Rolf-Werner
Hallo,
Even een algemene vraag: als jullie papier van de rol halen en groter dan 50 x 60 cm gaan, hoe pakken jullie het ontwikkelen dan aan?
Ik heb lang geleden eens de tip gezien om het papier links en rechts met de hand vast te houden en heen en weer te bewegen, dus linkerkant, rechterkant... Maar misschien hebben jullie wel betere tips.
Rolf
AchimBauer
Hallo Rolf,
In principe weet je het al: gewoon heen en weer bewegen. Het helpt wel als je het papier iets langer afknipt, zodat je het kunt vastpakken zonder vlekken op de foto te maken.
Lang, lang geleden, toen ik voor het laatst zulke enorme foto's maakte, heb ik de ontwikkelbakjes vervangen door plastic balkonbakken, uiteraard zonder afvoergaten. Dat bespaart ontwikkelaar en het vloeistofpeil is hoger.
Groeten, Achim
Rolf-Werner
Ja, zo had ik het me ook ongeveer voorgesteld; ik had het ooit ergens op een foto gezien, hoe iemand dat deed. Ook met zulke bakken, maar op balkonbakken zou ik niet zijn gekomen :)
€
Ik had nog een ander idee met een soort reuzenrad waar je het papier overheen spant, en dat ook door zo'n hogere bak loopt. Met het oprollen kun je natuurlijk veel lengte wegwerken. Maar als je dat niet zo vaak doet, is de handmatige methode waarschijnlijk minder bewerkelijk...
€
Rolf
bernhardmangelsgmxde
Ik meen me ergens iets gelezen te hebben over KG-buizen en rotatievorming. (In een DN 400 zou er, als ik het goed uit mijn hoofd bereken, theoretisch ruim 1,2 m breedte beschikbaar zijn, en in de lengte vrijwel onbeperkt. Ik heb hier helaas geen ervaring mee, maar ik denk dat het wel eens lastig zou kunnen zijn om zeer grote formaten zonder knikken in zo’n buis te krijgen...)
Rolf-Werner
Ja, DN400 is ook al een behoorlijk logge boel, en de rubberen ringen zijn er heel moeilijk op te krijgen, maar het is een idee! Je zou het papier er aan de buitenkant op kunnen vastklinken, dan zou het weer verbonden zijn met een passende bak waarin de chemicaliën drijven. Door de pluggen zou je de assen kunnen leiden.
€
Toen ik me in mijn hoofd voorstelde hoe dat zou aanvoelen met die grote stukken papier links en rechts in mijn handen, bedacht ik dat het papier waarschijnlijk vrij snel zou omvouwen. Daarom zou ik twee latjes maken om de uiteinden vast te houden, zodat je het papier beter vast kunt houden. Misschien zoiets waar je het papier in kunt klemmen. Dan knikt het niet om, en wordt het vasthouden ook makkelijker en de ontwikkeling tot aan de rand gelijkmatiger. Zoiets als de krantenhouders.
€
Rolf
Wolfgg
Hallo,
voor wie grotere hoeveelheden wil maken, is een bak nog steeds de snelste methode. Als je de ruimte hebt, leg dan daklatten op de tafel, leg er vijverfolie of iets dergelijks overheen, en de bakken zijn klaar. Je kunt ook met slechts 1 grote bak werken: dun multiplex, een rand van daklatten, onderaan ook enkele ter versteviging, alles met epoxyhars (bootcoating) chemiebestendig lakken. Het papier blijft altijd in de grote bak, alleen de chemische vloeistof wordt door kantelen ververst (telkens uit kleinere bakjes en ook weer terug).
Groeten, Wolfgang
bernhardmangelsgmxde
Afhankelijk van de behoefte is er ook DN 315; daar passen in theorie nog afdrukken tot 90 cm in. Anders: het middel met een spons aanbrengen zou ook moeten lukken; daarna gewoon in de badkuip of iets dergelijks afspoelen.
Rolf-Werner
@namir
: Ik heb ook wel eens van een spons gehoord, dat schiet me nu weer te binnen. Maar ik vond altijd dat je dan te weinig chemische stof per cm² hebt en dat het ongelijkmatig zou kunnen worden. Ik heb het – geloof ik – zelfs eens geprobeerd, namelijk toen ik nog geen zo grote schalen had. Ik kan me echter niet herinneren wat het resultaat was.
?
@Wolfgang
: Daklatten + folie is geniaal, dat onthoud ik even. Ik heb nog nooit iets met epoxyhars gedaan, dat zou eens iets nieuws zijn, maar het klinkt logisch. Nu schiet me een link te binnen die ik hierover zou kunnen posten, ik hoop dat ik hem nog heb... Nee, maar ik heb hem teruggevonden, en dat is een database met Dukas, en de zoekresultaten kun je niet posten. Dus maak ik een screenshot:
?
?
Dat is toch rechts een rij zelfgemaakte bakken, een groter formaat, misschien tot 50 x 60 of zelfs meer, en dan een plaat die je eroverheen kunt klappen, zodat het een werkblad wordt. Slim bedacht, niet?
?
Dat deed me denken aan jouw idee met de epoxyhars, hoewel dit er nog iets anders uitziet. Het lijkt er ook op dat er pluggen in zitten om het water af te tappen. Dat moet ook wel...
?
Rolf
?
Wolfgg
Als je vervolgens onderaan de plaat nog afdichtingsrubbers aanbrengt, bijvoorbeeld die uit de bouwmarkt voor ramen, dan zijn de bakjes bij een neergeklapte plaat redelijk luchtdicht afgesloten en kun je ze tijdens werkpauzes snel neerklappen ter bescherming tegen oxidatie en verdamping. Of je kunt de vloeistoffen er zelfs 's nachts in laten zitten, voor het geval je de volgende dag meteen verder wilt werken.
Groeten, Wolfgang
Rolf-Werner
Ja, goed idee. Dat zou heel handig zijn. Nu moeten we alleen nog weten hoe ze dat hebben gebouwd. Ik ga eens kijken of ik daar iemand kan vinden die ik hierover kan vragen.
€
Ik wist wel dat je dit leuk zou vinden... ;)
€
Rolf
Morte
Er is een scène in de documentaire "<SPAN>War Photographer" over </SPAN>James Nachtwey, waarin te zien is hoe zijn afdrukker een zeer grote afdruk in de donkere kamer bewerkt. Je kunt dit fragment hier bekijken:
https://www.youtube.com/watch?v=J0VPCHDqg7M
("An Afternoon in the Darkroom: Marc McClish prints for James Nachtwey")
De roltechniek ziet er eigenlijk heel eenvoudig uit, maar het is zeker een kwestie van ervaring.
Rolf-Werner
Dus je bedoelt die foto waar de tekst overheen ligt?
€
Ziet er interessant uit, ja, en ook een beetje lastig; daar moet je zeker een paar keer op oefenen voordat je het op een belangrijke afdruk durft toe te passen. Maar het lijkt erg efficiënt te zijn. Misschien wel het professionelere alternatief voor mijn oorspronkelijke idee.
€
Geweldig!
€
Rolf
Wolfgg
Dat lukt alleen met rolpapier; in de video wordt dat ook gebruikt, zoals je aan de ingebouwde krul kunt zien. Maar misschien kan los papier door het langdurig opgerold te bewaren op dezelfde manier worden 'getraind'.
€
Groeten, Wolfgang
Rolf-Werner
Oh, ik dacht bij die vraag sowieso al aan rollen.
Rolf
Sandra
Wat ik zo boeiend vond in de film "Lichtmomente" met Björn Albert, is hoe hij dat doet (voor de meeste mensen is dat waarschijnlijk niet haalbaar), maar bekijk de film zelf maar eens:
http://www.ba-ap.com/lichtmomente.php
Rond 19:15 min begint het ontwikkelen.
Wolfgg
Hallo Sandra,
De hele film is het bekijken waard. Hij heeft blijkbaar een ruimte als "ontwikkelbak" laten betegelen. En hij gaat behoorlijk moedig om met het natte fotopapier; op een gegeven moment leunt hij er zelfs met zijn hand op. Als negatief gebruikt hij 4x5", opgeblazen tot 2 meter levert dat een vergrotingsschaal van 16 op (200/12,5), daar moet echt alles kloppen als het eindresultaat technisch perfect moet zijn.
Groeten, Wolfgang
Rolf-Werner
Ja, het is echt leuk om hem te zien bezig zijn met zijn... "werk", "creatieve proces" :)
€
En dat was bariet! Helaas hebben ze niet laten zien hoe hij het plat en droog heeft gekregen.
€
Hij zegt dat hij bij het ontwikkelen wat extra tijd incalculeert, zodat de lichte delen niet uitlopen als het langer duurt. Dat is zeker logisch. Maar ik had niet gedacht dat de foto van de ene naar de andere kant klaar zou worden; ik had een gelijkmatiger ontwikkelingsproces verwacht. Misschien met kleine onregelmatigheden in het begin, maar over het algemeen niet "van onder naar boven", zoals het hier leek. En die dweil! En zijn artistieke oefeningen boven de foto! Heerlijk!
€
Helaas ziet achteraf niemand hoeveel nauwgezetheid er in zo'n foto zit. Tegenwoordig wordt er waarschijnlijk eerder gevraagd: "Op wat voor plotter heb je dat dan afgedrukt?" ...
€
Rolf
€
Nog iets: gisteravond hadden we hier in Osnabrück de jaarlijkse Cultuurnacht. Een gigantisch evenement, alle galeries, kunstwinkels, cafés, restaurants en kroegen waren de hele nacht open en er waren veel voorstellingen enz. In de oude binnenstad is een kleine galerie, de opvolger van de fotograaf Lichtenberg, die rond 1900 veel foto's van de stad heeft gemaakt. Ze hadden veel van zijn foto's tentoongesteld, ook "mislukte" afdrukken enz., en je kon met de eigenaar praten over hoe hij deze oude glasplaten afdrukt. Hij doet dat nog steeds analoog en heeft daarvoor van de meeste glasplaten eerst een dia en daarvan een negatief gemaakt om de contrasten uit te evenwichten. Toch moet hij nog steeds sterk bijwerken.
€
Hij had een paar vellen Kentmere Baryt bij zich en vond het jammer dat die niet meer in deze vorm verkrijgbaar zijn. Het was bijna donzig en paste heel goed bij de oude foto's. Toen vertelde hij nog wat over het tonen, hoe het erop aankomt welk soort papier je hebt om de juiste bruintint te vinden. Eens wilde een bedrijf foto's in precies dezelfde bruintint als de foto's die ze al van hun bedrijf hadden hangen. Hij heeft een half jaar geëxperimenteerd tot hij de juiste tint te pakken had...
Rolf-Werner
Ik bedenk me nog iets dat ook bij het onderwerp past: in de video zie je dat hij in zijn donkere kamer een soort bovenbak heeft waarin alle bakjes staan. Dat vind ik interessant, misschien ga ik ook zoiets maken.
€
En het doet me weer denken aan mijn bericht over de Zweedse donkere kamer met de vast ingebouwde bakjes. Iemand van de club heeft me inmiddels geantwoord. Hij schrijft dat dit al lang voor zijn tijd is ingebouwd, en dat niemand meer wist of het zelfgemaakt of gekocht was. Het is echter PVC. Het werkblad is echter vreselijk hoog als je het neerklapt, je kunt het alleen staand gebruiken. Voor de zekerheid heeft hij me een link gegeven naar een doe-het-zelfproject voor een PVC-bak, zoals die hier in de video te zien is. Eerst dacht ik: waar is dat goed voor?, maar nu door de video werd het me pas echt duidelijk.
€
Het heeft echter niet direct te maken met de grote formaten, tenzij je er bijvoorbeeld de bloembakken in zet... :)
Renate
Ik heb jarenlang in een laboratorium gewerkt waar ik vier van zulke vast ingebouwde PVC-bakken had. Dat is erg handig. Het schoonmaken na het werk ging snel en grondig. Ik spoelde altijd direct in zo’n bak. Er waren afsluitdoppen waardoor het water bij voorkeur via de bodem wegliep. De inrichting was aangeschaft.
€
In zulke bakken kun je gemakkelijk grote formaten met een spons ontwikkelen. Met een spons kun je verrassend gelijkmatig ontwikkelen, of juist bewust onregelmatig werken, wat bij sommige composities heel interessant kan lijken.
€
€
Hartelijke groeten
€
Renate
