Bonderer
Ik laat mijn filmrolletjes heel vaak ontwikkelen bij Foto Feldhege in Hagen; die zaak bestaat al zo’n 70 jaar en wat film betreft kan hij alle merken leveren.
Papier en chemicaliën koop ik bij Spürsinn, Impex en Lumiere Shop. Ik haal mijn verbruiksartikelen bij verschillende leveranciers, waaronder twee keer bij bedrijven uit Noord-Duitsland, maar daar was ik niet tevreden over.
Ik zou zoiets nooit in het buitenland kopen, omdat ze hier geen belasting betalen, geen medewerkers in dienst hebben die hier aan het sociale stelsel bijdragen, enz. Ik weet echter niet wat ik zou doen als bepaalde dingen alleen nog maar in bijvoorbeeld Groot-Brittannië verkrijgbaar zouden zijn.
En wat de prijzen betreft: ik erger me natuurlijk ook als het papier bij elke bestelling duurder wordt, maar wat kan ik eraan doen? Een digitale camera kopen en foto's afdrukken? Zo'n duivels ding komt mijn huis niet binnen, terwijl ik niet eens een scanner heb.
Er worden sigaretten gekocht voor 5-6 € en in rook opgegaan zonder met de ogen te knipperen. In het weekend wordt de tank van het lievelingskind volgetankt en wordt er door de buurt gereden omdat het kind, pardon, de auto, toch eens goed moet worden bewogen.
Er worden hoge bedragen uitgegeven aan de rare DINGDING-telefoons, die alles kunnen en een klep hebben waar een hand uitkomt. Die hand moet aan de billen krabben als het jeukt. Maar vier weken na aankoop zijn ze al elektronisch afval, want er is natuurlijk alweer iets nieuws, krabben in 3/4-maat. De verhouding tussen productiekosten en verkoopprijs is ronduit een gelddrukkerij voor aandeelhouders, dat is gewoon hebzucht.
Het is normaal om daar veel geld te verspillen.
Maar zodra film, chemicaliën of papier duurder worden, gaat er een schreeuw door de forums, dreigt de ondergang van het westen.
Op het web worden films aangeboden door hobbyverkopers tegen prijzen waar elke handelaar zijn haren van in de war raken.
Veel winst willen maken op de prijs is waarschijnlijk de verkeerde weg. Een blik op de prijzen bij TriX, waar de een de ander probeert te onderbieden, maakt alleen de gierigaards blij, maar als het de bedoeling is dat de restanten van de fotohandel en de fotoverzendbedrijven binnenkort AGFA zijn, ga dan vooral zo door.
„We willen allemaal een fatsoenlijke beloning voor het werk dat we verrichten, ongeacht wat we beroepsmatig doen. Hetzelfde moeten we ook toekennen aan degenen die betrokken zijn bij de ontwikkeling, productie of verkoop van producten voor analoge fotografie, niet meer en niet minder dan wat ook voor ons zou moeten gelden. Wie dat niet wil, moet maar doorgaan met het kopen van producten uit China die onder strafkampachtige omstandigheden worden vervaardigd, uitbuiting in zijn meest lucratieve vorm.
En tegen een aardige tijdgenoot die schreef dat hij er echt misselijk van wordt als hij de papierprijzen ziet: geef me alles wat je hebt voordat je erover kotst en ermee stopt.
bernhardmangelsgmxde
Ik denk daar minder nationaal over. We leven steeds meer in Europa; of iemand in Duitsland belasting betaalt en mensen in dienst heeft, maakt voor mij niet veel uit ten opzichte van iemand die in Italië, Tsjechië of Engeland belasting betaalt en mensen in dienst heeft. Duitsland exporteert bovendien genoeg, dus ik kan wat fotopapier betreft de dienstverlening van de handel zonder slecht geweten naar het buitenland uitbesteden en zo het exportoverschot verkleinen.
Hoe dat allemaal in zijn werk gaat en hoe prijzen tot stand komen, kan ik niet echt inschatten. Ook omdat fabrikanten en handelaren hun kaarten niet op tafel leggen. Om begrijpelijke redenen. Daarom kan ik ook niet inschatten of de prijzen die hier worden gevraagd redelijk zijn, of dat ze gewoon op de een of andere manier te hoog zijn. Daarom maak ik me er niet al te veel zorgen over en benader ik de zaak heel egoïstisch.
De handel vervult voor mij een soort dienstverlening. Wat eten betreft, is die dienst dat fruit, groenten, vlees, pasta enz. bij de producent worden gehaald en bij mij om de hoek beschikbaar zijn wanneer ik ze nodig heb. Daarvoor mag de handelaar zich natuurlijk een marge toekennen. De handelaar koopt alles op veel grotere schaal in dan ik. Ik zou anders met de auto behoorlijk ver moeten rijden voor 5 kg aardappelen, melk, pasta en mandarijnen, en zou enorm veel benzine verbruiken... het zou me allemaal verschrikkelijk duur uitkomen, en ik zou er ook behoorlijk lang over doen. De handel vult hele vrachtwagens en kan alles voor een fractie van de kosten aanbieden. Zo kom ik veel sneller en goedkoper aan mijn spullen EN verdient de handel er ook aan. Beide partijen winnen, en het systeem werkt goed.
Als de handel nu op sommige producten zoveel moet doorberekenen dat het voor mij veel goedkoper zou zijn om rechtstreeks naar de fabrikant/groothandel te rijden en daar mijn spullen direct in te kopen, dan is de handel eigenlijk overbodig en kan ik de dienst zelf beter verlenen. Ik schakel immers ook geen dienstverlener in om 's ochtends koffie voor me te zetten, als de dienstverlener dat niet beter, gemakkelijker of sneller kan dan ikzelf.... dus als ik op weg naar de metro een grote omweg zou moeten maken voor de koffie to go, of regelmatig langer in de kou zou moeten wachten dan ik thuis nodig zou hebben om lekker warm de koffie te zetten en alles schoon te maken, en de koffie to go dan ook niet beter zou smaken en bovendien nog duurder zou zijn, waarom zou ik mezelf dat dan aandoen? Coffee to go moet onderweg te halen zijn, snel gaan en mag ook niet te duur zijn, anders is het overbodig.
Wat fotopapier betreft: het heeft natuurlijk voordelen om in Duitsland te bestellen, de verzending is goedkoper en de verkoper spreekt dezelfde taal. Dan heb ik al een paar keer besteld en weet ik dat alles in orde is, of ik kan me van tevoren makkelijker informeren of een verkoper een zwart schaap zou zijn. Daarom zou ik nu niet voor het bedrag van twee, drie pakjes sigaretten of een paar biertjes in de kroeg gaan bestellen in het buitenland. Dan is de verzending vanuit het buitenland ook nog eens duurder... dus de verkoper in Duitsland heeft daar een zekere speelruimte, waardoor hij meer kan vragen in vergelijking met het buitenland, en ik zie nog steeds voordelen voor mezelf als ik in Duitsland bestel.
Ik moet echter zeggen dat ik bij sommige producten geen voordeel meer zie. Als ik bij een relatief kleine bestelling, ondanks 19 euro verzendkosten vanuit het buitenland, aanzienlijk meer dan die twee of drie pakjes sigaretten extra moet betalen... dan is de Duitse handel blijkbaar niet in staat om de dienst, namelijk het product voor mij toegankelijk maken, zo te presenteren dat dit voordelen voor mij zou hebben, en dan overweeg ik natuurlijk om zelf in het buitenland te bestellen.
Morte
Hallo Analoger,
Ik ben het met heel veel van wat je schreef helemaal eens.
Ik zie dat ook zo bij vergelijkbare zaken in het dagelijks leven. Bijvoorbeeld: ik heb op dit moment geen kinderen, vrouw of bejaarde ouders ... om te onderhouden. Mijn huur is verbazingwekkend genoeg nog steeds laag. Het maakt voor mijn portemonnee dus geen verschil of ik bijvoorbeeld de goedkope mozzarella bij Netto koop, die weliswaar wit en slap is, zoals je zou verwachten, maar ook geen echte smaak heeft – of dat ik naar een andere (super)markt ga en daar echte buffelmozzarella koop. Het prijsverschil is ongeveer een euro, het smaakverschil – dat is een wereld van verschil. Die ene euro doet er echt niet toe.
Evenzo maakt het niet echt uit of een filmrol 3 euro of 5 euro kost – als ik maar één of twee rollen koop.
Bij papier ligt het echter anders. Ik heb het niet over de kleinste formaten, die ik toch bijna nooit gebruik. 10x15 is iets voor het fotoalbum – en daar maak ik geen foto’s voor.
Maar als een doos 30x40 barietpapier 150 euro kost, dan doet dat pijn. Het gaat er mij niet om dat het dat niet waard zou zijn. Of dat ik er niet voor ben om de fabrikanten en hun medewerkers hun banen te behouden en fatsoenlijk te betalen. Dat vind ik zelfs heel belangrijk.
Maar ik heb de 150 euro simpelweg niet. En kleinere verpakkingen zijn slechts voor heel weinig soorten verkrijgbaar. Nog grotere formaten kan ik me helemaal niet veroorloven. Wat dat voor tentoonstellingen enz. betekent, kan iedereen zelf wel uitrekenen. Ik heb ooit een tentoonstelling gemaakt met alleen maar 24x30- (DIN A4) afdrukken. Ik had er geen slecht gevoel bij, want ik was kort daarvoor in een grote Emil-Otto-Hopp?-tentoonstelling geweest, waar alleen maar contactafdrukken (groot formaat) werden getoond, en ik vond het geweldig.
Toch kreeg ik talrijke opmerkingen, die zeker heel onschuldig bedoeld waren: waarom waren de foto's dan allemaal zo klein?
Dat zat me dwars. Ik oogstte alleen maar verbazing toen ik zei dat ik me geen groter fotopapier kon veroorloven. Mensen denken bij een afdruk nu eenmaal aan drogisterijprijzen van 15 cent. En van tentoonstellingen kennen mensen alleen nog maar reusachtige formaten. Die maken bijna automatisch indruk, dat is duidelijk. Een bekende fotograaf, ik weet niet meer welke, zei: Veel fotografen verbergen saaie foto's achter grote formaten. De kwaliteit van een foto komt pas tot uiting als deze ook als ansichtkaart werkt.
Wat ik bedoel is: eeuwige bezuinigingsdrang en gierigheid op de verkeerde plaats is net zo onzakelijk als het verbranden van geld.
Toch zucht ook ik als het weer eens duurder wordt. Want daardoor worden mijn artistieke mogelijkheden gewoon nog beperkter.
grommi
Bedankt, namir en Morte, voor jullie genuanceerde uiteenzettingen in een beschaafde toon, waar ik het inhoudelijk ook mee eens ben.
Bonderer
Aangezien ik over ongeveer 8 jaar met “permanent verlof”, oftewel pensioen, ga, geef ik in ieder geval de voorkeur aan binnenlandse bedrijven. Zij storten geld in de pot waaruit ik binnenkort ook mijn inkomen zal ontvangen, en ook al vind ik Europa prima, geen enkele Italiaanse of Britse ondernemer of werknemer betaalt voor mijn pensioen; dat doen alleen Duitse ondernemers/werknemers. Maar als je jonger bent en zoiets nog ver weg ligt, denk je er vast anders over.
Formaten: ik gebruik alleen 13x18 om weg te geven en af en toe te laten zien, 20x25 en 24x30 en zelden 30x40. Wat tentoonstellingen betreft: dat is niet mijn ding, maar een kennis in het museum van Hagen werd flink gesponsord door diverse donateurs, dus het kostte hem niets. Ook tentoonstellingen bij bijvoorbeeld spaarbanken zouden vrijwel kostenneutraal zijn.
Natuurlijk is € 150 voor 50 vellen niet weinig, maar over 50 jaar zijn ze er nog en leuk om naar te kijken. De vraag is altijd: wat is mijn passie mij waard? En toen de kinderen nog klein waren en het inkomen lager, heb ik ook veel dingen niet gekocht die ik nu koop, maar daar moeten alle vaders wel doorheen.
Overigens heb ik ook tentoonstellingen gezien waar alleen contactafdrukken in 6x6 - 6x9 uit het begin van de 20e eeuw te zien waren en de bezoekers waren erg onder de indruk; het gaat niet altijd alleen om grootte, maar petje af als je zelf een tentoonstelling opzet. Ik zou dat niet willen doen.
Je eigen verdiensten blootstellen aan publieke vijandigheid, daar is wel wat voor nodig.
Laten we eerlijk zijn, er is altijd wel iets te vinden om zo'n evenement in een kwaad daglicht te stellen, al is het maar de grootte.
En als het werk van Morte door sommigen alleen werd beoordeeld op de grootte van de foto's en minder op de kwaliteit van de fotografie, laat dat weer zien hoe weinig mensen het werk van anderen waarderen. Ook hier voel ik de 'gierigheid is cool'-mentaliteit en de zeurpieten die, als ze niets anders kunnen vinden, zich opwinden over de grootte van een foto. Dat is, met alle respect, meer dan zielig.
bernhardmangelsgmxde
De vraag is natuurlijk hoeveel van de meerprijs die je hier voor sommige fotopapieren moet betalen, daadwerkelijk bij het pensioenfonds terechtkomt. Het zou waarschijnlijk veel effectiever zijn om in het buitenland te kopen en het bespaarde geld naar het pensioenfonds over te maken.
Ik maak me tijdens het winkelen niet alleen minder zorgen over het pensioen omdat dat nog vrij ver weg is, maar ook omdat mijn generatie daar niet zo ontzettend veel van te verwachten heeft... en er beter aan doet, zo veel mogelijk, zelf iets opzij te zetten. 50 vellen Ilford 24*30 cm? 62 € bij de lokale winkel hier, 37 € in het Verenigd Koninkrijk. Ik betaal ongeveer 20 euro meer per doos als ik nog een paar andere dingen meebestel. Hoeveel euro wordt er dan voor deze ene doos uitbetaald aan salarissen van werknemers waarover sociale premies moeten worden afgedragen? Het zouden er 100 moeten zijn, zodat de 20 euro die ik meer moet betalen volledig in de pensioenverzekering terechtkomt. Maar aangezien de winkel van de 67 euro slechts ongeveer 55 euro krijgt, het fotopapier zelf ook iets kost, de winkelhuur betaald moet worden, de verzendkosten gekruisfinancierd moeten worden,... en niet te vergeten de GEZ, ergens moet er winst worden gegenereerd... acht ik het uitgesloten dat bij een aankoop van fotopapier voor 67 euro meer dan 10 euro aan salaris wordt besteed aan loonkosten (waarschijnlijk is het veel minder). Dat zou (echt maximaal) 2 euro voor het pensioenfonds opleveren. Ik zeg maar: uit solidariteit met het pensioenfonds hoef ik dat niet te doen. 20 euro besparen, waarvan ik er 10 vrijwillig in het pensioenfonds stort, helpt het pensioenfonds veel meer; ik bouw pensioenrechten op en heb nog 10 euro over om mijn huisje af te betalen. Voor die 20 euro zou ik ook een klusjesman 20 minuten kunnen betalen, waarvan dan toch 5 euro aan salaris zou worden besteed, waarvan het pensioenfonds dan ook toch 1 euro krijgt.
TiMo
Mijn geld gaat naar plekken waarvan ik weet dat het in interessante fotoprojecten wordt geïnvesteerd.
Mijn geld gaat niet naar fabrikanten die een monopoliepositie nastreven, maar naar de concurrentie.
bernhardmangelsgmxde
Natuurlijk is de prijs niet het enige wat telt bij een product. Als een fabrikant zich inzet, is dat zeker een pluspunt.
Ilford heeft echter ook interessante fotoprojecten. Ze hebben gewoon al een volledig assortiment, waardoor er minder nieuwe producten op de markt komen. En ook Ilford zet zich in voor analoge fotografie.
Als consumenten hebben we geen belang bij een monopolist. Daarom is het fijn dat er naast Ilford ook nog Foma en ADOX zijn op het gebied van fotopapier. Een van de grootste problemen van een monopolist voor de consument is immers dat hij de prijzen naar eigen goeddunken kan bepalen. Het oligopolie lijkt dat hier in Duitsland, in ieder geval wat fotopapier betreft, echter ook heel goed voor elkaar te krijgen...
€
Natuurlijk zou ik het beperken als bijvoorbeeld APX 100/400 weer op de markt zouden komen... maar als die dan 40% meer zouden kosten dan FP4 en HP5 nu, en die laatste in de Duitse handel dan met 80% zouden worden verhoogd (Kodak en Foma mogen daarbij ook niet helemaal worden vergeten), dan zou mijn vreugde over nieuwe producten op de markt al enigszins getemperd zijn.
€
Ik heb met welwillendheid kennisgenomen van het feit dat ik bij een kleine bestelling van fotopapier van bijvoorbeeld MCP in Duitsland niet meer (of niet veel meer) hoef te betalen dan wanneer ik Ilford in Engeland zou bestellen. En film is hier ook goedkoper. De kleine consument van standaardmateriaal krijgt een gelijkwaardig alternatief aangeboden tegen vergelijkbare voorwaarden, wat op zich al iets is. Ik zou het alleen liever hebben als ik bij mijn aankoopbeslissing door de prijsstelling niet zo van het ene naar het andere product zou worden gedreven...
Hoe dan ook, respect voor de prestatie om in korte tijd een productie op gang te brengen en goede producten tegen concurrerende prijzen aan te bieden, en dat in een krimpende markt. Wat de import van Ilford-fotopapier betreft, wil ik niemand voorschrijven onder welke voorwaarden dat moet gebeuren. Ik ga gewoon op zoek naar alternatieve bronnen.
Wolf_XL
...nou ja, zo eenvoudig ligt het nu ook weer niet... Het is ronduit naïef om te denken dat alleen binnenlandse aankopen goede aankopen zijn... Als mijn Britse dealer goede omzet draait, koopt hij bijvoorbeeld een nieuwe Sprinter van Mercedes om de goederen naar het postkantoor te brengen. Juist wij, als exportkampioenen, doen er goed aan onze buren ook een paar euro te laten verdienen, zodat ze van hun winst goederen "Made in Germany" kunnen kopen...
MirkoBoeddecker
Het oligopolie lijkt dat hier in Duitsland, in ieder geval wat papier betreft, toch wel goed voor elkaar te krijgen...
€
€
Jullie gaan uit van volkomen verkeerde veronderstellingen en ik denk ook dat men bij de tankstations in de huidige discussie van verkeerde veronderstellingen is uitgegaan. Uiteindelijk heeft het Kartellamt toegegeven.
De prijzen zijn daar gelijk, omdat ze het absolute minimum vertegenwoordigen dat haalbaar is. In principe is het al te weinig en kunnen de pachters alleen overleven door de verkoop van kioskartikelen. Ze verliezen allemaal geld op de verkoop van benzine, maar zijn gedwongen mee te doen aan deze waanzin, omdat ze anders helemaal geen benzine meer zouden verkopen.
Zo gaat het al meer dan 10 jaar ook in de fotomarkt en dat is de reden waarom 80% van de fabrikanten en de handel erdoor is weggevaagd.
Jullie geloven toch niet serieus dat men vandaag de dag zo'n assortiment kan produceren tegen de kosten van 1996?
De productie kost tegenwoordig een veelvoud daarvan, maar de prijzen zijn, gecorrigeerd voor inflatie, nauwelijks gestegen.
Er is hier al jaren een groot feest gaande ten gunste van de consument, waarbij de marges van fabrikanten en handelaren zijn weggevaagd.
Alle fabrikanten hebben minstens één keer te maken gehad met een feitelijke insolventie of een insolventie-achtige bijzondere afschrijving.
Ze produceren tegenwoordig onder weinig duurzame omstandigheden die geen vervangende investeringen of productontwikkelingen meer mogelijk maken.
De handelsmarges liggen mijlenver verwijderd van wat gebruikelijk was in de hoogtijdagen van de analoge fotografie.
Tussen 2006 en 2010 hebben de meeste handelaren verlies geleden (wij ook).
Alle marktdeelnemers die ik ken staan "te koop". Wie zin heeft om zich op deze markt te begeven: kom maar op!
Vandaag de dag staan we allemaal "op het randje". Films worden in Duitsland niet "goedkoop" aangeboden, maar onder "precaire omstandigheden" met feitelijk verlies.
Papier is niet "oligopolistisch te duur", maar weerspiegelt het absolute minimum dat nodig is om de betreffende distributie mogelijk te maken.
Het is veel omslachtiger om een papieren matrix met formaten, oppervlakken en de prijs-volumeverhouding weer te geven dan om een paar films te verhandelen.
Daarbij
verdienen
alle betrokkenen aanzienlijk minder dan 15 jaar geleden, namelijk bijna niets.
De concurrentie functioneert uitstekend in een markt met een oneindig overaanbod bij dalende vraag en opstartkosten voor de consument die exponentieel gekoppeld zijn aan de productiehoeveelheden.
Maar zodra we zien dat een van de betrokkenen het aandurft om de prijs een beetje naar boven bij te stellen, volgen wij natuurlijk.
We zien elke maand met angst uit naar de loonuitbetalingen, al bijna 10 jaar lang.
We passen onze prijzen niet aan om onze zakken te vullen, maar om de maand daarna te kunnen overleven.
€
Dat het Ilford-papier in Engeland goedkoper is, komt doordat het pond is ingestort en Ilford de Engelse markt
rechtstreeks
tegen voorkeursvoorwaarden bevoorraadt. Wij moeten via een tussenhandelaar werken en mogen Ilford niet rechtstreeks inkopen.
Daarbij houden ze er rekening mee dat de Engelsman immers niet meer verdient als zijn munt daalt. Dat zorgt natuurlijk voor spanningen met de andere landen die niet tegen dergelijke voorkeursvoorwaarden worden bevoorraad. Zolang Ilford deze verschillen wil, zullen ze blijven bestaan.
Wij hebben hier helemaal niets aan – integendeel, we verkopen nauwelijks nog Ilford-papier. Ik kan het niet goedkoper aanbieden, want dan lijd ik verlies op elk pak (de resterende handelsmarge dekt de kosten niet). Het is dan beter om de handel te staken en kosten te besparen.
Wat we echter
wel
kunnen doen
, is
aantrekkelijk zijn
door de gebruikelijke tussenhandelaren te omzeilen
via onze eigen merken.
Dat doen we. In plaats van Multigrade IV is er EasyPrint en in plaats van Warmtone FB is er Variotone.
Beide papiersoorten hoeven de prijsvergelijking met Engeland niet te schuwen.
€
Met vriendelijke groeten,
€
Mirko
MirkoBoeddecker
Aangezien de winkel van de 67 euro echter maar ongeveer 55 euro overhoudt, het fotopapier zelf ook geld kost, de winkelhuur betaald moet worden, de verzendkosten moeten worden gedekt... en niet te vergeten de omroepbijdrage, er moet ergens winst worden gemaakt... acht ik het uitgesloten dat bij een aankoop van fotopapier voor 67 euro meer dan 10 euro aan loonkosten wordt besteed (waarschijnlijk is het veel minder).
?
In het bovenstaande voorbeeld bedraagt onze brutomarge (brutomarge op het nettobedrag) ongeveer 29%. Ongeveer 65% daarvan gaat naar de lonen (dus 55 x 0,29 x 0,65 = 10,37 EUR), de rest gaat op aan huur, rente en "verdediging van de organisatie tegen de administratieve autoriteiten"*.
Bij 29% maken we nog geen bedrijfswinst. We staan nog steeds licht in het rood. Dit is echter niet precies te berekenen – daarvoor zou men voor elk artikel de minuten moeten berekenen die iemand eraan besteedt.
We kopen overigens duurder in dan onze Engelse collega verkoopt. Echter slechts een klein beetje duurder, zodat vracht niet de moeite waard zou zijn.
?
Met vriendelijke groeten,
?
Mirko
?
[size=4]* Deze post stijgt van jaar tot jaar. Het is niet leuk meer om in Duitsland een kleine of middelgrote onderneming te zijn.[/size]
[size=4]Wij worden met volle kracht getroffen door overregulering. De groten vechten uitzonderingen uit en de heel kleintjes worden gespaard omdat ze anders onmiddellijk weer ten onder zouden gaan.[/size]
[size=4]Slechts één voorbeeld van de duizenden: we betalen vandaag de dag meer voor het
door de bouwinspectie voorgeschreven driemaandelijkse onderhoud van een zinloze brandalarmbel dan we 10 jaar geleden nog aan
maandelijkse huur betaalden
![/size]
[size=4]Dat moet je je eens voorstellen![/size]
[size=4]De echt zinvolle
rookmelders hebben we vrijwillig geïnstalleerd. Die kostten 9,99 euro bij Conrad en werken – zonder onderhoud – al 5 jaar feilloos.[/size]
[size=4]Als je tegen kartels, wanbeheer en monopolistische structuren bent, kijk dan eens naar de staatsgerelateerde sector en met name de bouwsector![/size]
[size=4]Dat is echt geldverspilling op zeer grote schaal en bovendien politiek opgelegd, want daar verdient de neef van de besluitvormer aan.[/size]
[size=4]Daar betalen we allemaal voor. Enerzijds via de prijzen en anderzijds doordat het geld zo uit de zakken van de bedrijven die daadwerkelijk waarde creëren wordt gehaald, dat er achteraf niets meer overblijft voor loonsverhogingen.[/size]
[size=4]Weten jullie waarom de luchthaven niet afkomt? Niet omdat Wowereit zo'n dansbeer is, maar omdat de staat als opdrachtgever inmiddels zelf niet meer kan voldoen aan zijn eigen, volledig uit de hand gelopen bouwvoorschriften![/size]
[size=4]Ze hadden er vast op vertrouwd dat ze voor zichzelf een
uitzondering zouden krijgen (trefwoord: voorlopige oplevering) en alleen omdat dat niet gelukt is, staat de luchthaven nu leeg.[/size]
[size=4]Zo... pfff... Ik ga maar eens beginnen met Pools leren en nu: doorgaan! :D [/size]
Olivinyl
Hallo Mirko,
Ik ben het helemaal eens met je opmerkingen over het onderwerp: "De bouwsector en het midden- en kleinbedrijf"!
Zelfs kleine "sociaal georiënteerde" instellingen die onder de provincie of de gemeente vallen, functioneren niet goed, omdat voorschriften en verplichtingen het werk onnodig bemoeilijken en meer kosten veroorzaken dan de instelling via haar diensten (in mijn geval: begeleiding, huisvesting en jeugdwerk) kan terugverdienen.
Het is allemaal erg triest :-(
Groeten, Oliver
AchimBauer
Hallo Mirko,
?
Als je je stoort aan de overheidsbouwprojecten hier in Stuttgart, kun je daar elke maandagavond tegen demonstreren.
Het gaat daar weliswaar niet om een luchthaven, maar om een moderne, zogenaamd efficiënte ondergrondse televisietoren... eh, ik bedoel station. Zelfs afgelegen dorpjes op 60 km afstand moeten meebetalen aan de financiering, terwijl er ’s ochtends één bus naar het dichtstbijzijnde station rijdt en ’s avonds één terug. En het heeft ook iets met fotografie te maken, want als je foto's maakt van de bouwplaats, word je af en toe door het bewakingspersoneel met een DSLR en een lange zak omgezet in JPG's en BMP's.
Maar om terug te komen op het eigenlijke onderwerp: ook al kost dit project mij als belastingbetaler en als treinreiziger veel geld dat ik graag in analoge fotografie zou investeren, zou ik bij de complexe markten van vandaag de dag niet eens weten waar ik het politiek correct zou kunnen inzetten. Vroeger was dat anders: ik had mijn vaste winkel waar ik 95% van wat ik nodig had kocht, alles werd aangeschaft, er werd klantgericht advies gegeven, 98% van de klanten waren vaste klanten, er was altijd tijd voor een persoonlijk gesprek, ook over privézaken, en het werd niet opgegeven omdat er niets meer te verdienen viel, maar omdat het huurcontract werd opgezegd en de pensioengerechtigde leeftijd al lang was overschreden. Toen wist ik weliswaar ook niet welk concern wat verdiende, maar in die zaak werd het geld in mijn voordeel geïnvesteerd.
?
Groeten, Achim
TiMo
Tja, Mirko. Pech gehad! Tegen de grote concerns en instellingen komt de Duitse Michel niet op. Die reageert zijn frustratie liever af op het midden- en kleinbedrijf en wil tot op de cent nauwkeurig berekend zien dat je geen luxeleven leidt ten koste van anderen. Je ziet deze uiterst gênante discussie immers ook op het andere forum.
Je geduld is opmerkelijk. Jammer dat je je tijd aan zoiets moet verspillen en die niet productiever kunt gebruiken.
bernhardmangelsgmxde
Ja, maar er zijn toch ook klanten die zich helemaal niets aantrekken van zaken als prijzen.
?
Ik weet het niet, ben ik paranoïde als ik me afvraag waarom fotopapier ineens bijna het dubbele kost dan vijf jaar geleden, en identieke producten in Duitsland soms twee derde meer kosten dan in Engeland (dat tenslotte ook nog in de EU ligt)?
?
Wat mij betreft had je dit niet hoeven uitrekenen. (Ik vond dat van de pensioenen alleen een beetje vergezocht...) Ik vind het interessant dat er blijkbaar toch zoveel naar het salaris van de medewerkers gaat. Dat van de marge en vanaf wanneer je winst maakt en zo, kan ik sowieso niet echt begrijpen. In ieder geval bedankt voor de moeite!
?
Wat ik ervan onthoud:
1. De handel in Duitsland kan bij Ilford niet echt goedkoper,
2. omdat Ilford dat niet wil.
3. Impex kan zijn klanten beter voorzien van fotopapier dat in eigen beheer wordt geproduceerd of als eigen merk wordt verkocht, maar in Engeland wordt geproduceerd.
MirkoBoeddecker
De conclusie is:
1. De handel in Duitsland kan bij Ilford niet echt goedkoper,
2. omdat Ilford dat niet wil.
3. Impex kan zijn klanten beter voorzien van fotopapier dat in eigen beheer wordt geproduceerd of als eigen merk wordt verkocht, en dat in Engeland wordt geproduceerd.
Klopt!
Als ik me afvraag waarom fotopapier ineens bijna het dubbele kost van vijf jaar geleden kost
Waar is dat dan zo? ADOX kost 30% meer, dus de genoemde iets minder dan 6% per jaar, wat ongeveer 3% boven het werkelijke inflatiecijfer ligt en, gemeten aan de hand van de dalingen in de productie, echt een zeer kleine stijging vertegenwoordigt. In ieder geval minder dan bij de concurrentie.
De verschillen tussen Engeland en hier liggen gemiddeld voor papier tussen de 20 en 25%, waarvan ongeveer 7% voor de vrachtkosten is en de rest voor de tussenhandel. Bij een vergelijking zou je eerlijkheidshalve rekening moeten houden met de vrachtkosten.
In het andere forum werd natuurlijk heel bewust niet het gemiddelde gepost, maar een exclusief buitenbeentje om de "dramatiek" te vergroten.
ThomasPauly
Deze week was ik in Londen en ontdekte daar een winkel waar volop Adox- en Rollei-producten worden verkocht – en daarnaast zo ongeveer al het andere wat er op de filmmarkt te vinden is. Wie weer eens wil genieten van het hartverwarmende gevoel om voor meterslange, goedgevulde schappen vol rol-, kleinbeeld- en vlakfilms te staan, moet deze winkel zeker op zijn lijstje van toeristische hoogtepunten zetten: West End Cameras, 160a Tottenham Court Road, Londen W1T 7ML.
Ze hebben ook een webshop:
www.westendcameras.co.uk, maar het aanbod lijkt me niet echt goedkoper (de wisselkoers ligt momenteel op ruim 1,20 € per pond) – zelfs niet bij Ilford-producten.
Conclusie:
1. Niet alleen wij dragen bij aan de arbeidsmarkt van Mobberley, maar ook de Britten aan die van Bad Saarow, Hamburg en Mortsel.
2. Er is waarschijnlijk geen reden om jaloers te zijn op onze Britse collega's vanwege oneerlijke prijsvoordelen.
3. Begin jaren 90 kreeg ik APX 100 in huismerkverpakking voor 2,10 (DM, let wel). Dat ik daar niet meer aan kom, moet ik waarschijnlijk accepteren.
tepe
bernhardmangelsgmxde
€
<BLOCKQUOTE class="ipsBlockquote">
De conclusie is:
1. De handel in Duitsland kan bij Ilford niet echt goedkoper,
2. omdat Ilford dat niet wil.
3. Impex kan zijn klanten beter voorzien van fotopapier dat in eigen beheer wordt geproduceerd of als eigen merk wordt verkocht, en dat in Engeland wordt geproduceerd.
Klopt!
Als ik me afvraag waarom fotopapier ineens bijna het dubbele kost van vijf jaar geleden kost
Waar is dat dan zo? ADOX kost 30% meer, dus de genoemde iets minder dan 6% per jaar, wat ongeveer 3% boven het werkelijke inflatiecijfer ligt en, gemeten aan de hand van de dalingen in de productie, echt een zeer kleine stijging vertegenwoordigt. In ieder geval minder dan bij de concurrentie.
De verschillen tussen Engeland en hier liggen gemiddeld bij het papier tussen de 20 en 25%, waarvan ongeveer 7% voor de vrachtkosten is en de rest voor de tussenhandel. Bij een vergelijking zou je eerlijkheidshalve rekening moeten houden met de vrachtkosten.
In het andere forum werd natuurlijk heel bewust niet het gemiddelde gepost, maar een exclusief buitenbeentje om de "dramatiek" te vergroten.
€
</BLOCKQUOTE>
Oh ja, sorry, ik bedoelde Ilford, niet ADOX. Ik heb de catalogus van 11/2008 nog liggen (dus ruim 5 jaar oud). Historische prijzen voor ADOX-papier 24x30, 50 vellen (of is dat exotisch?)
€
Easy Print? 24,95
MCP 34,51
Variotone 2x 26,76
€
MCC bestond toen nog niet. In ieder geval bij de in Engeland geproduceerde Adox-papieren lijkt het mij meer op een verdubbeling dan op een stijging van 30%. (natuurlijk ligt het ergens daar tussenin)
MirkoBoeddecker
MCC bestond toen nog niet. In ieder geval bij de in Engeland geproduceerde ADOX-papieren lijkt het mij meer op een verdubbeling dan op een stijging van 30%. (het ligt natuurlijk ergens daar tussenin)
Die 30% had betrekking op de MCP, waarvan de prijs vijf jaar lang stabiel was. Op het andere forum had iemand zich daar erg druk over gemaakt en ons allerlei onzin verweten.
Variotone: Ja, dat is sterker gestegen. Dat is de bedoeling van Ilford. Maar het is nog steeds goedkoper dan Ilford Warmton.
bernhardmangelsgmxde
€
... in Duitsland.
In Engeland: 50 vellen MGW FB 24x30 cm: 69,90 GBP (~86,50 EUR) – dezelfde hoeveelheid Variotone in Duitsland: 97,58 EUR. Voor de particuliere consument in Duitsland toch het goedkopere alternatief.
