Gast
Hallo,
Ik volg deze artikelen al een tijdje in vakbladen en
heb daarom ook hier een vraag.
Ik ken de volgende films:
Agfa Copex
Kodak Imagelink
en de Gigabitfilm.
Maco Ort 25
Bij de eerste drie is de ontwikkelaar al bij de prijs inbegrepen.
Hoe zijn deze qua verwerking? Wie heeft hier ervaring mee?
Wat mij interesseert is het volgende: ik hoef mijn zware M-formaat
Kiev niet mee te nemen en er passen meer foto's op.
Ik zou voor de belichting gebruik maken van een EOS 650 met aangepaste PSIX Zeiss-lenzen.
Met vriendelijke groet, Frank
FrankJBeckmann
Hoi,
als je op de juiste plekken ook grote letters gebruikt, wordt je tekst een stuk beter leesbaar, wat uiteindelijk tot meer reacties leidt.
De Gigabit-film is ook een Agfa Copex. Wat er van de film terechtkomt, valt nog te bezien. De toekomst van Agfa Foto is helaas onzeker.
Deze films met een zeer fijne korrel hebben niet alleen maar voordelen. Ten eerste hebben ze heel veel licht nodig. Dat betekent dat je zelden zonder statief kunt. Ten tweede moeten ze heel nauwkeurig worden belicht en ontwikkeld, anders krijgen ze een te hoog contrast. En dan is de omzetting van de kleuren naar grijstinten ook nog eens een kwestie van smaak.
Aangepaste middenformaatlenzen zijn niet echt prettig op de EOS 650 en de lenzen halen lang niet de resolutie die speciaal voor het kleinere beeldformaat is berekend. Je wint dus niets aan de films met fijne korrel, maar je moet wel altijd een statief meeslepen. Ik vind dat niet zinvol. Het zou anders zijn met hoogwaardige objectieven met vaste brandpuntsafstand voor je EOS. Maar ook dan kun je niet om het statief heen.
Tot ziens
Frank
Gast
...als je vanwege de lage gevoeligheid van de film toch al een statief moet gebruiken, kun je net zo goed met middenformaat werken, aangezien het statief de belangrijkste voordelen van het kleinbeeldformaat (handzaamheid, snel werken, vooral uit de hand) tenietdoet; als je toch al CZJ-lenzen hebt, waarom zou je er dan niet een Pentacon Six- of Kiev 60-body bij aanschaffen?
Gast
Sorry, het komt vast door de hitte...
Je had geschreven dat je een Kiev had, dus je kunt het tweede deel van mijn antwoord vergeten...
Maar ik blijf erbij – zulke films hebben voor mij weinig zin – daarmee bereik je alleen door uiterst nauwkeurig en omslachtig werk, waarbij je veel beperkingen moet accepteren, resultaten die net aan MF benaderen, maar deze zeker niet overtreffen. Hubraum – sorry – formaat kan door niets worden vervangen.
fotohuisrovo
Dat hangt een beetje af van het systeem waarmee je werkt. K.B. en vaste objectieven van f/1,4 of f/2,0 en Copex op ISO 40 gaan natuurlijk nog wel zonder statief. De Leica M of Voigtländer Bessa zijn camera’s die bij 1/15 s of 1/30 s zonder bewegingsonscherpte kunnen worden gebruikt.
Copex en/of Imagelink kunnen zonder problemen in de SPUR-chemie worden verwerkt en het resultaat ziet eruit als bij het kleine middenformaat. 40 x 50 cm is daarmee helemaal geen probleem.
Met vriendelijke groeten,
Robert
Gast
Hallo Frank,
waarom heb je 35mm-film met hoge resolutie nodig? Wil je haren tellen; huidporiën, architectuur of telegraafdraden vastleggen? Zo niet, dan heb je geen extreem hoge resolutie nodig!
Dit is weliswaar een beetje grappig bedoeld, maar raakt wel de kern. Je moet "resolutie" niet verwarren met "scherpte"!
De door jou genoemde films hebben in de (35 mm) praktijk nauwelijks voordelen (de hoge resolutie wordt sowieso alleen bereikt bij een contrast van 1:1000), want zoals eerder beschreven: hoog contrast, steile gradatie, lange belichtingstijden (waardoor "snelle motieven" wegvallen en waar blijft dan het voordeel van de 35mm-camera?), beperkt en/of wennen aan het toonbereik/grijswaarden enz. enz.
En nog iets belangrijks: als je met zwart-wit werkt, hecht je zeker waarde aan het toonbereik van je afdrukken, maar je moet een negatief niet meer dan 5 keer vergroten (35 mm ca. 13 x 18 cm), want als het groter wordt, verlies je ook de toonwaarde, moet je met hogere gradaties werken om de zwarttinten te behouden, enz. enz.
Jammer dat je het voordeel van een middenformaat wilt opgeven vanwege het gemak (tenzij je een actie- of sportverslaggever bent). Een 6 x 6-negatief kan bijvoorbeeld al worden vergroot tot 30 x 30 cm (zonder de grens van het verlies te overschrijden), een 6 x 7 tot 30 x 35 cm, een 6 x 9 zelfs ruimschoots tot 30 x 45 cm! En daarbij behoud je een zeer, zeer goed toonbereik!
Overigens is minder foto's per film vaak meer; - vanwege het nauwkeurig kijken naar de compositie - selectie, maar ook omdat zo het filmcontrast op een scène-/motiefcontrast kan worden gehouden. Dat wil zeggen, ik zal waarschijnlijk eerder 8 foto's (bijv. 6x9-formaat) maken van een motief / een scène met dezelfde lichtomstandigheden, maar nauwelijks 36, toch?
Met andere woorden, ik kan de film ook aanpassen aan de uitgangssituatie van het motief en krijg zo de "betere" negatieven.
Nog iets persoonlijks: ik heb jaren geleden al mijn 35mm-camera's verkocht, op een oude Voigtländer Prominent na (een oud aandenken dat ik af en toe nog beweeg om te voorkomen dat het vastroest), en werk nu alleen nog met een tweoogige Seagull 6x6; Fuji GW 690 III (6x9); Pentax 6x7 (verwisselbare lenzen en voor een snellere opname), en met een Canham DLC 45 (4 x 5 inch). De kwaliteit van de opnames is vele malen beter dan die van een kleinformaatopname. Dat zie je aan de toonwaarden, resolutie enz. van de negatieven en afdrukken! En trouwens, ik heb mijn motiefkeuze nauwelijks veranderd, je moet alleen anders werken en "vooruitdenken".
Overigens zijn er met de Maco PO 100 c (max. 270 lijnen resolutie bij passend contrast) of de Rollei R 3, speciaal belicht als 25 of 50 ASA, ontwikkeld in Cube SX, ook "snellere" en variabelere films die een zeer goede resolutie hebben en toch mooie grijstinten enz. opleveren. En vergeet de Efkes 25 en 50 in de juiste ontwikkelaar niet.
Maar het beste is dat je deze ervaringen zelf opdoet. Misschien ben je wel de typische kleinbeeldfotograaf (begrijp me niet verkeerd, dat is geen afkraak), want het is toch een verschil of je in midden-/grootformaat denkt en kijkt of in kleinformaat.
Veel plezier en succes
Lothar
mau
Ten eerste: ongeacht welk systeem je gebruikt, kun je zonder statief alleen bij optimale lichtomstandigheden scherpe foto’s maken.
De genoemde films hebben zeker hun nut als je grote afdrukken wilt maken van 35mm-negatieven.
Mijn favoriet voor dergelijke gevallen is de (momenteel niet verkrijgbare) Agfapan 25. Ik geef de voorkeur aan deze film omdat hij niet alleen geschikt is voor grote afdrukformaten, maar ook een bijna onovertroffen grijswaardeweergave biedt.
Als ik moet kiezen tussen de Technikelpan en de Gigabitfilm, geef ik de voorkeur aan de Gigabit.
De Gigabit geeft de grijswaarden niet zo mooi weer als de APX25, maar hij laat zich nog groter afdrukken. (50x60 uitsnedevergroting)
De Maco Orth 25 kan de Agfa APX 25 niet vervangen, hij is niet pancromatisch, maar hij is zeker een alternatief ervoor.
Zeiss-lenzen (voor Hasselblad) zijn absoluut topklasse; waarschijnlijk leveren ze zelfs als middenformaatlenzen minstens dezelfde prestaties als de Canon-lenzen. Een adaptor is naar mijn mening alleen de moeite waard als er geen hoogwaardige lenzen (vaste brandpuntsafstanden) voor de Canon beschikbaar zijn.
Het gebruik van deze films is alleen zinvol met topobjectieven; Leitz en Contax komen hier niet in aanmerking, omdat de optieken een zeer nauwe productietolerantie hebben en ook rigoureus worden uitgesorteerd bij de kwaliteitscontrole.
Bij Nikon- en Canon-objectieven met vaste brandpuntsafstand heb ik ook weinig bedenkingen, maar de eigenlijk vrij goede zoomlenzen van andere fabrikanten kunnen hier waarschijnlijk niet meer bijhouden.
Gast
Hoi Frank,
Ik lees dat je de Canon en een Kiev hebt, plus de bij de Kiev passende Zeiss-lenzen (waar heb je die Zeiss-lenzen anders voor?!?).
Als de Kiev niet ergens anders irriteert (lekt, rammelt, Beli is maanverslaafd of zo), zou ik er een krat bier om verwedden dat je de oplossing na 3-5 filmrolletjes thuis vindt en de Kiev schoorvoetend weer meeneemt.
Dat ik de voorkeur geef aan korte filmrolletjes (8-12 opnames) is een kwestie van smaak.
De Canon met de dikke lenzen biedt nauwelijks (wat eigenlijk) meer comfort dan de originele opstelling met de Kiev.
Het gewichtsverschil van de body valt tijdens het trekken nauwelijks op onder de hoeveelheid glas, het statief en wat er verder nog ontbreekt.
De beperkingen met betrekking tot licht/statief/scherptediepte/trillingen/korrel zijn sowieso altijd min of meer hetzelfde (MF minder DOF > diafragmeren > gevoeliger film > korrel), maar je zit niet vast aan een of ander geknoei in de keuken, maar kunt vrijuit doen wat je wilt.
Ik drink Astra. Heb je daar iets op tegen?
Groeten
Martin
Gast
P.S.: en als je zin hebt, kun je de Hexenküche ook op MF vinden.
Trouwens, als je de lijst zoals hierboven al hebt, is de Effke 25 in A49 weliswaar "standaardmateriaal", maar misschien vind je hem wel leuk. Hij is in ieder geval erg mooi en zacht (hoe zal ik het zeggen, de 35'ers vragen altijd naar het licht dat je nodig hebt voor die romige portretlook, het antwoord is dan altijd "minstens 4x5").
Gast
Allereerst bedankt voor je mening
over mij. Als ik ga wandelen, dus een hele dag, neem ik altijd al mijn spullen mee: rugzak, de zware Kiev of liever gezegd Pentax 3, brandpuntsafstanden, tussenringen, filters, filmrolletjes en daarbovenop nog een zwaar statief. Dat is ongeveer 15 kg.
Ik heb al langer zilverfilm gebruikt voor de belichting, en sinds 3 jaar ben ik er echt volop mee aan de slag gegaan. Veel van degenen van wie ik dacht dat ik iets van ze kon leren, en degenen die de grootste mond hadden, hebben helaas jammerlijk gefaald.
Het zonsysteem toepassen in het middenformaat is niets voor mij, ik blijf
bij de contrastmeting met een 1°-spot.
Nou, eens kijken wat er komt.
Met vriendelijke groet
FrankJBeckmann
Hoi,
kun je dat alsjeblieft nog eens duidelijk uitleggen?
Ik begrijp echt niet wat je bedoelt.
Tot ziens
Frank
CPD
Hallo Frank,
? - Ik moet eerlijk toegeven dat ik je laatste bericht niet helemaal begrijp.
De belangrijkste problemen van films als Gigabit, Technical Pan enz. zijn al aan de orde gekomen.
Naar mijn mening komt daar nog een ander probleem bij: ik heb de Technical Pan een paar keer gebruikt. Bij hogere of hoge contrasten loopt deze, zelfs bij aangepaste belichting (dus extra belichting) en ontwikkeling (verkorting van de ontwikkelingstijd), zeer snel uit de hand; dan kan het gebeuren dat de film nog maar rond de 6 ASA blijft hangen. Fotograferen, zelfs van statische motieven, vind ik dan eigenlijk niet leuk meer; meneer Schwarzschildt eist plotseling zijn recht op, bladeren bewegen in de wind, enzovoort.
Ik zou me in jouw plaats wat meer beperken! Maar niet in het formaat, maar in de omvang van de uitrusting. Juist in het middenformaat kom je met een groothoek en een gematigde telelens, de standaardlens mag dan thuis blijven, relatief ver. Een spiegelvoorontspanning levert zeker meer op dan zo'n film, of zonder spiegelvoorontspanning kun je zo'n film sowieso vergeten – zelfs bij een Hasselblad!
Ik ga trouwens binnenkort zelf weer eens een film in deze "richting" uitproberen: dan zal ik bij het fotograferen echter goed letten op de heersende contrasten – anders wordt het gewoon te bewerkelijk en te groen. Testreeksen (vergelijk: testen zoals bij het zonesysteem) heb ik geen zin in, – maar – helemaal om het testen heen kom je niet.
Wat wil je eigenlijk precies fotograferen dat zo'n hoge resolutie nodig is? Of naar welke formaten wil je je foto's vergroten?
Groeten, CP
Gast
Dat hangt een beetje af van het systeem waarmee je werkt. Met K.B. en vaste objectieven van f/1,4 of f/2,0 en Copex op ISO 40 lukt het natuurlijk nog wel zonder statief. De Leica M of Voigtländer Bessa zijn camera’s waarmee je bij 1/15 s of 1/30 s zonder bewegingsonscherpte kunt fotograferen.
Copex en/of Imagelink kunnen zonder problemen in de SPUR-chemie worden verwerkt en het resultaat ziet eruit als bij het kleine middenformaat. 40 x 50 cm is daarmee helemaal geen probleem.
Met vriendelijke groeten,
Robert
>> De Leica M of Voigtländer Bessa zijn de camera's die bij 1/15 s of 1/30 s zonder bewegingsonscherpte kunnen worden gebruikt.
Is dat een grap?
FrankJBeckmann
Nee, dat is zeker geen grap. Bij spiegelreflexcamera’s is er geen sprake van spiegelklap.
Gast
Nee, dat is zeker geen grap. Bij spiegelreflexcamera’s is er geen sprake van spiegelklap.
Frank
Oh ja, en fungeert de mens dan als statief of zo? Ik ontken niet dat je met 1/15 nog steeds voldoende scherpe opnames krijgt, maar om de voordelen van de films met hoge resolutie te kunnen benutten, is een absoluut trillingsvrije ontspanning vereist, anders kun je net zo goed een 400-film nemen en krijg je door de kortere sluitertijd gegarandeerd even scherpe, zo niet scherpere opnames. Al het andere is jachtpraat.
FrankJBeckmann
Hoi,
nog eens heel rustig, zodat ook trollen er geen aanleiding toe vinden: elke opname die uit de hand of met een te klein statief wordt gemaakt, vertoont een lichte onscherpte door bewegingsonscherpte. In zo'n geval heeft de hoge resolutie van de speciale films geen zin. Daarom had ik in het begin al geschreven dat bij het gebruik van dergelijke films een statief absoluut noodzakelijk is, of dat je net zo goed gewone films kunt gebruiken. Als je foto's bekijkt vanaf een afstand die gebruikelijk is voor het formaat van de afdruk, dan zien opnames gemaakt met een spiegelreflexcamera met beweegbare spiegel er al bij kortere sluitertijden onscherp uit in vergelijking met foto's die zijn gemaakt met zoekercamera's of spiegelreflexcamera's met een vaste spiegel. En als we het toch zo nauwkeurig bekijken, dan moet ook worden vermeld dat er geen scherptediepte is.
Tot ziens
Frank
CPD
Hallo Frank,
Wat bedoel je nu precies met dat er geen scherptediepte is? De oude discussie over scherptediepte versus scherptediepte? Ik heb die altijd als nogal overbodig en academisch ervaren. Of bedoel je dat het optimale diafragma zo groot is (maximaal twee tot drie stops kleiner) dat je onvoldoende scherptediepte krijgt? Met dat argument zou ik het eens zijn.
Het heeft geen zin om dergelijke films te gebruiken zonder de juiste aanpak (een degelijk statief, een zoeker of spiegelvoorontspanning, ja zelfs het afzien van retrofocuslenzen). Ik durf zelfs te beweren dat je met een film met hogere gevoeligheid uit de hand een betere kwaliteit kunt bereiken dan met zo'n film met hoge resolutie met spiegelklap en/of een wiebelig statief; zelfs het verkeerd gebruik van de draadontspanner kan tot bewegingsonscherpte leiden, om nog maar te zwijgen van de wind. Ook de kwestie van de beeldkwaliteit is een heel apart verhaal: alle technische films die ik ken, blinken niet bepaald uit door een uitmuntende weergave van grijstinten.
Groeten, CP
FrankJBeckmann
Hoi,
Ik bedoel dat alleen punten die precies in het objectvlak liggen, ook als punten in het beeldvlak worden weergegeven. Alle andere punten worden weergegeven als min of meer grote cirkels. Maar ik had die opmerking alleen toegevoegd omdat iemand zich vastbeet in uitspraken die uit hun context waren gehaald.
Tot ziens
Frank
Gast
Hoi,
Ik bedoel dat alleen punten die precies in het objectvlak liggen, ook als punten in het beeldvlak worden weergegeven. Alle andere punten worden weergegeven als min of meer grote cirkels. Maar ik had die opmerking alleen toegevoegd omdat iemand zich vastbeet in uitspraken die uit hun context waren gehaald.
Tot ziens
Frank
De context was er wel, namelijk in de volgende zin, jij trol.
"Het hangt een beetje af van het systeem waarmee je werkt. K.B. en vaste objectieven van 1,4 of 2,0 en Copex op ISO 40 kan natuurlijk nog zonder statief. Leica M of Voigtländer Bessa zijn de camera's die bij 1/15S of 1/30S zonder bewegingsonscherpte kunnen worden gebruikt.
Copex en/of Imagelink kunnen zonder problemen in de SPUR-chemie worden verwerkt en het resultaat ziet eruit als bij het kleine middenformaat. 40x50 cm is daarmee helemaal geen probleem."
Gast
Jeetje,
Hallo Gast,
wat heeft de beschrijving van een optisch verschijnsel te maken met het gebruik van een Leica M4 of Bessa met vaste brandpuntsafstanden?
De onscherpcirkel is bij de ingestelde afstand, uitgaande van gelijkwaardige objectieven, de resolutie van objectieven van grotere formaten is in de regel – maar ook niet per se – altijd hetzelfde, of je nu een spiegelreflex, een meetzoeker, een tweelens- of een matschermcamera gebruikt. – En wel te water, te land en in de lucht!
Het gaat erom dat niet-retrofocuslenzen een hogere resolutie hebben (in de regel althans), dat er bij niet-spiegelreflexcamera's of camera's met voorontspanning geen trilling door de spiegel plaatsvindt, enzovoort.
Maar dat heeft echt helemaal niets te maken met de terechte opmerking van Frank.
Zelf een trol!
Groeten, CP
