Kunibert schreef
: Hartelijk dank voor de informatie over de huidige situatie bij de fabrikanten van fotochemische producten.
Ik zou ook graag willen weten hoe het eigenlijk staat met kleurenfilms.
Enkele berichten op internet en ook een persbericht van Fujifilm zelf doen vermoeden dat de productie daar stil ligt.
Ferrania lijkt er niet bovenop te komen.
Wolfen/Orwo is ondoorzichtig en lijkt ook een wankele onderneming te zijn.
Silberra? Zolang de sancties tegen Rusland van kracht zijn, zullen die waarschijnlijk niet bij ons opduiken.
Bij veel films staat vermeld dat ze momenteel helemaal niet beschikbaar zijn. En voor nog maar kort geleden goedkope kleurennegatieffilms wordt vandaag de dag minstens tien euro gevraagd, met een stijgende tendens.
Zijn er nog andere fabrikanten in het verschiet en zo ja, zijn daar ook bedrijven bij die op duurzame wijze een stabiele kwaliteit en productie kunnen garanderen? Hoe staat ADOX er in dat opzicht voor?
Naar mijn mening zijn er enkele goedkope kleurenfilms nodig om analoge fotografie ook voor jongeren met een lager inkomen, dus de volgende generatie, mogelijk te maken.
Ik kan niet over concurrenten spreken, maar wel over ADOX en over kleurenfilms in het algemeen. Voor zover ik weet zijn er momenteel wereldwijd drie fabrikanten die kleurenemulsies kunnen produceren:
Kodak in Rochester
Polaroid in Mohnheim (voorheen Inoviscoat, voorheen Agfa)
Fuji in Japan, maar zij beperken zich tot instantfilmprocessen zoals Instax
Andere fabrikanten zijn mij niet bekend.
Wij bij ADOX zijn nog niet zo ver. Wanneer we kleurenfilms kunnen produceren en tegen welke prijs is nog niet zeker.
Met relatieve zekerheid kunnen we de HELIOS aankondigen, maar die is ook gebaseerd op grondstoffen van een bedrijf dat geen kleurenfilms meer produceert.
Momenteel bevinden we ons in de ontwikkelingsfase van nieuwe emulsies – er is nog een lange weg te gaan.
De ontwikkeling en productie van een kleurenfilm met de genoemde consistentie en kwaliteit is iets voor bedrijven met meer dan 1.000 medewerkers.
Een dergelijk bedrijf is bij het huidige marktniveau en de loonkosten in de G20-landen een illusie.
Er zijn uitzonderingen waar bedrijven de erfenis van dergelijke grotere bedrijven direct voortzetten, bijvoorbeeld bij Polaroid, dat de Agfa-technologie voortzet.
Ferrania heeft (theoretisch) ook kansen en wij hebben die ook. Een redelijke prijs voor een kleurenfilm van de geschetste kwaliteit ligt bij het huidige afzetniveau op ongeveer 50 euro. Dat zou de prijs zijn die men in elke andere industrie voor een product van deze complexiteit – bij gegeven verkoopvolumes – zou moeten betalen. De reden waarom dergelijke prijzen tot nu toe niet zijn gevraagd, lag in de ruïneuze concurrentie in de branche in het algemeen en tussen Fuji en Kodak in het bijzonder, met als gevolg dat beide bedrijven in hun filmdivisies van hun reserves hebben geleefd (slijtage van het menselijk kapitaal en het machinepark). Fuji heeft het uiteindelijk opgegeven en Kodak heeft nu het probleem dat het de vraag niet meer aankan, aangezien zowel de productiefaciliteiten versleten zijn als er geen geschoolde (het proces duurt ruim drie jaar en meer) arbeidskrachten beschikbaar zijn. Ondertussen benaderen de prijzen voorlopig een eerlijk marktniveau, wat de overgebleven fabrikanten in staat stelt de noodzakelijke investeringen te doen. Waar (en wanneer) zich dan een evenwicht zal instellen, moeten we nog afwachten. Misschien zit ik met mijn 50 euro ook buiten de realiteit, maar als ik kijk naar wat er wordt verdiend met wc-brillen of isolatiematerialen en welke kruimels de foto-industrie in vergelijking daarmee bij elkaar schraapt, dan klopt er iets niet. Er is nauwelijks nog arbeidskracht en als je die wilt hebben, moet je ze iets bieden. Dat lukt niet met 5 euro per film. Zulke prijzen zijn alleen haalbaar als je van plan bent om de zaak binnenkort te sluiten.
Daarom ben ik het er niet mee eens dat er behoefte is aan nog meer goedkope films.
Op dit moment zouden we al 30 euro voor een kleurenfilm kunnen vragen, als we die tenminste hadden.......
