Ik schakel over op milieuvriendelijke versies van de filmchemie.
Dat is de ADOX XT-3
.
Om het extra voordelig te maken, gebruik ik het in een verdunning van 1+3
(zie het oude Kodak-gegevensblad dat bij de XT-3 te vinden is – met dank aan ADOX en FOTOIMPEX).
Om ervoor te zorgen dat de ontwikkeltijd niet te lang duurt, ontwikkel ik bij 24 °C
in een waterbad:
de eerste 30 seconden steeds kantelen, daarna 3 keer snel kantelen per minuut.
Nu had ik alleen nog de precies bijpassende zwart-witrolfilm nodig.
Na het testen van verschillende films is mijn keuze gevallen op de Kodak Ektapan 400
, die vroeger ook wel T-Max 400 heette.
Bij bovenstaande ontwikkelingsmethode volstaan 11 minuten.
De ontwikkelingsresultaten komen precies overeen met mijn idee van het negatief tijdens het fotograferen.
De Ektapan heeft geen geel- of oranjefilter nodig. Hij geeft de wolken heel mooi weer. De schaduwen zijn goed uitgewerkt. De hoge lichten bevinden zich allemaal in de juiste zone.
Het Schwarzschild-gedrag
van de Ektapan is sensationeel: tussen 1 en 10 sec. heeft hij slechts ⅓ diafragma meer nodig.
Zo vervagen de schaduwen bij een langere belichtingstijd tot ongeveer ½ seconde niet – andere films mogen niet langer dan 1/15 sec. worden belicht! Ik ken geen andere film die dit kan.
Ik hoop dan ook dat AdOX de XT-3 en Kodak de Ektapan 400 nog lang blijven produceren.
