Je 10 minuten kwamen overeen met een tijd die geschikt zou moeten zijn voor een *verse* NP20 in RODINAL 1+40. Maar aangezien je niet kunt inschatten wat er in al die jaren met de film en vooral met het latente beeld is gebeurd, zou ik eerder kiezen voor een ontwikkeling die gericht is op een sterkere contrastcompensatie (bijv. tweebad à la Diafine, Emofin), zodat je de schaduwen kunt ophalen zonder de hoge lichten te veel te beschadigen. Het is echter niet per se verstandig om voor zo'n eenmalige actie een ontwikkelaar te nemen waarmee je nog niet bekend bent (wat ik in jouw geval natuurlijk niet weet). In jouw plaats zou ik ook de optie in het oog houden om de film gewoon naar Berlijn te
sturen naar onze gastheer en hem daar te laten ontwikkelen, d.w.z. in de vrij evenwichtige A49, misschien met Push 1.
Het bovenstaande gaat er echter optimistisch vanuit dat er überhaupt nog een latent beeld aanwezig is. Over het algemeen zou ik in dergelijke gevallen mijn verwachtingen van bruikbare resultaten wat lager stellen. Er spelen te veel onzekerheden mee. Wie weet bijvoorbeeld of de geladen Clack niet misschien 20 jaar op een plank in de woonkamer heeft gestaan, waar de zon elke dag op scheen en de film vrolijk verder werd belicht, of dat de gelatine misschien toch in een vochtige kelder is weggerot.