Gast
Hallo,
als het om oude kleurenfilms gaat, zou de Sovcolor van Svema toch ideaal moeten zijn; ik heb onlangs in zwart-wit met Svema gefotografeerd.
Op het Phototec-forum heeft iemand ook naar oude kleurenfilm gevraagd en deze genoemd (het is eigenlijk bioscoopfilm, zoals ik in een overzicht heb gevonden). Jullie zouden er toch een paar op spoelen kunnen laten maken en die verkopen. Ik zou ook wel behoefte hebben aan zo'n ouderwetse kleurenfilm en ik denk niet dat ik de enige ben.
Deze Agfa/Orwocolor-types hebben een heel bijzondere uitstraling.
Roland
MirkoBoeddecker
Roland,
Je moet onderscheid maken tussen zwart-wit- en kleurenfilms.
Zwart-witfilms kunnen in theorie in elke ontwikkelaar worden ontwikkeld.
Kleurenfilms zijn sinds enkele jaren allemaal gestandaardiseerd voor het C-41-proces.
Alle kleurenfilms die tegenwoordig worden geproduceerd en verkocht, zijn min of meer even goed. Dat wil niet zeggen dat er geen verschillen zijn, maar die zijn niet zo groot als tussen C-41 en ORWOCOLOR.
Aangezien er ook in Rusland overal C-41-minilabs staan, zal Tasma zeker geen eigen proces meer gebruiken, maar – net als Foma, efke of Forte – grondstoffen van Fuji of Agfa inrollen en onder de merknaam Tasma op de markt brengen.
Het heeft daarom geen zin om dergelijke kleurenfilms opnieuw te importeren.
Groeten
Mirko
Gast
Meneer Boeddecker,
ik wil hier niet als een zekere F. gaan zeuren, maar Svema maakt in ieder geval kleurenfilm, dat kan ik u dubbel en dwars bewijzen.
http://filmmaker.iatp.org.ua/svema_e.htm
http://www.privatisation.kiev.ua/Priv_Deu/...erichtKW132.htm
in de tweede link (een economisch rapport van de Oekraïense regering) staat (dit is in het Duits):
"De belangrijkste producten en prestaties in de eerste helft van 2002: bioscoop- en beeldfilm – 8668 duizend strekkende meter, waarvan zwart-witbeeldfilm – 8633 duizend strekkende meter, [color="red"]kleurenfilm – 35 duizend meter[/colo, bioscoop- en fotofilm voor amateurs – 1163 duizend meter, film voor röntgenopnames – 4991 duizend meter, magneetfilm – 4459 duizend meter."
en de eerste link toont een overzicht dat dit ook bevestigt, ik wil hier geen onzin beweren, ik heb me alleen zo uitgebreid met Svema beziggehouden omdat ik tijd nodig had voor mijn vakantiefilms van de Krim en toen plezier vond in het onderzoek.
Roland
Gast
Hallo,
Ik spreek helaas geen Russisch, anders had ik daar allang al navraag gedaan, maar als u dat niet gelooft, kunt u dat natuurlijk zelf doen.
En (gelukkig) nog veel plezier in Kroatië.
Roland
Gast
Roland, wees voorzichtig met zulke opstandige uitspraken, anders plakt de dienstdoende napraatje hier met knippen en plakken nog het halve telefoonboek van New York erbij als tegenbewijs.
MirkoBoeddecker
Roland,
misschien heb ik je verkeerd begrepen.
Ik dacht dat je op zoek was naar de ouderwetse look van een oude ORWO-kleurenfilm. Die krijg je niet met een moderne C-41-film – ook al is die door Svema geproduceerd. Als het geen moderne C-41-film is, kun je hem niet laten ontwikkelen (wat het ook erg moeilijk maakt om hem te verkopen).
Dat was eigenlijk wat ik wilde zeggen.
Ik heb al twee jaar niet meer met Svema gebeld, maar ik denk dat het geen zelfgecast materiaal betreft.
Vooral bij bioscoopfilms zijn de verpakkingskosten erg hoog vanwege de vereiste nauwkeurigheid van de stansmachine.
Als Svema dus kleurenmateriaal verkoopt, gaat het hoogstwaarschijnlijk om zelfgeperforeerd ruw materiaal uit een van de grote westerse productiefaciliteiten.
Ik weet dat echter niet zeker. Daarvoor zou ik het eerst moeten controleren.
Groeten
Mirko
Gast
Hallo,
Dat controleren zou geen slecht idee zijn, dan zouden we zekerheid hebben.
Roland
MirkoBoeddecker
Roland,
is het de moeite waard?
Heb je al voorbeelden gezien van dat materiaal die een eigen stijl hadden?
In principe staan we altijd open voor dit soort dingen.
Ik ga maandag even bellen met iemand die daar misschien meer over weet.
Groeten,
Mirko
Gast
Hallo,
Ik ken van Svema alleen zwart-wit, maar op het Phototec-forum stond onlangs iets:
(Deze Werner Schmidt is niet de Werner van dit forum, dat weet ik omdat ik Werner hier persoonlijk ken, dus je hoeft het hem niet te vragen)
Hallo fotovrienden,
ik heb de laatste tijd behoorlijk wat oude Agfacolor-dia's bekeken en zou deze kleurweergave graag willen nabootsen. Het is eigenlijk best wel mis, maar ik vind deze ietwat dromerige kleurweergave best wel mooi.
Door wat onderzoek op internet heb ik ontdekt dat het Sovcolor-materiaal van CBEMA daar vrij dicht bij in de buurt zou komen; onlangs was er ook een Russische documentaire over Tsjetsjenië te zien op MDR die er zo uitzag.
Ik geloof echter niet dat ik daar zelf uitkom. Weet iemand op het forum misschien hoe je zulke "ouderwetse" kleuren uit de jaren vijftig kunt krijgen, misschien door middel van ontwikkeling of speciale filters, belichting enz.
Hartelijk dank
Werner Schmidt
Roland
Gast
Hallo,
Zo’n film zou echt heel spannend zijn; ik kan me zo’n film vooral goed voorstellen als smalfilm, dat roept nostalgische beelden op.
Bedankt Roland voor je info over Svema, maar moet ik die zwart-witfilm van hen nu eens uitproberen of niet?
Paul
Gast
Hallo,
is Sovcolor van Svema nog steeds verkrijgbaar, of is het uit het assortiment gehaald?
Roland
Gast
Hallo,
is Sovcolor van Svema nog steeds verkrijgbaar, of is het uit de handel genomen?
Roland
Roland,
Begin/midden 2002 had ik contact met iemand die toen in Sumi woonde – daar is ook de Svema-fabriek gevestigd. Volgens Vadim was de productie toen sterk teruggeschroefd en beperkt tot zwart-wit; hij kon met moeite nog een paar restanten in 16 mm bij elkaar schrapen.
De Russen, Oekraïners en Armeniërs gebruiken inmiddels westerse producten op het gebied van kleurenfilm – onze Armeense helper Giro fotografeerde met een Zenit ET uit 1985 in nieuwstaat en zijn vrouw (en onze kokkin) Gayane deelde op een avond familiefoto's uit. Die gingen terug tot ongeveer 1998 (dus in onrustigere tijden) en waren zonder uitzondering afgedrukt op Fuji Crystal Archive (en nogal flauw – hetzelfde effect als bij Duitse kerstfilms – 5 kerstbomen uit 5 jaar op één film ;-).
Let wel: in de Armeense pampa, in een bergdorpje in het uiterste zuiden. En de familie was allesbehalve welgesteld; Giro verdiende naast een klein boerenbedrijf de kost als dagloner.
Mirko, het adres dat in
http://filmmaker.iatp.org.ua/svema_e.htm wordt genoemd klopt; het komt overeen met het adres dat Vadim destijds noemde.
Sumi ligt halverwege tussen Kharkov (waar de FED's en een paar Antonovs vandaan komen) en Kursk (aan de Russische kant van de grens). Ik zou eens iemand in Kharkov kunnen uitvragen hoe de huidige stand van zaken is.
Een leuk detail van Svema is dat voor elke emulsie een referentieontwikkelingstijd op de verpakking is gedrukt. En ik heb hier een originele TMAX-Svema uit 1992 liggen. Chique verpakkingsontwerp – constructivistisch – daar kunnen andere fabrikanten nog wat van leren.
Groeten,
Roman
Gast
Roman,
Wat die doosjes betreft heb je absoluut gelijk, ik vind ze ook geweldig.
Wat je Svema T-max betreft, vermoed ik dat het om opgerold Kodak-materiaal ging (Kodak had daar als concurrent immers toch niet mogen verkopen), waarvan de afmetingen volgens de houdbaarheidsdatum nog uit de tijd van de USSR stammen; misschien was het eigen (KB)materiaal gewoon niet toereikend voor alle doeleinden.
Ik heb op het Phototec-forum mijn ervaringen met FN 64 beschreven. Overigens was er in Oekraïne, althans in de fotowinkel waar ik kocht, alleen FN64, Foto100 en Foto400; Foto 200 zou er ook moeten zijn (maar was uitverkocht).
Zoals gezegd heeft Svema mooie grijswaarden, vergelijkbaar met Agfa-films van voor de oorlog, en een zeer ruime belichtingsspeelruimte (bijna elke vergroting is in één keer goed), maar het is erg grofkorrelig (misschien te sterk geschud bij de douane, of slecht opgeslagen?) en enigszins matig verwerkt (mogelijk toeval).
Ik denk dat je foto's wilde zien bij Phototec, ik heb geen website, maar ik heb er wel een paar gevonden (die van mij waren minder scherp omdat het 64 GOST was en hier 32 GOST-film)
http://www.007-berlin.de/de/menu/1201-ausstellung-kont01.htm
Gast
Roland,
Je hebt daar echt prachtige foto’s gevonden; ze vormen een echt tijdsdocument en zijn bovendien heel geslaagd. Ik vind zelfs dat deze relatief donkere weergave met diepe schaduwen niet alleen te maken heeft met het materiaal, maar ook bedoeld is om de sfeer weer te geven.
Werner
RomanJRohleder
Roland,
Bij Sovjetproducten heb ik vaak een hoge ontwerpkwaliteit aangetroffen… Rodtsjenko noemde dat, als ik me goed herinner, “productieve kunst” of iets dergelijks – in de zin van “vormgeving zonder gebruikswaarde” werd in de jaren ’20 en ’30 afgekeurd, dus richtte men zich op wat tegenwoordig zonder meer “design” wordt genoemd – meubels, porselein, maar ook lay-out. Nette dingen, ook in de architectuur, maar helaas ging er vanaf ongeveer 1932 verdomd veel creativiteit (en meer) verloren – de stalinistische "banketbakkersstijl" zette zich door en ruim 20 jaar lang werd er niets zakelijks meer gecreëerd – bijna 10 jaar lang was het grote Cultuurpaleis in Moskou de enige lopende wedstrijd in de stad... verder niets! De Verlosserskerk werd afgebroken, de hal werd toch niet gebouwd en op de funderingen werd een zwembad gebouwd... de kerk staat er nu weer.
Terug naar het onderwerp. ;-)
Nee, ik denk niet dat daar Kodak-meterware in zat – onbetaalbaar. Ik ga de mijne ook niet uitpakken en belichten, die blijft zo in de la... maar ik kan de edele schenker eens uitvragen wat de randbelichting zegt en hoe de filmeigenschappen zijn.... Martin had "per ongeluk" bijna 100 stuks voor 1 euro op de kop getikt.
Wat betreft de door jou genoemde beeldkwaliteiten – Willi Beutler gaat in "Meine Dunkelkammerpraxis" in op het effect van de grote belichtingsspeelruimte – klassiek "dikke laag". En de korrel zou ook te temmen moeten zijn – door bijvoorbeeld de juiste belichting. <g> Beutler geeft ook verwerkingsadviezen... de problemen en hun oplossingen zijn waarschijnlijk toepasbaar en het boek hoort sowieso thuis in de boekenkast van elke zichzelf respecterende zelfontwikkelaar.
_Ook_ vanwege de voorbeeldfoto's. Een beetje verouderd, maar klassiek en onherroepelijk.
Juist zondag heb ik een paar mooie foto's uit de vooroorlogse tijd gezien – Paul Wolf (voormalig Leica-goeroe), in de Moellerhalle van de Völklinger Hütte.
http://www.voelklinger-huette.org/site.php...ak_at&pm_id=115
Hij had wat moeite met de scherpte, maar de foto's zijn over het algemeen erg mooi... de tentoongestelde afdrukken zijn echter grootformaatprints.
Hoe uit zich de "matige" afwerking?
Over de "voorbeeldgalerij" – Gnar, moest het nou echt Kaukasus-materiaal zijn? Op naar Hinwill! NU! :-)
Groeten,
Roman
Gast
Roman,
het moet wel Kaukasus-materiaal zijn; ik heb geen andere afbeeldingen kunnen vinden, alleen foto’s van sterrenbeelden, maar die zijn voor een beoordeling waarschijnlijk niet bruikbaar.
Matige kwaliteit betekent dat er aan de achterkant van de drager schuurplekken en krassen zaten, maar die waren zo fijn dat ze op geen enkele manier op de foto's te zien waren, wat wel erg jammer was, want op sommige plekken zaten er kleine gaatjes in de emulsie van de film (misschien toeval, dat had ik ook eens bij een Ilford-film), de film is zeker netjes belicht, maar ik vermoed dat de opspoelmachines de emulsie hebben beschadigd; die zouden hier bij ons in het Westen best een afnemer kunnen vinden, zodat er eens flink wat geld binnenkomt voor een opknapbeurt van de machines.
Maar wat ik echt leuk vond aan Svema, waren de 35mm-filmcassettes, omdat ze herbruikbaar zijn en voorzien zijn van een schroefdeksel.
Ik denk dat ik nog een grotere hoeveelheid Svema ga aanschaffen en er uitgebreid testontwikkelingen en belichtingstests mee ga doen.
Roland
MirkoBoeddecker
Roland,
In de DDR-tijd was Svema iets waar iedereen bang voor was.
"Je bent de kleurenfilm vergeten" werd in Rusland ook met zwart-wit gezongen.
Alleen in zeer uitzonderlijke gevallen gebruikte men Svema en haalde men altijd eerst een paar filmrolletjes eruit om te kijken of er überhaupt emulsie op zat.
De witte vlekjes komen door slechte belichting en horen ook bij het karakter van Svema.
De plastic cassettes kunnen alleen volledig handmatig worden gespold en trekken bovendien stof aan. Als je niet oppast, springen ze open en is de film verpest.
Waar handmatig wordt gespold, zijn er altijd vlekken en krasjes (oeps, waar zijn mijn witte handschoenen – ach, maakt niet uit; Haaatschieee – o jee..... :-)- zo gaat dat nu eenmaal.
Dit waren allemaal redenen waarom we in 1992 niet met Svema in zee zijn gegaan.
De laatste PHOTO64-films die ik in handen had, waren gedateerd op 2002 en zagen er prima uit.
Als het materiaal inderdaad beter is geworden, zou je kunnen proberen ruw materiaal te kopen en dat dan ergens anders machinaal te laten verwerken.
Ik ga me er de komende weken eens in verdiepen en dan gaan we het testen.
Groeten,
Mirko
Als ik me niet vergis, heeft retrophotographic.com een paar Svema's op voorraad.
Ik meen daar er een paar gezien te hebben.
MirkoBoeddecker
Dat was ik nog vergeten: de plastic patronen worden in Spanje geproduceerd en zijn bij ons verkrijgbaar als AP-kunststofpatronen. Ze zijn zelfs goedkoper dan metalen patronen.
Mirko
Gast
Hallo,
Svema-filmrolletjes komen niet uit Spanje; op de onderkant staat 135, dat is toch Cyrillisch en ik vermoed dat dit DIN135 betekent en verwijst naar het filmformaat. Een Duitstalige Oekraïner, die ook fotografeerde, vertelde me op de Krim dat Svema na de Tweede Wereldoorlog gebruik maakte van de gedeeltelijk ontmantelde fabrieksinstallaties van Agfa.
Mirko, retrophotographic heeft Russische Tasma-films; voor zover ik weet is dat niet hetzelfde als Svema. Bovendien zou men met Svema toch over de kwaliteit tot overeenstemming moeten kunnen komen; met Efke lukt dat ook, ook al beweert iemand hier steeds weer het tegendeel.
Zoals gezegd vond ik de film te kostbaar voor klein formaat, maar met mijn 6x9-foto's was ik echt tevreden.
Bovendien heb ik gehoord dat het probleem met de filmtransport bij de Kiews vanzelf verdwijnt als je Svema RF gebruikt.
Roland
RomanJRohleder
Mirko,
Roland,
in de DDR-tijd was Svema waar iedereen bang voor was.
"Je bent de kleurenfilm vergeten" werd in Rusland ook met zwart-wit gezongen. (...)
Groeten,
Mirko
LOL. Hoewel zelfs Roessing het had over de films in "Entwickeln", Fotokinoverlag. :-)
Als je alleen op zoek bent naar een snelle, ongecompliceerde bron voor testfilms – alex-photo of asr-photo verkoopt er regelmatig op eBay.
Ik heb net gekeken, hij heeft Foto65 en Foto100 in de aanbieding, de prijs is echter niet aantrekkelijk... maar het is verse waar, houdbaar tot augustus 2004 en 2005. De productie loopt dus nog.
http://cgi.ebay.de/ws/eBayISAPI.dll?ViewIt...item=2969737432
(Vergeef me de link... ;-)
Ik geef de voorkeur aan jouw AP-patronen, die metalen exemplaren hebben al wat te lijden gehad en de lak is afgebrokkeld – bij anderen heeft dat al tot krasjes geleid. En fijn dat de AP-website weer online is... <g>
Het allerbeste,
Roman
PS: de FX-R is trouwens geweldig... 25 seconden spoeltijd bij R50 en 1+4, geen stank... Bedankt voor je moeite. :-)
