Stworzyć własny negatywny test koloru?

Gast · 2004-12-07T21:09:57+00:00

hallo, wie - und mit welchem zubehör - kann ich selbst ein color testnegativ erstellen? gruss & dank, canned

Gast

Cześć, jak – i przy użyciu jakich materiałów – mogę samodzielnie wykonać test na obecność koloru? Pozdrawiam i dziękuję, canned

Gast

Podejrzewam, że musisz ustalić wartości filtrów. Aby wykonać negatyw testowy do pomiaru barw, potrzebujesz odpowiedniego wzorca oraz oświetlenia o właściwej temperaturze barwowej. Odpowiednim wzorcem jest na przykład karta szarości lub, jeszcze lepiej, klina szarości (http://www.fotowand.de). Oświetl wzorzec równomiernie i sfotografuj go na wybranym przez siebie filmie CN. Odpowiednim oświetleniem jest na przykład oświetlenie reprograficzne o temperaturze barwowej 5000 K lub lampa błyskowa. Jeśli pracujesz tylko z jednym źródłem światła, musisz uważać, aby szablon był równomiernie oświetlony. Pozdrawiam Hans-Jürgen

Gast

Dziękuję za odpowiedź, Hans-Jürgen. Zrobię więc teraz negatyw testowy z użyciem klina szarego lub karty szarej i przeprowadzę pierwsze filtrowanie zerowe – co zobaczę i czym różni się karta szara od karty białej pod względem obsługi? Dlaczego klin szary jest tańszy od karty szarej? Do tej pory próbowałem skalibrować analizator kolorów na białej plamce na negatywie: czy karta szara/próba szara będzie w tym przypadku bardziej pomocna? W jakim zakresie? Jaka powinna być w optymalnym przypadku powierzchnia projekcji na płycie podstawowej, na którą kierowana jest głowica pomiarowa analizatora kolorów: - do kalibracji analizatora (w miarę możliwości miejsce zacienione) - do określenia wartości filtra negatywu (miejsce jak najjaśniejsze) Które miejsca są niekorzystne lub mogą zafałszować wyniki pomiarów? Pozdrawiam i dziękuję za wskazówki, canned

Gast

W przypadku bieli nie dostrzeżesz żadnego odbarwienia (podobnie jak w przypadku czerni), natomiast w przypadku szarości jest to znacznie łatwiejsze dla ludzkiego oka. W przypadku klina szarego masz tę zaletę, że dysponujesz różnymi gęstościami i dzięki temu możesz dostrzec odbarwienie przy różnych gęstościach. Nie wszystkie barwniki zapewniają tę samą gęstość przy różnych filtrach, dlatego zmiana filtra oznacza zazwyczaj jednocześnie zmianę gęstości. „Ręczne” filtrowanie, czyli bez analizy pozytywowej, wymaga sporo wysiłku i nerwów, a czasami może doprowadzić do rozpaczy. W gazecie „Foto Hobby Labor” cała procedura została bardzo ładnie i szczegółowo opisana. Nie znalazłem tego w żadnej książce. Jednak z analizatorem kolorów, który kalibruje się poprzez analizę pozytywów, na przykład FEM Kunze 4012, masz wszystko pod kontrolą. To naprawdę oszczędza sporo pracy. Nie zamierzam w żadnym wypadku rozstać się z moim FEM Kunze 4012. Całkiem przydatny jest również system taki jak np. Pentalux firmy Hauck. Daje on również możliwość pomiaru pozytywu, a tym samym kalibracji kombinacji filmu, papieru i głowicy filtra. Szary obszar do pomiaru musi co najmniej wypełniać głowicę pomiarową. Do kalibracji bardzo praktyczne jest wykonanie zdjęcia karty szarości lub klina szarości wypełniającego cały kadr. Pozdrawiam Hans-Jürgen

Gast

Hans-Jürgen, Twoja szczegółowa odpowiedź naprawdę mi pomogła, bardzo dziękuję. Rozejrzę się za odpowiednimi „akcesoriami” i poszukam więcej informacji. Rzeczywiście powoli zaczynam tracić nadzieję, jeśli chodzi o wykrywanie odchylenia kolorystycznego – nawet mój stary analizator kolorów nie okazał się dotychczas niezawodną pomocą. To musi się udać, canned :angry:

Gast

Istnieją różne wersje, formaty i rodzaje szarych klocków (częściowo z polami kolorowymi) – które z nich są najbardziej praktyczne? Pracuję z kb. Rozmiar, canned

Gast

Cóż, nie ma znaczenia, czy chodzi o KB, średni format czy GF. Przede wszystkim zależy to od tego, czy kalibrację przeprowadzasz za pomocą analizatora pozytywów, czy na oko. W obu przypadkach nie popełnisz błędu, używając szarej klapki, która w zupełności wystarczy. Jeśli musisz polegać wyłącznie na kalibracji wizualnej, również możesz osiągnąć zadowalający efekt, pod warunkiem, że włożysz w to niezbędną wytrwałość i upór, aby uzyskać satysfakcjonujący wynik. Karta szarości z polami kolorów daje ci wskazówkę, w jakim kierunku zmierza odbarwienie, które chcesz odfiltrować. Osobiście jednak nie uważam tego za zbyt pomocne. Znacznie lepszym rozwiązaniem do oceny odbarwienia przez człowieka jest system porównawczy, taki jak na przykład system szarości RG (opracowany przez redaktora gazety „Foto Labor”). Na papierze fotograficznym formatu A4, wychodząc od neutralnej szarości, naświetlono cały szereg różnych odcieni z odpowiednimi filtrami, dzięki czemu możesz porównać swoją próbkę szarości z tymi wzorami, a następnie „mniej więcej” określić następny filtr. Jednak to narzędzie (podobnie jak wiele innych przydatnych narzędzi) nie jest już dostępne. Zadbaj o to, aby ocena odchylenia kolorystycznego odbywała się przy odpowiednim oświetleniu referencyjnym. Nie wiem, ile chcesz zainwestować w laboratorium kolorystyczne, ale porządny analizator pozytywów oszczędza wiele prób i frustracji. Na eBayu od czasu do czasu pojawiają się odpowiednie urządzenia. Hans-Jürgen

Gast

Czy przez ten system RG-Grau masz na myśli coś takiego: http://www.fem-kunze.com/deutschv/coeintest.htm? Dzięki, naprawdę; takich informacji, jakie mi przekazujesz, szukałem do tej pory – właściwie także w albumach fotograficznych, które przeglądałem – na próżno. Porady w specjalistycznych sklepach były w większości równie bezradne; a jeśli już pojawiały się jakieś informacje, to nigdy nie były tak konkretne. – Będę musiał zdobyć ten magazyn „Foto Labor”... koniecznie. Dziękuję!

Gast

System RG, o którym mówię, jest znacznie bardziej szczegółowy niż ten, do którego prowadzi link. W rocznikach 1988–1991 czasopisma „Foto Hobby Labor” (później „Foto Labor”) znajdziesz kilka bardzo dobrych artykułów i serii poświęconych powiększaniu zdjęć kolorowych. Hans-Jürgen