinds een week in onze catalogus – we hebben verrassend genoeg na 12 jaar voor het eerst prijzen gekregen waarmee we qua prijs kunnen concurreren met de andere aanbieders.
Het is voor ons echter puur een service aan jullie. Met merkproducten kun je net de transportkosten en de afhandeling terugverdienen.
De lonen betaal ik uit de verkoop van ADOX en Foma. Ilford, Fuji en Agfa is puur in en uit en dekt met moeite de kosten. Als er ook maar één annulering of klacht komt, staan we meteen in het rood...
Het verbaast me niet dat er daar nauwelijks nog dealers meedoen.
Maar je doet wat je kunt.
Het zou in ieder geval slecht voor ons zijn als Agfa verdwijnt, omdat dan de grootste Duitse afnemer van halffabricaten wegvalt en wij direct, of onze andere partners vaak als kleine "tap-on" bij Agfa-aankopen, meebaten.
Groeten,
Mirko
Gast
Hallo,
voor wie het interesseert: hieronder vind je een gescand artikel uit de taz NRW van vandaag, 1 juni 2005. Ik onthoud me van commentaar; iedereen kan het immers zelf lezen en zich een "beeld" vormen. Ik heb de tekst niet gecorrigeerd op scan- of andere fouten.
Groeten, Lothar
De deelstaatregering moet de banen bij Agfa redden
Lokale politici willen het traditionele fotobedrijf met steun van de deelstaat voor faillissement behoeden. Daarbij is nog steeds niet duidelijk waarom Agfa-Foto GmbH uit Leverkusen faillissement moet aanvragen.
KÖN taz Na het faillissement van Agfa-Photo eisen politici dat het traditionele bedrijf financieel wordt gesteund. De fractievoorzitter van de SPD in Leverkusen, Walter Mende, doet een beroep op de nog zittende deelstaatregering en op de verkiezingswinnaars in Noordrijn-Westfalen, de CDU en de FDP, om zich in te zetten voor de redding van het traditionele bedrijf.
In Leverkusen staat de hoofdvestiging van Agfa-Photo, waar 870 mensen werken. Sinds maandag ligt een deel van de productie echter stil. Nadat het faillissement bekend werd, hebben enkele toeleveranciers hun leveringen stopgezet; volgens de lokale ondernemingsraad heeft nu een kwart van de werknemers niets meer te doen. "Het is voor Agfa-Photo GmbH van cruciaal belang dat de productie weer wordt hervat", stelt de lokale SPD-politicus Walter Mende. Misschien is dit mogelijk door middel van overbruggingskredieten. Indien nodig moet de deelstaat hiervoor garant staan.
Het is nog steeds onduidelijk waarom Agfa-Photo GmbH überhaupt faillissement moest aanvragen. Het bedrijf is immers pas eind 2004 ontstaan, toen Agfa-Gevaert zijn fotodivisie verkocht aan een groep van financiële investeerders en managers. Nog in maart zou de bedrijfsleiding de situatie tegenover de raad van commissarissen als "solide" hebben omschreven.
Zoals nu blijkt, is de verkoop blijkbaar nog lang niet afgerond: volgens persberichten zou er onlangs een geschil zijn ontstaan tussen Agfa-Gevaert en Hartmut Emans van de nieuwe meerderheidsaandeelhouder van Agfa-Photo, de Nanno-Beteiligungsholding, over de aankoopprijs. Emans zou de prijs hebben teruggebracht van 175,5 miljoen euro naar 112 miljoen, en later zou hij helemaal niets meer hebben willen betalen. Daarop zou de voormalige moedermaatschappij Agfa-Gevaert rekeningen van Agfa-Photo hebben geblokkeerd waar zij nog toegang toe heeft. 25 miljoen euro zou nu in België vastzitten.
Zijn de 1.800 medewerkers van Agfa-Photo GmbH, wier banen nu op de tocht staan, dus het slachtoffer van een geschil over de aankoopprijs? Dat zou "zelfs in tijden van verscherpt kapitalisme" een "ongelooflijke gang van zaken" zijn, fulmineert Walter Mende. De SPD-politicus wil echter ook een "afgesproken spel" tussen Agfa-Gevaert en de nieuwe investeerders van Agfa-Photo GmbH niet uitsluiten, met als doel "de werknemers zonder vergoeding de werkloosheid in te sturen". In ieder geval moet Agfa-Gevaert echter "met alle juridische en politieke middelen" worden gedwongen de geblokkeerde rekeningen vrij te geven.
De CDU, die in de toekomst in Noordrijn-Westfalen aan de macht zal zijn, houdt zich ondertussen op de vlakte wat reddingsplannen betreft. De aangewezen minister-president Jürgen Rüttgers kondigde aan dat hij na de regeringsvorming in overleg met het bedrijfsleven wil uitzoeken welke randvoorwaarden nodig zijn "om dergelijke ontwikkelingen te kunnen voorkomen". "Het doet pijn als een traditioneel bedrijf als Agfa in zo'n moeilijke situatie terechtkomt", zei hij. Het SPD-ministerie van Economische Zaken wilde geen commentaar geven. "Er zijn gesprekken met Agfa-Photo", bevestigde een woordvoerder slechts. DIRK ECKERT
Gast
Ik heb er genoeg van, en ik ben de berichten beu. Jammer dat je er altijd
de verkiezingscampagne in ruikt.
Foto Impex – mijn winkel!!!
Gast
Hé Frank, welke kleur heeft het Agfa-logo?
Het is toch duidelijk dat de CDU daar niet aan begint,
het is net als bij Leica... :-)
Hallo Mirco,
ik wilde je niets verwijten, het artikel was gewoon zo geschreven om op de tranen te spelen,
zonder noemenswaardige feiten te publiceren die nog niet bekend waren.
Hoe kom je eigenlijk aan de Kölner Stadtanzeiger, is die ook in Berlijn verkrijgbaar?
Groeten, Stephan
mau
Het zogenaamde Agfadrama moet worden gezien in de context van het totale complex van het Bayer-concern en de ontwikkeling daarvan. Ik woon in deze regio en ben hier opgegroeid. Veel van mijn vrienden en kennissen worden door deze ontwikkeling getroffen; maar weinigen hadden dit kunnen voorzien of voor mogelijk gehouden.
Ooit voelde men zich veilig onder het Bayer-kruis en liet men niets op zijn werkgever komen, vandaag is er door een slimme juridische constructie niets meer over van de vroegere grootsheid.
Toen vijf jaar geleden de met alle kracht gevoerde strijd om het behoud van (onze) spoorwegreparatiewerkplaats (Leverkusen) Opladen begon, reageerden de werknemers van Chemie am Rhein meestal alleen maar met hoofdschudden. Men begreep het probleem van het wegvallen van het bestaan niet.
Er zijn veel verschillen: bij ons ging het om slechts 1000 banen, we waren voor 95% vakbondsgeorganiseerd, we hebben ons niet als een salami laten opdelen, onze werkgever zou het nooit hebben aangedurfd om de lonen niet te betalen. Onze ondernemingsraad is twee keer in hongerstaking gegaan voor ons, waarbij het personeel bij de laatste hongerstaking meedeed. We hebben gedurende drie lange jaren steeds weer acties gevoerd, van autocolonnes tot meerdaagse bedrijfsvergaderingen.
Over zoiets zal de Kölner Stadtanzeiger in verband met Agfa of Bayer nooit kunnen berichten.
Weten jullie ook waarom? 70% van het personeel bespaart zich het lidmaatschap van de vakbond, de ondernemingsraad is versnipperd, iedereen die een andere kleur voor de wc-deur wil, verzamelt in deze fabrieken handtekeningen voor steunbetuigingen en stelt een kieslijst op. Er zijn daar nog steeds veel mensen die geloven dat hen niets zal overkomen.
Twintig jaar geleden zei ik in mijn woede over het lauwe gedoe bij Bayer, na een paar biertjes te veel, altijd: let maar eens op jullie verdomde Bayer, die gaat er zonder jullie vandoor.
Helaas heb ik gelijk gekregen, niemand verdient wat daar momenteel gebeurt.
Wij, de AW Opladen, hebben in de strijd om onze fabriek een hoog tempo aangehouden; ja, we hebben verloren, maar met de zekerheid dat we alles hebben gedaan wat mogelijk was. Voor ons heeft het niet geloond, maar we hebben voor veel collega's uit andere getroffen reparatiefabrieken de weg naar oplossingen geëffend en de weg vrijgemaakt voor een betere werkzekerheid. Ik heb geen spijt van ook maar één minuut die ik met acties bezig was of in de hongertent zat.
Ik heb in de eerste plaats medelijden met de mensen wier bestaan afhangt van de rode ruit.
Uit eigen pijnlijke ervaring: de politiek kan slechts in zeer beperkte mate effectief helpen. Bij ons waren de CDU-mensen er altijd als de pers er was om de deelstaatregering onder vuur te nemen. Nu hebben ze de kameraden weggestuurd. Die hebben een heel ander idee van werk, arbeidsomstandigheden, zekerheid en loon.
Nog een kleine sneer naar de zogenaamde CDU: de slogan “Inhalen, bijbenen, voorbijstreven” is van Walter Ulbricht.
Een voormalig FDJ-lid is erin geslaagd de vijand te infiltreren en Ulbrichts nalatenschap in daden om te zetten.
Als ik 's nachts aan Duitsland denk.............................................
uworischki
