harald
Ik heb vandaag een paar proefbakjes (uiteraard alleen met zuiver water) in schalen van verschillende grootte in mijn nieuwe laboratorium gezet, elk op 20 °C, en heb gemeten hoe snel ze afkoelen.
Resultaat: bij een luchttemperatuur van 21 °C zijn de bakjes water in 2 uur met 2 °C afgekoeld.
Dat is zeker niet dramatisch, maar hoe kan ik ze het beste gelijkmatig op temperatuur brengen?
(Daarnaast speelt natuurlijk ook mee dat de luchttemperatuur niet altijd constant is.)
Groeten, Harald.
WolfgangMoersch
Resultaat: bij een luchttemperatuur van 21 °C zijn de baden in twee uur met 2 °C afgekoeld
Het maakt bij het (zwart-wit)positiefproces helemaal niets uit, zolang de temperatuur niet duidelijk onder de 18 graden daalt. Voortdurende schommelingen door opwarmen en afkoelen verhinderen reproduceerbare resultaten.
Gast
Hallo,
als je bij een kamertemperatuur van 21 °C het S-W-proces (20 °C) wilt uitvoeren, is afkoeling toch geen probleem.
Voor zover ik weet, mogen de beertjes toch nooit kouder worden dan de omgeving, of heb ik het mis?
Bij 10 °C, zoals het momenteel in mijn donkere kamer is, ligt het anders. Ik heb de ontwikkelaar gewoon in een grotere schaal gezet, waar ik af en toe een beetje heet water uit de waterkoker in deed.
Dat werkte best goed.
Weet iemand hoe het zit met de fixeer (TT Superfix Plus)?
Voor de volgende keer ga ik in ieder geval voorverwarmen.
Groeten, Jakob
cfb_de
Hoi allemaal,
Harald heeft inmiddels betere temperatuurmetingen op het Parallel-forum geplaatst. Aan de muur waar zijn schalen moeten komen, was het 16 °C.
Dat is te weinig voor een goed SW-proces en verklaart de afkoeling vrij goed. Daarop volgde een deels vermakelijke en leerzame discussie over de verwarmingsmogelijkheden van fotobakjes.
En ja, een oplossing kan heel goed tot onder de omgevingstemperatuur afkoelen. Dat gaat vrij eenvoudig, trefwoord: wijnkoeler van klei.
Met vriendelijke groeten,
Franz
Gast
Hallo,
ik had vroeger hetzelfde probleem. Ik kwam toen in de supermarkt kleine elektrische verwarmingsmatjes tegen (50 watt vermogen) (ongeveer 30 x 40 cm groot, destijds 20 DM), met een schakelaar met 3 standen (uit, 1 en 2). Daarmee houd ik mijn fotobakken (ontwikkelaar en fixeer) op temperatuur, d.w.z. als de temperatuur onder de 19° daalt, zet ik hem aan; stand 1 is voldoende. Na ca. 10 min. (de duur is afhankelijk van de hoeveelheid vloeistof en de kamertemperatuur) is het 21° en kun je verdergaan.
Stand 2 is voor ongeduldigen; daarmee kun je de ontwikkelaar in vrij korte tijd (1 tot 25 min, afhankelijk van de kamertemperatuur en de hoeveelheid vloeistof) op 25° brengen. Barietpapier is dan ondanks de spaarverdunning (NEUTOL 1+11) binnen 60 seconden ontwikkeld.
Omdat de dekens weliswaar afwasbaar zijn (kunststof bekleding) maar niet 100% waterdicht, stop ik de verwarmingsdekens ter bescherming tegen binnendringend water (stroom!!) in een grote plastic zak (blauwe vuilniszak). Dat is voldoende om het binnendringen van opspattend water te voorkomen. Maar let op, zoals altijd geldt de wet van Murphy: wat mis kan gaan, gaat mis. Daarom is de grootste voorzichtigheid geboden; bij grotere overstromingen moet men de dekens via een gemakkelijk bereikbare schakelaar van het stroomnet kunnen halen.
Nabootsing op eigen risico en alleen voor mensen die zich geen dure schaalverwarmer kunnen of willen veroorloven.
Met vriendelijke groeten
Heinz
Gast
Er zijn traploos regelbare schaalverwarmers (verwarmingsplaten waarop de laboratoriumschalen kunnen worden geplaatst) voor het op temperatuur brengen van baarddraden. Deze hebben ten opzichte van de oplossing met verwarmingsdekens het voordeel dat ze speciaal voor dit doel zijn ontworpen en dienovereenkomstig zijn beveiligd.
Ook zelfgemaakte constructies van een grotere schaal voor een mantelbad met een verwarmingsspiraal uit de aquariumhandel zijn mogelijk – daar zijn – indien nodig – instructies voor te vinden op het internet.
Groeten
Holger
