ADOX MCC w Ansco 130

gerich · 2014-03-20T11:02:30+00:00

Hallo, ich hätte das MCC gerne in den hellen Tönen leicht wärmer. Hat jemand schon das Ansco 130 Rezept (Metol, Hydrochinon, Glycin) Rezept mit diesem Entwi...

gerich

Witam, chciałbym, aby MCC dawał nieco cieplejsze odcienie w jasnych tonach. Czy ktoś już testował recepturę Ansco 130 (metol, hydrochinon, glicyna) z tym wywoływaczem? Receptura: Woda (125 stopni F) . . . . . . . . . . . . . 750 ml Metol . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2,2 g Siarczan sodu (bezwodny) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Węglan sodu (monohydrat) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Zimna woda do uzyskania . . . . . . . . . . . . . . . . 1 litr Używać nierozcieńczonego dla uzyskania wysokiego kontrastu. Rozcieńczać w stosunku 1:1 do normalnej pracy. Daje neutralne odcienie na papierach bromowych. Ponieważ nie mam glicyny i trudno mi ją znaleźć w Niemczech, a w małych ilościach jest bardzo droga, znalazłem następujący sposób syntezy: wymieszać 3 g p-aminofenolu + 2,6 g kwasu monochlorooctowego + 4 g octanu sodu w roztworze wodnym, zdekantować osad i pozostawić do wykrystalizowania. To ma być właśnie glicyna. Nie obliczyłem jeszcze proporcji ilościowych, ale zakładam, że są one równomolowe. Czy ktoś wie, gdzie można tanio kupić p-aminofenol i kwas monochlorooctowy (ilości ok. 500 g)?

jochen53

Witam, W katalogu VWR (Merck) 1 kg kwasu chloroczopowego do syntezy (nr kat. 800412.1000) kosztuje 25,70 €. 1 kg 4-aminofenolu do syntezy (nr kat. 800421.1000) kosztuje 73,20 €, a 250 g (800421.0250) – 22,30 €. 1 kg bezwodnego octanu sodu do analizy (nr kat. 106268.1000) kosztuje 60,50 €, 250 g 23 € (106268.0250). € Jeśli nie jesteś klientem komercyjnym posiadającym odpowiednią wiedzę, a osobą prywatną, nie otrzymasz tych chemikaliów. Musiałbyś znać kogoś z branży chemicznej lub farmaceutę, który zamówiłby je dla Ciebie. Na przykład z 4-aminofenolu wytwarza się lek paracetamol. Czy mogę zapytać, skąd pochodzi instrukcja syntezy? Wydaje mi się ona bardzo podstawowa.

gerich

Dziękuję, Odkryłem już firmę VWR – mają minimalną wartość zamówienia wynoszącą 100 €, u Fisher Scientific jest nieco taniej, muszę najpierw poczekać na e-mail z potwierdzeniem rejestracji, żeby sprawdzić, czy oni też mają minimalną kwotę zamówienia. Założyłem konto firmowe i już od czasu do czasu zamawiałem u dostawców chemikaliów. ? Syntezę znalazłem jakiś czas temu w starszej książce. Kopia jest w laboratorium, tytuł i pełną procedurę zamieszczę, jak wrócę do domu. Czy jest jakaś nowsza procedura syntezy?

Gast

http://www.moersch-photochemie.de/content/rohchemie € Wiele razy zamawiałem już w Suvatlar i zawsze bez żadnych problemów. Mają tam Glycin-Photo w opakowaniach po 25 g. € Pozdrawiam Wolfgang

gerich

Dzięki za wskazówkę, ale właśnie to miałem na myśli, mówiąc „bardzo drogie w małych ilościach” – 31,54 EUR za 25 g. W litrze roztworu roboczego Ansco 130 znajduje się 5,5 g glicyny, co daje 6,69 EUR tylko za samą glicynę, a pozostałe składniki są z punktu widzenia ceny nieistotne. W Ameryce funt kosztuje około 79 dolarów. Gdyby synteza była naprawdę tak prosta, jak opisano w tym starym tekście, produkcja byłaby jeszcze znacznie tańsza. Oto treść. Niestety nie zanotowałem dokładnych danych źródłowych na kopii: ? Tytuł: Asymetryczne pięciowartościowe związki azotu III. str. 551 i nast. ? Próby wytworzenia asymetrycznych pięciowartościowych związków azotu. Część III. Hydroksyfenyloglicyna. Autorzy: (nieżyjący już) Raphael Meldola, Henry Stennett Foster i Rainald Brightman. ? s. 552, akapit 2, część eksperymentalna ? p-hydroksyfenyloglicyna ? Vater (J. pr. Chem., 1884, (ii), 29, 286) uzyskał ten związek poprzez trawienie jednej części molowej kwasu monochlorooctowego dwiema częściami molowymi p-aminofenolu i 20 częściami wody. Stwierdziliśmy, że lepszą wydajność uzyskano, stosując w roztworze wodnym cząstki p-aminofenolu (3 g), kwasu monochlorooctowego (2,6 g) i octanu sodu (4 g). Wyróżniła się różowa substancja stała, którą zebrano i wykrystalizowano z wody, z której wydzielała się ona w postaci lekko płatkowej tylko podczas mieszania. (Stwierdzono, N=8,42. Obliczono, N= 8,39 procent.) .... ? Na końcu akapitu znajduje się: Finbury Technical College (Otrzymano 25 kwietnia 1917 r.) ? Nie jest dla mnie jeszcze jasne, co oznacza N=8,42 lub N=8,39 procent. ? Miłego wieczoru

jochen53

Witam, bardzo dziękuję za opis syntezy. Właśnie dlatego, że pochodzi on z 1884 roku, można założyć, że się sprawdzi, ponieważ ówcześni chemicy byli jeszcze „dobrymi rzemieślnikami”. A co do N=8,42... sprawa wygląda tak: w tamtych czasach nie można było jeszcze scharakteryzować zsyntetyzowanego związku i zbadać jego czystości za pomocą metod spektroskopowych i chromatograficznych, które są powszechnie stosowane dzisiaj. Dlatego przeprowadzono tzw. analizę elementarną, w tym przypadku najprawdopodobniej oznaczenie azotu metodą Kjeldahla. Pierwsza wartość to teoretyczna zawartość azotu obliczona na podstawie wzoru sumarycznego, druga to zawartość określona dla zsyntetyzowanej substancji. Odchylenie wynoszące zaledwie 0,03% wskazuje, że tożsamość substancji jest potwierdzona, odpowiada ona wzorowi sumarycznemu, a jej czystość jest bardzo dobra.

gerich

Biorąc pod uwagę stosunek molowy i zastosowanie bezwodnego octanu sodu, według moich obliczeń stosunek ilościowy powinien wyglądać następująco: p-aminofenol C6H7NO 3 g + kwas chlorocetowy C2H2ClO2 bezwodny 2,6 g + octan sodu C2H3NaO2 bezwodny 2,255 g Masy cząsteczkowe: p-aminofenol: 109,125 kwas chlorocetowy: 94,50 octan sodu sicc: 82,03, 3-hydrat: 136,08 Nie do końca rozumiem równanie reakcji. Z rodnika NH2 p-aminofenolu oddziela się wodór, z kwasu chlorocetowego – chlor, reszta wiąże się z azotem, a w wodzie pływają po jednym jonie Cl- i H3O+, czyli kwas solny. Ponieważ rozpuszczalność glicyny w wodzie obojętnej i kwaśnej jest niewielka, ulega ona wytrąceniu. Na tyle wydaje mi się, że to zrozumiałem. Nie rozumiem jednak, dlaczego ojciec nie przeprowadza reakcji 2 części p-aminofenolu z jedną częścią kwasu chlorocetowego. Nie zrozumiałem również reakcji z dodatkiem octanu sodu, poza tym, że w roztworze znajduje się wówczas m.in. zdysocjowany NaCl. Oto odniesienie do tomiku, który można pobrać z internetu, ale tylko z uprawnieniami dostępu. Być może zalogowałem się wtedy przy użyciu uprawnień lokalnej biblioteki uniwersyteckiej. Tom 111, 1917 r. Journal of the Chemical Society, Transactions był wydawany w latach 1878–1925.

jochen53

Witam, Mam jeszcze jeden przepis na wywoływacz ciepłoczuły bez fotoglicyny: € [size=-1][color=#000000]W magazynie „Foto & Labor” z 1996 roku opublikowano następujący przepis na NEUTOL WA [/colo [/size] [color=#000000][size=medium]NEUTOL WA F&L [/colo [/size] [size=-1][color=#000000]Uwaga: przepis na 1000 cm³ koncentratu! Woda (50 °C) ??????????????????????????????????????????????? 300 cm³ EDTANa4 ???????????????????????????????????????????????????????? 10 g Roztwór siarczynu potasu (45%) ?? ?????????????? ?????????????? 50 cm³ Hydrochinon ??????????????????????????????????????????????????? 45 g Fenidon ????????????????????????????????????????????????????????? 1,5 g Roztwór siarczynu potasu (45%) ????????????????? ?????????????? 450 cm³ Węglan potasu ????????????????? ?????????????? ?????????????? 45 g Wodorotlenek potasu ????????????????? ?????????????? ?????????????? 15 g Bromek potasu ????????????????????????????????????????????????? 10 g Woda do: ???????????????????????????????????????????????????? 1000 cm³ [/colo [/size] € [size=-1][color=#000000]Wartość pH (przy rozcieńczeniu 1+9) 10,70–10,90, rozcieńczenie do użycia: 1+7 do 1+14. Roztwór siarczynu potasu (45% w/w) dodaje się dwukrotnie, aby chronić substancje wywołujące i zapewnić ich szybkie rozpuszczenie. Stężenie w % objętościowych (m/V) wynosi 65 %. Czas wywoływania 1–1,5 min. Koncentrat jest rozlewany do szklanych butelek i może być przechowywany przez kilka lat. Źródło: Foto & Labor, 3/ 1996, strona 17[/colo [/size]

gerich

Bardzo dziękuję za przepis na wywoływacz! Nie mogę go jednak od razu wypróbować, ponieważ nie mam węglanu potasu, siarczynu potasu ani KOH. Z moich dotychczasowych doświadczeń z koncentratami wywoływaczy zawierającymi również potas żrący (Eukobrom) wynika, że na początku w misce osiągają one wysoką gęstość końcową, a w przypadku Eukobromu w połączeniu z papierami o ciepłej tonacji można było uzyskać niemal neutralne odcienie obrazu, jednak w trakcie użytkowania sytuacja szybko uległa zmianie: odcienie obrazu ponownie stały się cieplejsze, a gęstość i kontrast uległy osłabieniu. Wykładziny węglowe są znacznie bardziej stabilne i trwałe, dlatego używam wyłącznie soli sodowych. Wydaje mi się, że reakcja przebiega następująco: C6H7NO (p-aminofenol) + C2H3ClO2 (kwas chloroczopowy) + C2H3NaO2 (octan sodu) = C8H9NO3 (glicyna) + CH3COOH (kwas octowy) + NaCl Nie wiem, czy droga syntezy wychodzi od bezwodnego octanu sodu, czy od trójwodnego. Czy to możliwe, że w 1917 r. trójwodny jest bardziej prawdopodobny i muszę to przeliczyć na bezwodny, tak jak w moim poprzednim poście? W przypadku nadmiaru octanu sodu powstałby bufor z powstającym kwasem octowym, czy to mogło być zamierzone w przepisie?

Gast

Pamiętam, że gdzieś w sieci przeczytałem kiedyś, że wywoływacz Moersch Sepia zawiera glicynę i jest odmianą wywoływacza Ansco 130. Zapytaj o to pana Moerscha, on zazwyczaj zawsze odpowiada na e-maile. € <A>wolfgang@moersch-photochemie.de</A> € Pozdrawiam Wolfgang

sputnik

Witam, Mam jeszcze jeden przepis na wywoływacz ciepłoczuły bez fotoglicyny: € [size=-1][color=#000000]W magazynie „Foto & Labor” z 1996 roku pojawił się następujący przepis na NEUTOL WA [/colo [/size] [color=#000000][size=medium]NEUTOL WA F&L [/colo [/size] [size=-1][color=#000000]Uwaga: przepis na 1000 cm³ koncentratu! Woda (50 °C) – 300 cm³ EDTANa4 – 10 g Roztwór siarczynu potasu (45%) – 50 cm³ Hydrochinon – 45 g Fenidon – 1,5 g Roztwór siarczynu potasu (45%) – 450 cm³ Węglan potasu – 45 g Wodorotlenek potasu – 15 g Bromek potasu – 10 g Woda do: – 1000 cm³ [/colo [/size] € [size=-1][color=#000000]Wartość pH (przy 1+9) 10,70–10,90, rozcieńczenie do użycia: 1+7 do 1+14. Roztwór siarczynu potasu (45% w/w) dodaje się dwukrotnie, aby chronić substancje wywołujące i zapewnić ich szybkie rozpuszczenie. Stężenie w % obj. (m/V) wynosi 65 %. Czas wywoływania 1–1,5 min. Koncentrat jest rozlewany do szklanych butelek i można go przechowywać przez kilka lat. Źródło: Foto & Labor, 3/ 1996, strona 17[/colo [/size]

€ Hm, po co z takim wysiłkiem mieszać coś, co od zawsze można kupić w gotowej postaci? Tak czy inaczej, MCC i tak nie da się naprawdę rozgrzać. Po prostu użyj Fomatone. To lepszy wybór dla prawdziwych fanów ciepłych odcieni.

gerich

Znalazłem tutaj opis syntezy paracetamolu (4-acetyloaminofenolu) z p-aminofenolu i bezwodnika octowego (octu lodowego). Ponieważ glicyna wygląda podobnie do paracetamolu i również jest wytwarzana z p-aminofenolu (choć z użyciem kwasu monochlorooctowego i octanu sodu), procedura mogłaby być podobna do opisanej poniżej, zwłaszcza jeśli chodzi o podgrzewanie, napełnianie, filtrowanie i rekrystalizację. ? 10,9 g p-aminofenolu (0,1 mola) zawiesza się w 15 ml wody. Pod intensywnym mieszaniem dodaje się 12 ml (13 g, 0,125 mola) bezwodnika octowego, co powoduje rozpuszczenie p-aminofenolu. Następnie ogrzewa się mieszaninę przez 10 minut do temperatury 80–90°C. Podczas schładzania mieszaniny w łaźni lodowej produkt reakcji ulega krystalizacji. Masę krystaliczną zbiera się i przemywa 50 ml lodowatej wody. Następnie odbarwia się ją węglem aktywnym i przeprowadza rekrystalizację. W tym celu rozpuszcza się produkt w 80 ml wrzącej wody, dodaje 1 łyżeczkę węgla aktywnego i miesza przez około minutę. Następnie zawiesinę filtruje się na gorąco, a filtrat schładza w lodowatej wodzie. Po ostygnięciu otrzymane kryształy można zebrać i po wyschnięciu zważyć.

jochen53

Witam, Synteza paracetamolu jest głównym zastosowaniem p-aminofenolu (a nie produkcja RODINALU). W ramach szkolenia praktykantów przeprowadzaliśmy ją już wielokrotnie. Podobno są nawet osoby, które wytwarzają wywoływacz podobny do RODINALU poprzez hydrolizę tabletek paracetamolu. Ocet sodowy stosowany w syntezie glicyny nie musi być koniecznie używany w ilości stechiometrycznej; może on służyć jako bufor, aby zapobiec zbytniemu zakwaszeniu roztworu i zahamować tworzenie się chlorowodorku p-aminofenolu przez powstający HCl. Jeśli przeprowadzasz syntezę, zachowaj ostrożność w przypadku kwasu monochlorooctowego, ponieważ jest on toksyczny i silnie żrący (w stężonym roztworze stosowany jest również do usuwania brodawek).

gerich

Znalazłem jeszcze jedno źródło dotyczące syntezy glicyny: Heinrich Vater: O oddziaływaniu kwasu monochlorooctowego na orto- i para-amidofenol oraz powstające w wyniku tego reakcje oksyfenyloglicyny; w: Journal für praktische Chemie, tom 29, 1884, str. 286–299 s. 289: O-oksyfenyloglicyna 1 mol kwasu monochlorooctowego i 2 mole O-amidofenolu podgrzewa się do wrzenia w dwudziestokrotnej ilości wody tak długo, aż przestanie wydzielać się kwas solny, co trwa około pół godziny. Po ostygnięciu roztwór oczyszcza się z produktów żywicznych poprzez filtrację i przemywanie eterem, a następnie przeprowadza się oddzielenie trudno rozpuszczalnej w wodzie O-oksyfenyloglicyny od łatwo rozpuszczalnego w wodzie O-amidofenolu kwasu solnego poprzez rekrystalizację. Następnie podano obliczeniowe i eksperymentalne wartości analizy elementarnej oraz kilka zdań na temat zawartości wody krystalicznej i wytwarzania bezwodnika. S. 291: P-oksyfenyloglicyna P-oksyfenyloglicynę otrzymuje się z P-amidofenolu analogicznie do związku orto, jednak proces ten przebiega prawie bez tworzenia się żywicy. Glicyna ta jest słabo rozpuszczalna w wodzie i krystalizuje bez wody krystalicznej, a mianowicie przy szybkim schładzaniu w postaci kulistych agregatów, natomiast przy powolnym schładzaniu w postaci płatków przypominających miki. Rozpuszczalność w alkoholu jest niewielka, w eterze substancja jest nierozpuszczalna. Po podgrzaniu do 200 °C P-oksyfenyloglicyna, w przeciwieństwie do związku orto, nie ulega żadnym zmianom. Roztwór w kwasie solnym po dodaniu kroplami roztworu chlorku wapnia zmienia kolor najpierw na ciemnofioletowy, a następnie na żółtawy. Moje rozumienie tej reakcji jest następujące: u Vatera kwas monochlorooctowy traci Cl i zastępuje H z grupy NH2 p-aminofenolu, glicyna wytrąca się, a powstały HCl jest wypędzany z roztworu pod wpływem ciepła, jednak powstaje również chlorowodorek p-aminofenolu, co zmniejsza wydajność. W przypadku Meldola i in. tworzy się NaCl, a podstawiony wodór tworzy kwas octowy z resztą octanu sodu. Nadmiar octanu sodu tworzy bufor kwasu octowego – octanu (pH 4,75). Po schłodzeniu wytrąca się glicyna, a octan, kwas octowy i NaCl pozostają w roztworze. Podobnie jak w przypadku syntezy paracetamolu, osad z filtra przemywa się lodowatą wodą (aby rozpuścić jak najmniej substancji). Pytanie brzmi teraz, czy glicyna rozpuszcza się w gorącej wodzie i czy rekrystalizacja jest w ogóle możliwa i konieczna. Niewielka ilość octanu i soli kuchennej nie powinna zaszkodzić wywoływaczowi. Jeszcze słowo o ilości wody. 20-krotna ilość, jak u Vatera, wydaje mi się dość duża, a 15 ml wody na 10,9 g p-aminofenolu, jak w przepisie na paracetamol, wydaje mi się dość mała. Postąpiłbym w następujący sposób: rozpuścić octan i kwas monochlorooctowy w wodzie w oddzielnych naczyniach, dodać p-aminofenol do roztworu octanu, przy ciągłym mieszaniu przygotować zawiesinę, dodać roztwór kwasu monochlorooctowego (czy p-aminofenol rozpuszcza się już teraz, tak jak przy dodaniu bezwodnika octowego?) i przy dalszym mieszaniu powoli podwyższać temperaturę oraz obserwować, czy wytrąca się produkt reakcji; jeśli tak, utrzymywać tę temperaturę przez 10 minut. Jeśli nie, dalej podgrzewać do ok. 85 °C i utrzymywać tę temperaturę przez 10 minut. Następnie pozostawić do ostygnięcia i przefiltrować. Odrzucić filtrat, a osad przemyć lodowatą wodą. Po wyschnięciu przygotować z niego Ansco 130. Czy macie jakieś sugestie? O niebezpieczeństwach związanych z kwasem monochlorooctowym: Mam wyciąg i będę pracować za pleksiglasową szybą ochronną, w grubych rękawiczkach nitrylowych z długimi mankietami, gumowym fartuchu i okularach ochronnych. Podczas odmierzania dodatkowo w masce przeciwpyłowej. Bardzo dziękuję za zainteresowanie i wskazówki!

jochen53

Witam, O ile dobrze pamiętam opis glicyny autorstwa Udo Raffaya zawarty w załączniku dotyczącym substancji chemicznych do jego zbioru receptur, jest ona stosunkowo słabo rozpuszczalna w wodzie, ale dobrze rozpuszcza się w roztworach alkalicznych, tj. również w roztworze siarczynu sodu, ze względu na tworzenie się soli przy grupie karboksylowej. Nie wiem, jak wygląda rozpuszczalność w gorącej wodzie, ale można to szybko sprawdzić, gdy tylko ma się substancję w rękach; być może coś na ten temat jest też u Edera. Strategia syntezy wygląda całkiem dobrze.

gerich

Skoro mowa o opisie substancji chemicznych, nie mam dostępu do internetowej bazy danych Meck Index przez bibliotekę naszego uniwersytetu. Czy ktoś, kto ma dostęp, mógłby mi opisać wpis dotyczący glicyny? Jak mogę sprawdzić, czy ewentualnie powstał również chlorowodorek p-aminofenolu? W analizie azotu metodą Meldola wychodzą przecież te same wartości, niezależnie od tego, czy chodzi o glicynę, p-aminofenol czy chlorowodorek p-aminofenolu, jeśli dobrze to rozumiem. Nie dotarły jeszcze wszystkie substancje chemiczne, ale jeśli mi się poszczęści, to pojawią się jutro. Opowiem o moim pierwszym eksperymencie, jak tylko dowiem się więcej.