Dongrappo
Hallo, beste Rotlicht-gemeenschap
Mijn eerste bestelling met chemische producten is binnengekomen en als fixeermiddel heb ik Adofix P II besteld om 5 liter mee aan te maken.
Ik ging ervan uit dat ik het poeder bijvoorbeeld in 5 delen kon verdelen; de verpakking weegt precies 500 gram = 5 x 100 gram (zonder rekenmachine), praktisch verdeeld, een beetje op voorraad en in kleine verpakkingen.
Nu heb ik hier in een reeds bestaande, oudere thread over dit onderwerp de opmerking gevonden dat het weliswaar mogelijk is, maar dat je beter de 5 liter in één keer kunt aanmaken en vervolgens in een jerrycan of over flessen kunt verdelen, omdat de bestanddelen van het poeder zich ongelijkmatig kunnen hebben vermengd. Zo heb ik het tenminste begrepen.
Heeft iemand van jullie misschien praktische ervaring met fixeerpoeder?
En geldt dat ook voor de nieuwe ADOX-poederformule, die wordt aangeprezen met het argument dat het geheel met een speciaal middel is gebonden en daardoor niet meer stof vormt en ook tegen zuurstof beschermd zou zijn?
Is daarmee, met de nieuwe methode, ook de ongewenste vermenging praktisch verholpen? Vooral omdat het vacuümverpakt is en er zelfs tijdens het transport in de zak weinig beweging in zou moeten zijn geweest.
Om ruimte te besparen en omdat ik ervan uitga dat de fixeer in poedervorm langer houdbaar is, zou ik het poeder graag in porties willen bewaren.
Ik heb ook nergens verwerkingsinformatie over Adofix P II gevonden. Alleen het PDF-bestand op de homepage met alle veiligheidsinformatie en een korte paragraaf over de houdbaarheid. Het is allemaal erg onoverzichtelijk en ik vind dat er ruimte is voor verbetering.
Hartelijk dank en vriendelijke groeten,
Werner
KlausWehner
Hallo Werner,
Het is verstandig om de volledige 5 liter te bereiden en in 5 flessen te vullen.
Het fixeerbad is lang houdbaar.
Fysisch gezien is het fixeerbad een mengsel.
Mengsels zijn niet homogeen en kunnen niet op betrouwbare wijze worden gescheiden.
Laat het me weten als je vragen hebt.
Met vriendelijke groeten,
Klaus
Dongrappo
Hallo Klaus
Nog een goed antwoord. Hartelijk dank.
Gelukkig heb ik een flink aantal flessen cadeau gekregen en heb ik ze allemaal grondig schoongemaakt. Ik ga dan een grote hoeveelheid brouwsel maken en dat over de flessen verdelen. Voor langere bewaring moet ik later toch maar overschakelen op bruine glazen flessen, of niet? Nu heb ik de typische, meestal bruine flessen van Kaiser, Rowi en Jobo, waaronder enkele accordeonflessen.
Oei, het wordt dan steeds krapper in mijn kleine hokje.
Oh ja, om de fixeer op verbruik te testen, heb ik in mijn apotheek naar kaliumjodide gevraagd, maar dat is alleen nog in grotere hoeveelheden verkrijgbaar en dan erg duur.
Is er anders een methode, een middel om te testen of de fixeer nog zijn werk doet?
Hartelijk dank voor de informatie en vriendelijke groeten
Werner
Wolf_XL
...ik zou van apotheek veranderen – de mijne heeft 250 ml van de juiste kaliumjodideoplossing voor me aangemaakt in een flesje met pipet... Dat kostte nog geen 5 euro... Of je kunt het zelf aanmaken. Kaliumjodide is nu ook weer niet zo duur...
https://www.ebay.de/sch/i.html?_from=R40&_nkw=kaliumjodid&_sacat=0&_sop=15
KlausWehner
Hoi Werner,
Glazen flessen zijn prima.
In dit geval hoeft het geen bruin glas te zijn.
Met een kaliumjodide-oplossing kun je het gehalte aan opgelost zilver testen.
Dat is een goede en zinvolle methode.
Je moet met een klein stukje film de klaringstijd bepalen.
Houd een stukje film (afgeknipt voorstuk) in de fixeeroplossing en bepaal de tijd die de film nodig heeft om volledig helder te worden.
Dat is de klaringstijd (heel belangrijk om te weten).
De daadwerkelijke fixeertijd is het dubbele van de klaringstijd.
De klaringstijd verschilt iets van film tot film.
Als de klaringstijd (voor dezelfde) film merkbaar langer wordt, is het fixeerbad uitgeput.
Bespaar niet op het fixeerbad!
Ik gebruik het fixeerbad persoonlijk maar één keer.
Een fixatie in twee baden is aan te raden.
Laat het me weten als je vragen hebt.
Hartelijke groeten
Klaus
Dongrappo
Hartelijk dank voor de reacties!
Ik ontwikkel dus af en toe wel eens filmrolletjes en met de spoeltijden doe ik het ook zo. Alleen bij het verwerken van fotopapier is dat toch anders, of niet? Daar zijn immers andere tijden en mengsels voor nodig, of kan ik daar ook filmrestjes gebruiken voor de spoeltijd??? Waarschijnlijk niet, toch??
Dus ik ben altijd blij met dit soort tips, want ik ken er maar een paar en voor sommige is het ook goed om er weer aan herinnerd te worden! ;-)
Goed, ik ga eens bij een andere apotheker informeren. Ze hebben hier de afgelopen jaren allemaal verbouwd en maken waarschijnlijk nauwelijks nog zelf iets aan, waardoor ze deze spullen niet meer in hun assortiment hebben.
Er zijn hier nu een heleboel apotheken, dus daar ga ik eens rondvragen.
Trouwens, ik wilde een paar dagen geleden 100% (oké, 95-99%) alcohol kopen. Dat mogen ze niet meer verkopen, omdat het nu blijkbaar als biocide, of hoe dat ook heet, wordt beschouwd.
Man, 100 ml gaat bij mij heel lang mee en er komt ook niets in het water terecht. Ik gebruik het alleen om bepaalde dingen mee schoon te maken.
Oh ja, kaliumbromide heb ik, vanuit zakelijk oogpunt, jaren geleden meteen 500 gram gekocht. "Mijn naam is Lose. Ik doe hier mijn boodschappen!" :-D Daar heb ik dus voor de komende levens nog wel genoeg van!
Mocht iemand in de omgeving van Bremen nog wat KBr nodig hebben voor Caffenol enz. of wat dan ook, ik heb meer dan genoeg en geef graag wat weg.
Zo, genoeg gepraat
Hartelijk dank voor alle hulp en het allerbeste,
Werner
KlausWehner
Meestal worden fixeers voor film en voor papier in verschillende concentraties bereid.
Dat hoeft echter niet per se zo te zijn.
Een test van de klaringstijd met een klein stukje film is ook erg nuttig voor een fixeer voor papier.
Het laat zien of het fixeer nog betrouwbaar werkt (of niet).
Dit is vooral bij papier belangrijk, omdat je bij papier aan de buitenkant niet kunt zien of het daadwerkelijk gefixeerd is.
Onvoldoende gefixeerd fotopapier zal later verkleuren en is niet houdbaar.
Dat is een groot risico en daarom moet je altijd voldoende fixeren.
Ik raad een fixatie in twee baden aan.
Hartelijke groeten
Klaus
Dongrappo
Hartelijk dank voor de tips en informatie.
Ik heb de 5 liter dus in één keer in een grote pan bereid. Ik ken het oude Adofix-poeder niet, maar dit poeder met de nieuwe formule stuift niet en lost snel en probleemloos op. Dat heb ik nu verdeeld over 4 flessen (1x2 liter en 3x 1 liter), deze goed gevuld, zodat er geen of nauwelijks lucht in de flessen zou zitten, en eindelijk de eerste vergrotingen gemaakt, ontwikkeld en gefixeerd.
Hoe werkt het systeem met de twee fixeersystemen eigenlijk? Werkt dat? :-D
Omdat ik als stopbad een mengsel van citroenzuur heb gebruikt en de ontwikkelaar Rollei RPN, nou ja, ik was echt verbaasd dat het veel minder "rook" dan ik had verwacht. Alleen de zwarte decoratiefolie die ik voor het raam heb geklemd, verspreidt behoorlijk wat oplosmiddel, weekmaker of wat dan ook.
Maar het was wel goedkoop, past precies en laat geen licht door.
Tot zover gaat het goed.
Ik wilde alleen even de tussenstand doorgeven en bedanken voor de hulp.
Hartelijke groeten
Werner
KlausWehner
De fixatie met twee baden is een zeer veilige en efficiënte methode.
Er worden twee fixeersystemen achter elkaar gebruikt. De fixatietijd wordt gelijkmatig over beide systemen verdeeld.
Deze combinatie kan worden gebruikt totdat het eerste systeem volledig is uitgeput, omdat het tweede systeem altijd zorgt voor een veilige en volledige fixatie.
Als het eerste bad uitgeput is, neemt het tweede bad de plaats van het eerste in en wordt het tweede bad opnieuw aangemaakt.
Op deze manier kan men de fixeerbaden beter benutten dan bij een normale fixatie met één bad.
Door het tweede, relatief verse bad heeft men echter altijd de zekerheid dat de negatieven of papieren volledig zijn gefixeerd.
Hartelijke groeten
Klaus
Dongrappo
Klaus Wehner schreef
: De fixatie met twee baden is een zeer veilige en efficiënte methode.
Men gebruikt twee fixeers achter elkaar. De fixatietijd wordt gelijkmatig over beide baden verdeeld.
Deze combinatie kan worden gebruikt totdat het eerste bad volledig is uitgeput, want het tweede bad zorgt altijd voor een veilige en volledige fixatie.
Als het eerste bad uitgeput is, neemt het tweede bad de plaats van het eerste in en wordt het tweede bad opnieuw aangemaakt.
Op deze manier kan men de fixeerbaden beter benutten dan bij een normale fixeerbehandeling met één bad.
Door het tweede, relatief verse bad heeft men echter altijd de zekerheid dat de negatieven of het papier volledig zijn gefixeerd.
Hartelijke groeten
Klaus
Hartelijk dank Klaus, voor de geweldige uitleg. Dat klinkt echt heel eenvoudig en tegelijkertijd logisch.
Dat wil ik dan eens proberen, alleen heb ik momenteel nog steeds het probleem om de uitputting van de fixeer te bepalen.
Ik heb helaas verzuimd een boek bij te houden over het tot nu toe verwerkte papier, dat zou mijn werkproces ook erg verstoren..
Over vaststellen gesproken, ik ben nog bezig met het aanschaffen van het benodigde middel, kaliumjodide.
Misschien neem ik de volgende keer een fixeermiddel met kleurindicator. Dat zou toch het eenvoudigst zijn. Hoewel je dan wel aan deze speciale fixeermiddelen gebonden zou zijn.
Nou ja, er is nog wat tijd, maar als ik serieuzer aan de slag ga met grotere afdrukken, dan wil ik wel controle en zekerheid hebben.
Dus hartelijk dank voor de informatie. Dit is allemaal erg nuttig en ik weet nu voor de toekomst beter hoe ik de processen enz. het beste kan inrichten. Zonder "leraar" aan mijn zijde is dat niet altijd even eenvoudig.
Hartelijke groeten
Werner
KlausWehner
Het is belangrijk om te weten wanneer het fixeerbad op is.
Hiervoor volstaat een stukje film (bijvoorbeeld de koptekst van een film met belichting).
Hiermee bepaal je de klaringstijd van een vers fixeerbad (bijvoorbeeld 2 minuten).
Als de klaringstijd van een gebruikt bad aanzienlijk langer wordt (3 tot 4 minuten), is het sterk versleten en kan het worden weggegooid.
Bij de tweebadenmethode kan het in theorie worden gebruikt totdat het bijna helemaal niet meer werkt.
Het tweede bad fixeert dan nog steeds voldoende.
Een kaliumjodideoplossing is een nog betere indicator.
Een (pH-)indicator in het fixeerproces zegt eigenlijk niets over de mate van uitputting.
De pH-waarde en de hoeveelheid opgelost zilver zijn twee totaal verschillende zaken.
Alleen het zilvergehalte is relevant voor de mate van uitputting van het fixeerproces.
Met vriendelijke groeten
Klaus
Dongrappo
Klaus Wehner schreef
: Het is belangrijk om te weten wanneer het fixeerbad op is.
Daarvoor volstaat een stukje film (bijvoorbeeld de koptekst van een film met belichting).
Zo bepaal je de tijd dat het fixeerbad helder wordt (bijvoorbeeld 2 minuten).
Als de klaringstijd van een gebruikt bad aanzienlijk langer wordt (3 tot 4 minuten), is het sterk versleten en kan het worden weggegooid.
Bij de tweebadenmethode kan het in theorie worden gebruikt totdat het bijna helemaal niet meer werkt.
Het tweede bad fixeert dan nog steeds voldoende.
Een kaliumjodideoplossing is een nog betere indicator.
Een (pH-)indicator in het fixeerproces zegt eigenlijk niets over de mate van uitputting.
De pH-waarde en de hoeveelheid opgelost zilver zijn twee totaal verschillende zaken.
Alleen het zilvergehalte is relevant voor de mate van uitputting van het fixeerproces.
Hartelijke groeten
Klaus
Hoi Klaus
Bedankt voor de herinnering. Ik heb nu eerst de klaringstijd getest met een klein stukje film.
Dat doe ik bij het ontwikkelen van film ook zo. Tot nu toe is het me nog niet gelukt om film- en papierontwikkeling te combineren, dus de overlappingen. Hoewel ik pas na mijn schooltijd met de rekenleer in aanraking kwam! Wat de scheikunde betreft, zou ik die kennis eigenlijk moeten hebben. Maar soms zie je door de bomen het bos niet meer! ;-)
Fijne kerstdagen en bedankt
Werner
