Ik schakel over op milieuvriendelijke versies van de filmchemicaliën.
Dat is de Adox XT-3
.
Om het extra voordelig te maken, gebruik ik het in een verdunning van 1+3
(zie het oude Kodak-gegevensblad dat bij de XT-3 te vinden is – met dank aan Adox en FOTOIMPEX).
Om ervoor te zorgen dat de ontwikkeltijd niet te lang duurt, ontwikkel ik bij 24 °C
in een waterbad:
de eerste 30 seconden steeds kantelen, daarna 3 keer snel kantelen per minuut.
Goed, nu had ik nog de precies bijpassende zwart-witrolfilm nodig.
Na het testen van verschillende films is de keuze gevallen op de Kodak Ektapan 400
, die vroeger ook wel T-Max 400 heette.
Bij bovenstaande ontwikkelingsmethode volstaan 11 minuten.
De resultaten van de ontwikkeling komen precies overeen met mijn idee van het negatief tijdens het fotograferen.
De Ektapan heeft geen geel- of oranjefilter nodig. Hij geeft de wolken heel mooi weer. De schaduwen zijn goed uitgewerkt. De hoge lichten bevinden zich allemaal in de juiste zone.
Het Schwarzschild-gedrag
van de Ektapan 400 is sensationeel: tussen 1 en 10 sec. heeft hij slechts ⅓ diafragma meer nodig.
Zo vervagen de schaduwen bij een langere belichtingstijd tot wel ½ seconde niet – andere films mogen niet langer dan 1/15 sec. worden belicht! Ik ken geen andere film die dit kan.
Het fixeren duurt ongeveer twee keer zo lang als bij andere films. Ook raakt de fixeer vloeistof sneller op. Ik ga ervan uit dat er in 1 liter fixeer vloeistof slechts 8 films kunnen worden gefixeerd in plaats van 10.
Ik hoop dan ook dat AdOX de XT-3 en Kodak de Ektapan 400 nog lang blijven produceren.
Wat is jullie favoriete combinatie?