zou het dan eigenlijk "ADOX SCALA" moeten heten, of zie ik dat helemaal verkeerd?
Hallo Olaf,
dat zie je goed, maar zo ver zijn we nog niet.
Verderop in het bericht werd voorgesteld om in eerste instantie alleen rol- en vlakfilms van de APX 100 te maken.
Bij al deze overwegingen mag je niet vergeten dat er redenen zijn waarom de foto-industrie er zo voorstaat.
Als het mogelijk zou zijn om zonder grote hindernissen op basis van de vraag te produceren, zou niemand vrijwillig een bedrijf opgeven.
De Plus-X was bijvoorbeeld, gezien het aantal verkochte films, nog steeds een winstgevende onderneming. Vanuit ons perspectief zelfs een enorm succes.
Toch moest Kodak ermee stoppen, omdat de rekensom uiteindelijk niet klopte.
Film is op zich al een zeer complex product en kwaliteitsfilm is nog vele malen complexer. Alleen al de inspanning die nodig is voor de productie van de emulsies en het testen van de resultaten kan al zoveel emulsie verbruiken als men in totaal van plan was te produceren voor een nevenformaat (bijv. 5x7 inch).
Het instellen van de gietmachine kost al gauw evenveel als 20.000 35mm-films. Nog eens 16.000 films gaan verloren terwijl het gietproces zich stabiliseert. Dan heb je nog geen enkele verkoopbare film geproduceerd en sta je al met zeer hoge bedragen in het rood. De machine moet daarna navenant lang draaien.
Films die tegen prijzen als Tri-X, FP4 en HP5 worden aangeboden, kunnen alleen tegen deze prijzen worden aangeboden als men een zeer grote machine laat draaien en dit kostenplaatje kan accepteren.
Hier hoef je niet eens te overwegen om een kleine machine in te zetten (alle technische hindernissen even buiten beschouwing gelaten). De huidige marktprijzen voor 100- en 400-films zijn met een alternatieve productieaanpak niet te realiseren. Daarbij richten we ons in het onderzoek momenteel op infrarood, PAN 25 of CHS 50.
Deze minimale productiegrootte voor massamarktfilms is bij ons al erg laag in vergelijking met anderen, maar nog steeds zo groot dat we op dit moment al onze krachten moeten bundelen om de 400-film in kleinbeeld, rol- en panfilm te gieten.
We moeten heel veel film maken en daarvoor heel veel geld inzetten, en de grote vraag is waar dat vandaan moet komen en hoe snel dat weer binnenkomt. Pas daarna kunnen we aan al het andere denken. Tegelijkertijd mogen we echter ook de bestaande papieractiviteiten niet in gevaar brengen, want daar zitten vergelijkbare bedragen in.
Van de APX 100 op een transparante drager hebben we testmateriaal waarmee we de markt op willen (5 jaar oude proefgieting op geërfd transparant triacetaat).
Onze aanpak is daarbij niet zozeer om nu meteen een nieuwe SCALA te maken (mijn persoonlijke gedachtegang kan wel zo worden omschreven, maar ik moet hier zakelijk denken), maar eerder om te peilen welke hoeveelheden van een dergelijke ruwe film (APX 100-emulsie op een transparante drager) later op de markt in diverse formaten mogelijk verkocht kunnen worden. Daarom nu de proefballon met Super8.
Als deze hoeveelheden zijn zoals ik hoop, zou men het geheel als bouwsteen in het kader van een mogelijk APX 100-project kunnen meenemen.
Want dan zullen weer dezelfde vragen opduiken: hoe krijgen we grote giethoeveelheden bij elkaar die vervolgens ook op korte termijn te gelde kunnen worden gemaakt.
Het testmateriaal is alleen beschikbaar als 35 mm pancake. De gietrol is volledig in de slitter geschoven, omdat het gaat om een 135 micron onderlaag waaruit geen kwaliteitsrolfilm had kunnen worden vervaardigd.
Met vriendelijke groeten,
Mirko
