200 000 USD rocznie kosztuje cyfrowa archiwizacja filmu kinowego

MirkoBoeddecker

Dla tych, którzy znają angielski ;-): ? http://www.nytimes.com/2007/12/23/business/media/23steal.html?_r=1&pagewanted=all& ? W skrócie: archiwizacja wszystkich informacji dotyczących JEDNEGO filmu, który został w całości nakręcony cyfrowo przy użyciu najnowszych technologii, kosztuje hollywoodzkie studio 200 000 USD (należy pamiętać, że jest to kwota roczna ). ? Gdyby film powstał w formie analogowej, koszty związane z taką samą ilością danych wyniosłyby 5 000 USD (magazyn chłodniczy w kopalni soli w Kansas wraz z ochroną itp.). ? W ten sposób koszty kręcenia na taśmie filmowej szybko się zwracają ;-) ? ? Pozdrawiam, ? Mirko ?

Morte

O rany. Trochę mi to przypomina politykę (lobby) atomową od lat 50. – aż do dziś. Wybielamy to, co nam pasuje. Wyniki finansowe zawsze da się jakoś zmanipulować. Może za 60 lat będziemy mieli wielkie cyfrowe wycofanie się z energii jądrowej. Kiedy okaże się, że po prostu nie ma wielkiego cyfrowego składowiska odpadów. :)

Photux

Ciekawy artykuł, dziękuję! € I chyba nie bez powodu mówi się: twórz cyfrowo, archiwizuj analogowo. Sam to odczuwam na własnej skórze w mniejszej skali: na początku nie chce się usuwać plików cyfrowych, a później staje się to już zbyt przytłaczające – więc trzeba kupować coraz większe dyski twarde, zawsze z nadzieją, że nigdy jednocześnie nie zepsują się dysk systemowy i dysk z kopią zapasową. Nie wspominając już o nakładzie pracy związanym z regularnym tworzeniem kopii zapasowych oraz długoterminowej czytelności (w przypadku plików JPG na pewno przez następne 50–100 lat, w przypadku nieznormalizowanych plików RAW raczej nie). Wywoływanie filmu i archiwizowanie go w plikach ADOFILE jest po prostu łatwiejsze, zwłaszcza że ilość odrzutów jest mniejsza. € Jako student historii mogę sobie dobrze wyobrazić, że era cyfrowa stanie się kiedyś bardzo mrocznym okresem (z powodu braku zachowanych przekazów).

Quinquaginta

Wszyscy, którzy dotychczas intensywnie zajmowali się kwestią długoterminowej archiwizacji materiałów wizualnych, doszli do jednomyślnego wniosku, że archiwizacja na taśmie filmowej jest zarówno znacznie bezpieczniejsza, jak i znacznie tańsza. Wszystkie filmy kręcone cyfrowo w hollywoodzkich studiach (na szczęście nadal większość dużych produkcji kręcona jest tam na taśmie filmowej) są zatem bez wyjątku archiwizowane na taśmie filmowej (filmy kręcone na taśmie filmowej i tak). Z tego powodu zarówno Kodak, jak i Fuji nadal produkują znaczne ilości taśmy archiwizacyjnej do tego celu (Fuji dopiero kilka lat temu zaprezentowało nową taśmę archiwizacyjną „Eterna”). Szczegółowe informacje na ten temat można znaleźć również tutaj („The Digital Dilemma I + II”): ? http://www.oscars.org/science-technology/council/projects/digitaldilemma2/index.html ? Pozdrawiam, Henning

sigint

Tak, to właśnie ta sprawa z cyfrowymi plikami graficznymi. Ja też nie jestem ich fanem i chętnie znalazłbym niedrogie rozwiązanie do archiwizacji moich plików graficznych. Problem w tym, że jakiś czas temu dostałem w prezencie naświetlarkę do filmów, ale brakuje mi do niej oprogramowania. :( A więc nadal obowiązuje zasada: zawsze sumiennie tworzyć kopie zapasowe! € Pozdrawiam, € Bastian

Photux

W nawiązaniu do tematu: po tym, jak Epizod II został nakręcony prawie w całości, a Epizod III całkowicie w technologii cyfrowej, nowa trylogia „Gwiezdnych wojen” ma znów powstać na taśmie filmowej: http://www.starwars-union.de/nachrichten/13262/Episode_VII_wird_offenbar_auf_35mm-Film_gedreht/