Filtering Krokus 69 (mogelijk ook Meopta / Agfa)

TR · 2014-05-10T15:57:17+00:00

Servus alle miteinander, ich habe mir vor einiger Zeit den Krokus 6x9-Vergrößer mit Farbkopf besorgt, da ich einen kompakten aber dennoch stabilen "6x9er" b...

TR

Hallo allemaal, Ik heb een tijdje geleden de Krokus 6x9-vergroter met kleurenkop aangeschaft, omdat ik een compacte maar toch stevige "6x9-camera" nodig heb. Helaas zijn de filterwaarden voor de "tweefiltermethode" blijkbaar niet gedocumenteerd. Tot nu toe heb ik alleen ontdekt dat de filterwaarden overeenkomen met die van Meopta of Agfa. Voor Agfa vind ik bij Ilford een tabel voor het filteren met één enkel filter. Ik werk echter het liefst met beide filters. Kan iemand mij helpen en mij richtwaarden geven met betrekking tot de "tweefiltermethode" voor mijn apparaat? Of zelf vergelijken: of er bij de twee ingestelde filters evenveel licht op de grondplaat valt, kan men eenvoudig meten met een laboratoriumbelichtingsmeter. Maar hoe zou men de respectievelijke "kleurwaarde" kunnen meten of vergelijken met de Ilford-gelatinefilters (of die van een andere vergroter)? Zou dit misschien met een kleurtemperatuurmeter kunnen? Zoiets zou ik kunnen lenen. Of heeft men hiervoor een dergelijk meetapparaat nodig voor de juiste filtering bij kleurenafdrukken? Groeten, Thomas

Tandemfahren

Hallo Thomas, ? Ik had hetzelfde "probleem", ondanks de zogenaamd passende filtertabel. Het loopt onvermijdelijk uit op onnauwkeurig geknoei, en dat heeft naar mijn mening twee belangrijke redenen: ? 1. Zouden de tabellen voor elk papiersoort moeten gelden? Dat is helemaal niet mogelijk. De werkelijke karakteristieke krommen en het contrastgedrag van de papiersoorten verschillen te veel. 2. De tabellen geven doorgaans niet aan welke doeldichtheid precies constant moet blijven bij verschillende filterinstellingen. ?? Dat zou je wel kunnen meten, maar je hebt toch helemaal geen tabel...? :-( ? De eenvoudigste oplossing: handmatige splitgrade. Dat is zo eenvoudig dat ik mezelf regelmatig voor mijn hoofd sla, omdat ik dat niet altijd al zo heb gedaan. ? In principe hoef je hiervoor alleen maar van elk papiersoort een teststrook te belichten, namelijk met maximale geelfiltering, laten we zeggen in derdestappen (ja, inderdaad, STAPPEN. Voorzie de timer van een schaalverdeling). ? De belichtingswaarde die Zone VIII oplevert (vergelijk gewoon met een grijswaaier) is je referentie voor dit papier. Het contrast regel je dan alleen met de harde filtering. Dat is alles. Een verdubbeling van de magenta-belichting komt overeen met ongeveer één gradatiestap. ? (Natuurlijk hoef je Zone VIII niet als streefwaarde voor de lichtdichtheid te nemen. Kies gewoon een heel lichte toon waarvoor je een referentie hebt. Op dezelfde manier kun je natuurlijk in plaats van met de lichten ook met de schaduwen beginnen, dus met de harde belichting, en de lichten met de zachte filtering "opvullen", vooral bij wat flauwe negatieven) ? ? veel kleurrijk licht en Frankgröße

TiMo

Hallo Thomas, Ik kan me alleen maar aansluiten bij het advies van de heer hierboven. Ik heb bij mijn Fujimoto ook eindeloos geprobeerd een mengtabel op te stellen, maar Splitgrade is eenvoudiger. Vooral als je geen densitometer hebt. Bij Splitgrade heb je ook nog het voordeel dat je bij volgeel en volmagenta elk afzonderlijk kunt afdunkelen. Groeten van Tim

Wolfgg

Hallo, Ik heb ook een Krokus 69S met een GFA-kleurenmengkop. Voor de tweefiltermethode zou je in theorie de waarden voor Durst hier kunnen nemen en met 2 vermenigvuldigen; de Krokus heeft Agfa-waarden: http://www.silberbild.info/positief/zwei-filter-methode/ Het enige probleem is dat de werkelijke filterwaarden bij de Krokus niet zo nauwkeurig zijn. Bij 200Y heb ik bijvoorbeeld ooit een afwijking van 30Y gemeten met een kleuranalysator. Ik zou in ieder geval split-filtering aanraden, daar zijn geen exacte filters voor nodig. Het kost weliswaar meer tijd (je moet bij elke foto 2 keer de Y en M erin en er weer uit draaien), maar de resultaten zijn geweldig als je alles goed test. Groeten, Wolfgang

TR

Hallo allemaal, en bedankt voor het advies. Vandaag kom ik eindelijk toe aan het beantwoorden van jullie vragen. Ik vreesde al dat er geen eenduidige definitie is of kan zijn. Splitgrade is voor mij geen onbekend begrip. Toch heb ik de vraag gesteld, omdat ik met een iets aangepaste vorm van "Splitgrade" werk: Ik zoek hierbij de plek in de foto die op zichzelf (lokaal contrast) de sterkste gradatie nodig heeft (bijv. een muurstructuur grad. 4) en dit is mijn eerste belichting. Alle andere delen van de foto belicht ik dan apart met 0 (deels ook met 5). Zo bespaar ik tijd en moeite, en hoef ik geen teststroken te maken. Maar of de muurstructuur in het voorbeeld visueel goed tot zijn recht komt bij grad. 4 of misschien 5, kan ik in het begin alleen maar inschatten en om snel te "switchen" zou de twee-filter-methode ideaal zijn. € Nu heb ik iets anders bedacht: Ik gebruik voor de eerste belichting gewoon alleen de magenta-regeling (geel blijft op 0) en moet op de een of andere manier een patroon uitmeten / testen, hoe de exacte tijdsverlengings- of verkortingsfactoren eruitzien bij gewijzigde magenta-waarden, om telkens net het maximale zwart van het papier te bereiken – voor een bepaald papiersoort natuurlijk. De in de tabellen aangegeven verlengingsfactoren zijn helaas onbruikbaar. Ik moet dan ook op de een of andere manier een manier bedenken om snel de verlengingsfactor van bijvoorbeeld graad 2 naar 4 te krijgen (dus om te "overslaan"). Dat is weliswaar niet zo elegant als de methode met twee filters. Daar staat tegenover dat ik meer lichtopbrengst heb, die ik waarschijnlijk ook nodig zal hebben, aangezien ik alleen de 6x9-condensor bezit en die van nature donker is. € Om de magenta-waarden aan de betreffende gradatie (1-5) toe te wijzen, ga ik eerst de genoemde Agfa-waarden als ruwe richtlijn gebruiken. Ik weet echter niet welke filtering nu precies overeenkomt met welke gradatie bij mijn papier. Zijn er richtwaarden wat betreft het respectieve kopieerbereik? Dus ongeveer zo: kopieerbereik grad. 5: 3 diafragma's en grad. 00: 9 diafragma's (altijd uitgaande van de net bereikte Dmax)? Dan zou ik met een doorzichtgrijswaaier de betreffende magenta-instelling van mijn kop precies aan een bepaalde gradatie kunnen toewijzen.

Tandemfahren

Hoi Thomas, Ik kan je nu niet helemaal volgen, maar ik vermoed dat je het principe van Splitgrade toch niet helemaal begrepen hebt. Je hoeft je (naar mijn mening te ingewikkelde) redeneringen niet op te geven – probeer Splitgrade gewoon eens volgens het stappenplan. € Je hoeft dan geen aandacht meer te besteden aan gradatiestappen en dergelijke, er zijn alleen nog maar "lichten" en "schaduwen" € Nog even over de kopieeromvang bij magenta en geel: dat hangt af van je filters en je papier; vergeet het maar (of belicht dan gewoon een paar stroken met een transparante grijswaaier, zodat je gemoedsrust hebt; dat heb ik ook gedaan). Bovendien kun je je daarbij niet op de Dmax richten, omdat elk papier een min of meer uitgesproken schouder heeft, en zich dus hooguit asymptotisch naar een Dmax toe beweegt (niet echt, maar zoiets), zodat je meetschaal geen gedefinieerd einde heeft. € Het is nog niet zo lang geleden dat ik op precies dezelfde manier aan het rommelen was, en het heeft me veel zenuwen gekost. Geloof me dus niet, maar probeer het zelf! Je zult het zelf zien, en achteraf lach je om jezelf, omdat je het jezelf zo moeilijk hebt gemaakt. Een Mariaverschijning is daar niets bij vergeleken! € bemoedigende Frankgrootte