DennisG
Hallo beste forum, nu ik al een tijdje met 6x7 fotografeer, voel ik me steeds meer aangetrokken tot het vierkante formaat.
Ik zou graag (als ik mijn digitale camera kan verkopen) een 6x6-camera met verwisselbare lenzen aanschaffen.
Ik heb nu de keuze uit:
Kiev 88 met 5 lenzen en andere accessoires?
Zodiak k-8, 3.5, 30 mm?
Twee Volna 3 MC, 2.8, 80 mm?
Jupiter 36B, 3.5, 250 mm?
Vega 28B MC, 2.8, 120 mm?
Mir 38B, 3.5, 65 mm
of een Pentacon Six
met drie lenzen en optionele accessoires.
Sonnar 180 mm 2.8
Biotar 80 mm 2.8
Flektogon-lens 50 mm 4
Qua prijs liggen ze op hetzelfde niveau.
Nu heb ik gelezen dat beide camera's hun voor- en nadelen hebben. Pentacon: transportproblemen, Kiev: diverse problemen. Ik zou nu graag de mening horen van mensen die iets over beide combinaties kunnen zeggen of er misschien zelfs mee hebben gefotografeerd. Wat denken jullie, waar zal ik meer plezier aan beleven? Voor mij is het belangrijk wat er uiteindelijk op het negatief terechtkomt en niet hoe de camera eruitziet (er schijnen mensen te zijn voor wie dat wel een rol speelt :-P). Wat de beeldkwaliteit betreft, ben ik gewend aan de Mamiya RB67.
Hartelijk dank aan jullie allemaal.
?
Wolf_XL
...eerlijk gezegd – ik zou geen van beide met een gerust hart aanbevelen... De kwaliteit van Oost-Europese middenformaatcamera’s varieert helaas van belabberd tot redelijk.
€
Laten we beginnen met de Kiev 88:
€
De camera zelf neemt de kleinste bedieningsfout uiterst kwalijk – zie de Kiev-mantra "Sluitertijd alleen wijzigen bij gespannen sluiter, anders..." De lenzen zelf zijn in principe oké – vooral als de verantwoordelijke bedrijfsleider de wodka al voor de ontbijtpauze had opgeborgen... ;-) Je kunt eigenlijk altijd rekenen op speling in de millimeterbereik en schokkerige slakkenhuisgangen zijn bijna al folklore...?
€
Bij de Pentacon Six zijn er soortgelijke problemen – alleen niet zo uitgesproken... Een groot probleem zijn bijvoorbeeld de smeermiddelen – een P'Six die na de val van de Muur nog geen werkplaats heeft gezien, is een bron van voortdurende onaangename verrassingen. Verkeerd gebruik neemt ze trouwens net zo kwalijk als de Kiev – alleen leiden deze bij de P'Six tenminste niet meteen tot een totale uitval...?
€
Dus kopen, film erin doen, fotograferen en genieten is bij beide modellen eerder uitzondering dan regel. Wie bijvoorbeeld een goed functionerende P'Six of Kiev heeft en zich heeft neergelegd bij de specifieke eigenaardigheden, doet ze eigenlijk zelden nog van de hand.
€
En als je toch al verwend bent door de Mamiya RB67 – die ik ook heb – blijft er bij de wens voor 6x6 eigenlijk alleen nog Hasselblad, Rollei of Zenza Bronica over. Tenzij er ook iets met twee ogen zoals de Mamiya C 220/330 in aanmerking zou komen...
€
Er zijn dus veel mogelijkheden...
DennisG
Hallo Wolf_XL,
Ja, dat heb ik helaas ook al vaker gehoord of gelezen. Ach, wat een gedoe is het toch om iets moois te vinden dat ook nog betaalbaar moet blijven. Van tweesporige camera’s ben ik niet zo’n fan. Daarom neig ik meer naar Zenza of Rollei; een Hassi kan ik me, hoe graag ik ook zou willen, niet veroorloven. Maar ik ben altijd dankbaar voor verdere tips en aanbevelingen. PS: wat mag zo'n Zenza met, laten we zeggen, 1-2 lenzen dan nog kosten?
Urnes
Je betaalt zo’n 300 à 400 euro voor de Zenza met magazijn en een 80 mm-lens. Voor de tweede lens moet je dan nog eens 200 euro neertellen.
Eerlijk gezegd: maak zelf een zoekermasker voor de RB in 6x6 en snijd het negatief bij het vergroten bij. De kwaliteit van de RB is geweldig. Het vierkant wordt sowieso overschat en 6x7 wijkt daar niet zo ver van af.
Groeten, Sven.
mattes
Rond 1987 had ik een Kiev 60 gekocht.
De camera werkte vrijwel precies tot twee weken na het verstrijken van de garantieperiode.
Toen ontstonden er overlappende negatieven en bleef de sluiter openstaan. De interne cameratechnicus heeft dit uit coulance verholpen.
In het Rijnland bestaat het mooie woord 'Beimachen' voor dergelijke reparaties. Daarna was de storing na vijf filmrolletjes weer terug.
Ik heb de Kiev toen in een hoekje gezet en het middenformaat vergeten. Goede MF-camera's waren in het analoge tijdperk voor mij te duur. Later liet ik me op de Photokina overtuigen door een Edel Praktica Six, de Exakta 66. Ik heb daarvoor gespaard en heb hem later gekocht. Dat was iets beter en een stuk duurder dan het origineel of het Kiev-verhaal. Aangezien de Exakta in principe, op enkele details na, een hoekige Praktisix is, heeft hij ook dezelfde zwakke punten. Ook deze camera had overlappingen en een af en toe open sluitertijd. Ook hier een reparatiegeval na afloop van de garantieperiode.
Met deze systemen neemt men genoegen alleen vanwege de objectieven. Hoewel dit tegenwoordig geen reden meer is.
Als het 6x6 moet zijn, zou ik vandaag de Mamiya C330 of C220 aanraden. De camera's zijn robuust en toch draagbaar. De objectieven zijn van topklasse en hebben het voordeel dat zoeker en opnameobjectief identiek en onderling uitwisselbaar zijn.
Je moet afzien van exoten zoals de Kiev 30 mm en de "Russentonne". Maar met brandpuntsafstanden van 50 tot 250 mm kun je prima uit de voeten.
Het idee van het zoekermasker voor het 6x7-formaat vind ik goed. Een goedkope, veilige en eenvoudige oplossing.
Van de Praktika/Kiev-spullen zou ik afblijven. Dat is me te veel Radio Erwin: In principe goed, als de eigenaar graag knutselt.
Matthias
Wolf_XL
...als die leeftijd er maar niet was – Kowa Six of Norita. Beide komen uit Japan – maar zijn helaas vrij zeldzaam en vanwege hun leeftijd ook niet helemaal zonder problemen. Daar staat tegenover dat ze in ieder geval geen constructiefouten hebben...
mattes
Er is nog een nadeel aan middenformaat spiegelreflexcamera’s die zijn gebaseerd op het ontwerp van de Exakta 66/Pentacon/Kiev-camera’s. Het voordeel van de goedkopere objectieven zonder sluiter gaat ten koste van een relatief grote sluiter en een zwenkende spiegel. Vooral de Kiev-camera’s staan bekend om hun spiegelklap. De Pentacon Exakta66-producten zijn in dit opzicht misschien iets beter, maar zijn typische gevallen voor robuuste en zware statieven.
Van alle middenformaatcamera's die ik ken, vind ik het MamiyaC-systeem het leukst. Een ander voordeel van deze camera is het commerciële succes ervan, waardoor de markt vandaag de dag nog steeds wordt voorzien van een overvloed aan goede camera's. Dankzij het relatief grote aanbod worden deze tegen betaalbare prijzen verhandeld.
Helaas is er ook hier een minpuntje: door de constructie voor verwisselbare objectieven is het ontspanknopmechanisme niet zo zijdezacht en soepel als we van andere camera's gewend zijn. Helaas heeft Mamiya de objectieven voor de Mamiya C-serie niet uitgerust met een aansluiting voor een draadontspanner.
Matthias
mattes
Naschrift.
De Pentacon Six heeft een niet onbelangrijk voordeel: je kunt met redelijke inspanning zelfgemaakte constructies realiseren. In mijn geval gaat het om de aanpassing van een 4,5/75 mm Tominon van een Polaroid Cu5, inclusief ringflitser.
Bij de Pentacon Six zijn er veel exemplaren met een defecte sluiter. Meestal leest men over problemen met de sluitertijden 1/125 sec, 1/250 sec en 1/500 sec.
Deze storing, veroorzaakt door verharde smeermiddelen, kan worden verholpen met een vakkundige revisie.
Wie een Pentacon of Exakta 66 koopt die nog niet is gereviseerd, moet rekening houden met ongeveer 100-150 euro voor deze noodzakelijke ingreep.
Bovendien is de Pentacon Six niet bestand tegen kou, zoals een deskundige het zelf zegt: het is een camera voor mooi weer.
Ik heb naast de Exakta ook een Pentacon Six gekocht. Als back-up en tweede behuizing. Nu de MamiyaC behoorlijk duur is geworden, is deze camera nog steeds een voordelig alternatief met zeer interessante objectieven.
Matthias
TR
Of je koopt een zo goed als nieuwe Arax uit Oekraïne. Aangezien ik hiervoor nog de lenzen van de Pentacon Six en de Kiev 60 had, evenals de zoekers, heb ik een nieuwe (?) body besteld. Die kostte me, inclusief douanekosten en verzendkosten (beide behoorlijk hoog), uiteindelijk toch bijna 350 euro.
Daarvoor hoef je geen service meer te zoeken of iemand die zoiets aan een oude camera doet, en de Arax heeft een aantal verbeteringen ten opzichte van de Kiev 60: https://analoge-fotografie.net/blog/arax-60/
mattes
De Arax is een interessante camera. Het grote voordeel is de P6-aansluiting en de zorgvuldigere afwerking.
In wezen is het net als de Exakta 66, die niets anders is dan een Pentacon Six.
Een Kiev 60 met kleine aanpassingen.
Je koopt een nieuwe oude camera. De camera is nieuw gekocht en 30 jaar oud.
Ze heeft alle systeemgebonden eigenaardigheden van de Kiev60/Pentacon Six-familie.
Persoonlijk vind ik de Arax te duur.
Vooral als je net begint en nog geen geschikte lenzen en accessoires hebt.
Voor de betaalde 350€ had je zeker een Mamiya C330 of C220 met minstens één lens kunnen vinden.
Andere berekening voor de P6: een nieuwere Pentacon Six, compleet met lens en lichtschacht, 120 € + vakkundige revisie voor 120 € = 240 €.
Foto Olbricht in Görlitz levert bij een revisie een volledig opnieuw afgestelde en gereviseerde camera af. Hier passen dan de gebruikelijke 12 foto's op de film. Het verlies van één foto klinkt niet dramatisch, maar het tikt wel aan. De Pentacon Six regelt de lengte van de negatieven met een meetrol.
Als je de film volgens de handleiding plaatst en doorvoert, zijn er bij goed functionerende camera's geen overlappende negatieven.
Over de spiegelvoorontspanning. Voor de Arax een goed idee. Ik ken de spiegelklap nog van mijn Kiev60, die ik altijd met een statief en voorontspanner gebruikte.
De Exakta3 had ook zoiets, hoewel het gebruik van de spiegelvoorontspanning omslachtig was en bij niet weinig echte experts omstreden was.
Matte
