highscore
Hoi allemaal
Ik probeer mijn films te testen. Ik heb echter geen meetapparaat om de dichtheid te meten.
Mijn aanname: de belichtingstijden voor magenta en geel bij splitgrade zouden gelijk moeten zijn. Dit komt overeen met dichtheid 0,7 = zone 5 = graad 2,5
Mijn situatie: de belichtingsverhouding tussen magenta en geel is momenteel vaak m=60 sec. y=6 sec.
Mijn testopstelling: ik fotografeerde een zwarte sok en een wit zakdoekje bij daglicht in de schaduw vanaf een statief, 3 keer drie foto's om 3 teststroken van drie foto's te krijgen (belichting n-1 n0 n+1). Deze ontwikkelde ik eenmaal volgens mijn standaard, eenmaal met 10% meer tijd en een tweede keer met 20% meer tijd. Mijn verhouding is 60 en 3, allemaal 60.
Resultaat: geel is groter geworden, maar heeft magenta niet ingehaald.
Conclusie: ik heb niet genoeg testnegatieven belicht. Ik moet de test herhalen met langere belichtingstijden om de tijd te vinden waarbij ik voor geel een langere belichtingstijd bereik dan voor magenta.
De vastgestelde tijd verkort ik weer met ca. 10%, omdat sterk onderontwikkelde negatieven beter te printen zijn.
Zo. Nu ben ik benieuwd of ik met deze methode een bruikbaar resultaat kan bereiken.
Wat is jullie mening?
Eens kijken of jullie me aan de schandpaal nagelen.
Wolf_XL
... dan kun je net zo goed proberen een afstand zonder meetlint te bepalen. Meten zonder meetinstrument is geen meten, maar schatten, en dat gaat dus niet werken... Om te beginnen weet je helemaal niet of de dichtheden in je negatief zich wel gedragen zoals het hoort...
Urnes
Je aanname gaat ervan uit dat het gele en het magenta filter dezelfde dichtheid hebben. Bovendien moet je weten wat de maximale waarden überhaupt zijn. Je probeerde twee dingen tegelijk te doen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben.
Dus eerst de film instellen (www.fotografie-in-schwarz-weiss.de/sw-fotografie/filme-eintesten.html). En vervolgens kijken wat je bij het afdrukken kunt verbeteren. Waarom splitgraden, als ik met 70M ook bij graad 2,5 uitkom? Natuurlijk is er wel eens een negatief waarbij ik aanpassingen moet doen, maar de regel zou toch moeten zijn dat ik het negatief erin leg en bij een relatief constante gradatie kan afdrukken.
Groeten, Sven
highscore
Hoi Wolf
Nou, ik kan afstanden alleen met een draad meten, of ook een loodlijn gebruiken in dit geval
Meten zonder meetlint kan, zolang je maar bij je referentiesysteem blijft.
Ik wil natuurlijk betere negatieven hebben om in de donkere kamer sneller te kunnen werken.
Maar ze hoeven technisch niet perfect te zijn. Te veel meten haalt de lol eruit.
En ik hoef mijn brood ook niet te verdienen met het produceren van perfecte (dode) foto's. Dan zou ik sowieso Photoshop gebruiken.
Mijn negatieven laten zich best goed afdrukken. Ik "verspil" echter wel een deel van het potentieel van de film.
Mijn "klanten" zijn in ieder geval meestal enthousiaster over mijn foto's dan ikzelf.
Hoi Sven
ik gebruik een Krokus 3 met condensor en de 2x2 hoekfilters uit mijn Foma-filterset.
Teststroken uitgevoerd als diafragmareeksen.
Ik maak splitgrade omdat ik als kind al een hekel had aan gradatieschermpjes (er bestond toen nog geen papier met variabele gradatie (of kende ik dat gewoon niet?)).
Ik ga er inderdaad vanuit dat de andere emulsie slechts marginaal wordt belicht.
(Maar dat kun je vast wel meten.)
Dat kan er bij het gebruik van kleurenvergroters echter anders uitzien, want die moeten immers ook 'zachter' werken.
Overigens heb ik deze sokken-zakdoekmethode niet zelf bedacht.
Die heb ik gevonden op
http://www.silberbild.info/negatief/film-eintesten
/.
Mijn gradatie is constant. ---> constant slecht.
Als je met 'klimmbewegingen' bedoelt: afschaduwen, nabelichten, papier voorbelichten, warmwaterbad gebruiken enz. Dat hoort voor mij bij een goede afdruk, als het nodig is.
Ik geef in ieder geval de voorkeur aan contrastrijke negatieven; de contrastarme krijg ik niet zo goed op papier.
Wolf_XL
...maar dan moet je toch weten hoe lang je lijn is – en daarvoor heb je nu eenmaal een meetapparaat nodig. Je kunt het draaien en keren zoals je wilt – zonder meetapparaat vlieg je min of meer op het oog...
Urnes
Nou, ik denk dat je probleem al eerder begint. Zie je de uitschieters al op de contactafdruk? Dan ligt het probleem eigenlijk al bij de belichting of bij de belichtingsmeting. Het kalibreren van de film zou dan pas de tweede stap zijn. Betere negatieven ontstaan al bij de belichtingsmeting. Afhankelijk van de camera heb je gewoon ervaring nodig om te weten wanneer je moet over- of onderbelichten.
€
Groeten, Sven.
highscore
Hoi Sven
Hartelijk dank voor je antwoord.
€
Nee, dat zijn geen uitschieters door verkeerde belichting – dat sluit ik uit, het is eerder een rode draad. Het maakt niet uit welke van mijn vele camera’s ik op dat moment gebruik, of die nu puur mechanisch of volledig elektronisch is, met 135- of 120-film, handmatige belichting of automatische belichting.
Ik kon al 30 jaar geleden correct belichten, zelfs bij de kritische diafilms tegen het licht in. Natuurlijk maak ik daarbij ook wel eens rommel!
Ik maak ook vandaag de dag nog steeds veiligheidsfoto's (diafragmareeksen) als ik niet zeker ben. En bijna altijd is de middelste foto van een diafragmareeks "goed".
Mijn belangrijkste doel met deze thread is om de ervaringen met deze waarschijnlijk oude methode te delen.
Want ook 100 jaar geleden werden er al perfect belichte en perfect ontwikkelde negatieven gemaakt door onze voorouders, zonder elektronica.
En mocht ik nooit tot voor mij subjectief goede resultaten komen (omdat ik het te dom aanpak), dan ga ik een densitometer kopen.
€
Groeten, Marcus
€
Urnes
Oké. Dus naar jouw smaak is het contrast te laag. Dan is het nu ook een goed moment om de film uit te proberen. Maar als ik het me goed herinner, is het magenta-filter (Foma Grad 5) twee keer zo dicht als het geelfilter en heeft het dus sowieso al twee keer zo lang nodig. Dat zou kunnen verklaren waarom het verschil zo groot is.
Groeten, Sven.
Wolf_XL
... koop dan maar meteen de Densi – want of je het nu goed of fout doet – het bespaart je een hoop tijd... :-)
Tandemfahren
Hoi highscore,
hier is mijn mosterd, omdat je een Fransman bent en je hoofdpersonage een paling heeft en zo...
"Dichtheid 0,7 = Zone 5 = Gradatie 2,5" – met alle respect, dat is onzin. De dichtheid van het negatief voor Zone V moet rond de 0,7 liggen. Dat heeft in eerste instantie niets met de gradatie te maken.
"...zwarte sok en een wit zakdoekje bij daglicht..." je moet wel de helderheid van je objecten meten, anders heeft de oefening geen zin (behalve voor de filmfabrikant, wiens product je daar vernietigt)
"De vastgestelde tijd verkort ik weer met ca. 10% omdat dicht onderontwikkelde negatieven beter te printen zijn" - c’est quoi ça?
In gewoon taal: je kunt films zonder densitometer grofweg testen (je hoeft het niet per se over meten te hebben). Je moet echter bij benadering de werkelijke gevoeligheid van het materiaal kennen, en je moet het contrastbereik van je testmotief kennen, anders is de oefening "pour le chien", zoals we hier zo lichtzinnig zeggen :-)
De belichting van diafilm is toch iets anders dan die van zwart-witnegatief.
Ik heb zelf een densitometer geknutseld van een Gossen Six; dat kostte me een tientje en een paar stukjes MDF-afval, plus twee gram zwarte muurverf.
Aan de andere kant hoef je alleen maar de ISO-gevoeligheid een of twee derde stap lager in te stellen dan op de doos staat, en dan je ontwikkeling zo lang te verlengen tot je bij de meeste veld-, bos- en weidemotieven bij splitgraden op dezelfde tijden uitkomt. Verbazingwekkend hoe dicht je zo quick’n dirty bij de waarheid komt.
Frankgröße
highscore
Bedankt Sven, Wolf, Frank
Ik ga nu alleen even in op Sven en Frank. Dat is geen kwaadwilligheid van mijn kant, Wolf.
Als geel bij de Foma-filters maar half zo dicht is als magenta, heb ik een gedeeltelijke verklaring voor mijn belichtingstijden.
Ik kan mijn onzinnige overweging over graad 2,5 uitleggen. Mijn aanname is gebaseerd op het feit dat als ik dezelfde belichtingstijden bereik met de splitgrade, ik net zo goed zonder filter met wit licht zou kunnen belichten. De resultaten zouden hetzelfde moeten zijn. (heb ik het nu goed *trillend*trillend*nagels bijten)
Mijn verspilling van materiaal blijft nog binnen de perken.
Een halve film, enkele teststroken en drie vellen papier vind ik niet veel.
En ik heb de diafilms alleen genoemd omdat de belichtingsspeelruimte veel kleiner is.
Overigens belicht ik de Foma 200 sinds enige tijd ook alleen nog maar met 23 DIN.
Gebruiker Gastgeber vermeldt in zijn aanbod ook dat deze film zijn nominale gevoeligheid niet altijd helemaal haalt.
Mercy. Ook ik lees af en toe profielen.
Urnes
Dat had je ook wel kunnen uitleggen zonder die omweg via de Splitgrande. Ja, in principe klopt dat.
€
Ik meet het ook niet na. Maar mijn negatieven waren mij ook te dun. Dus ben ik overgestapt op de overbelichting van mijn films (1/3 tot 1/2 stop) en (ik ontwikkel in A 49) het iets verlengen van de ontwikkeltijd (binnen de grenzen van de gebruiksaanwijzing). Nu klopt het zo dat ik bij graad 3 zit en toch mijn vlakfilms kan gebruiken voor cyanotypes. Het maakt toch niet uit of je witlicht gebruikt of het magenta-filter van 3. Verder zijn er minstens twee teststroken: één voor de gradatie en de tweede voor de tijd.
€
Een alternatief voor jou zou misschien zijn om het proces via de ontwikkelaar te sturen, oftewel tweebadontwikkeling.
€
Groeten, Sven.
jochen53
Hallo,
met een belichtingsmeter (bijv. Lunasix 3, Lunasix F, Minolta Spotmeter) die 1/3 LW kan weergeven, kun je op een lichtplaat ook negatieven meten. De lichtplaat wordt afgedekt met een stuk karton dat slechts een kleine opening heeft voor het te meten oppervlak. 1 EV = 0,3 log dichtheid 1/3 EV = 0,1 log dichtheid. Onbelicht stukje film = sluierdichtheid. Je kunt zelfs karakteristieke krommen construeren uit testnegatieven. Dat is weliswaar niet zo nauwkeurig als met een densitometer, maar voor thuisgebruik is het voldoende.
AntiLynd
Dat is weliswaar niet zo nauwkeurig als met een densitometer, maar voor thuisgebruik is het prima.
?
Ik begrijp uit eigen ervaring heel goed het plezier van het meten, maar vraag me af of het bij een bepaalde mate van onnauwkeurigheid ten opzichte van de densitometer niet beter is om helemaal af te zien van het meten en te leren de kwaliteit van je belichtingen/ontwikkelingen visueel in te schatten. Enerzijds aan de hand van het negatief als negatief, anderzijds via afdrukken. Dat lijkt me in ieder geval pedagogisch waardevoller.
?
Vooral omdat je fatsoenlijke densitometers al voor minder dan tien euro kunt krijgen. Een prettig neveneffect van de toenemende digitalisering van de röntgenlaboratoria.
piu58
>Je kunt op een lichttafel ook negatieven opmeten.
Het lukt ook met een vergroter zonder optiek – die doet prima dienst als tijdelijke lichttafel. Door de kop horizontaal te plaatsen, gaat het nog makkelijker.
AndreasJung
Hallo AntiLynd, hallo fotografen
dat klinkt interessant:
"Zeker omdat je fatsoenlijke densitometers al voor minder dan tien euro kunt krijgen. Een prettig neveneffect van de toenemende digitalisering van röntgenlaboratoria."
€
Kun je me een tip geven waar ik een goedkope densitometer kan vinden – of de fabrikant noemen? Alles wat ik tot nu toe heb gevonden, kostte meer dan 200 euro (jeetje... zelfs op eBay). De oplossing met de spotmeter werkt bij mij niet goed. Dus als het dan toch moet, dan liever een echte densitometer.
Ik zou je dankbaar zijn voor tips.€
sputnik
Kijk eens eens naar een Techkon RT (voor reflectie en transmissie).
Daarmee kun je zowel opvallend licht als doorvallend licht meten.
Die apparaten zijn superhandzaam, niet zo’n logge bomen als die dingen uit laboratoria.
Ik heb jaren geleden € 50* betaald voor mijn RT112 en het ding is absoluut nauwkeurig (ik had de heer Heiland gevraagd om mij een door hem gemeten testkaart te sturen).
De RT120 is het opvolgende model en heeft (als extra?) een eigen kleine verlichtingseenheid die je erop kunt aansluiten.
Die worden een stuk duurder verkocht, maar kunnen in feite niet meer dan de RT112 – tenzij je geen lichtplaat hebt.
?
*Oké, normaal gesproken zijn ze wel een klein beetje duurder – bij de mijne ontbrak het dekseltje van het batterijvakje. ;-)
AntiLynd
Hallo Andreas,
?
Die van mij heet Densonorm 21E en is van de fabrikant of etikettendrukker Pehamed. Hetzelfde apparaat is ook verkrijgbaar onder andere merknamen, bijvoorbeeld onder de naam IBA Duolight. Ik heb er, via een grote online veilingwebsite, 13 euro voor betaald. Het verving een X-Rite 891 die ik kort daarvoor voor twee euro meer had gekocht, maar die ik te omslachtig vond vanwege de onhandige bediening (gemotoriseerde invoer van filmstrips).
?
Veel succes
Nils
highscore
Hoi
Ik heb zojuist op eBay een
Bacher Densitometer RT 1 mini-lichttafel met 2 sensoren
gekocht.
Is dit bruikbaar?
Of had ik dat geld beter kunnen sparen?
Groeten
Highscore
janoschsimon
Kijk eens eens naar een Techkon RT (voor reflectie en transmissie).
Daarmee kun je zowel opvallend licht als doorvallend licht meten.
Die apparaten zijn superhandig, niet zo'n logge dingen als die uit laboratoria.
Ik heb jaren geleden € 50 betaald voor mijn RT112 en dat ding is absoluut nauwkeurig (ik had me door de heer Heiland een door hem gemeten testkaart laten opsturen).
De RT120 is het opvolgende model en heeft (als extra?) een eigen kleine verlichtingseenheid om erop te klikken.
Die worden een stuk duurder verkocht, maar kunnen in principe niet veel meer dan de RT112 – tenzij je geen lichtplaat hebt.
…
*OK, normaal gesproken zijn ze inderdaad iets duurder – bij de mijne ontbrak het dekseltje van het batterijvakje. ;-)
Zoiets zoek ik :D Ik heb echter geen verlichtingsplaat, moet het een speciale zijn??
…
Groeten, Janosch
