ADOX NC17

TiMo · 2012-04-23T10:19:41+00:00

Hallo Mirko, ich habe gerade etwas auf der Adoxseite herumgestöbert und bin über die alten Colornegativfilme gestolpert. Den NC17 konnte man wohl auch selbe...

TiMo

Hallo Mirko, ik heb net even wat rondgekeken op de Adox-website en ben de oude kleurennegatieffilms tegengekomen. De NC17 kon je blijkbaar ook zelf ontwikkelen. Mijn vraag aan Mirko is of hij er ooit mee te maken heeft gehad en of de recepten/machines daarvoor nog bestaan. Hetzelfde interesseert me voor de C15. Ik zou ook graag willen weten hoe de kleuren van deze films eruit zagen. Zijn er nog oude opnames in het archief van ADOX? Als je eens tijd hebt, zou ik het leuk vinden om een antwoord te krijgen. Groeten, Tim

MirkoBoeddecker

Hallo Tim, De ADOX-film verschilde qua beeldkwaliteit niet wezenlijk van de films van Agfa, Kodak en Ilford uit die tijd (ja, de Britten hadden toen ook hun eigen kleurenfilms). Vanuit hedendaags perspectief zou je zeggen: zeer natuurlijke kleuren, maar onderverzadigd/ingetogen. De recepten zijn bijvoorbeeld bij Ilford nog steeds beschikbaar, maar daar heb je helemaal niets aan. Van de 300 vermelde ingrediënten kun je er nog vier (water, zilvernitraat, kaliumbromide, gelatine) kopen. De rest zou opnieuw moeten worden geproduceerd en daar zit hem de kneep. Er wordt gefluisterd dat ADOX hieraan ten onder is gegaan. Het eigen systeem was zo kostbaar om in stand te houden en Agfa had via de Kodak-licentie voor kleurkoppelingen samen met Kodak de strijd om de laboratoria gewonnen. ADOX stond er alleen voor en de synthese van kleurstoffen was zo duur dat de verkoopvolumes (miljoenen stuks, niet zoals vandaag de dag kleine hoeveelheden) het niet meer toelieten om de amateurfilmdivisie voort te zetten. Zwart-witfilm trof het toen mee. Met vriendelijke groeten, Mirko

TiMo

Bedankt voor de geschiedenisles, Mirko. Het blijft toch steeds weer verbazingwekkend hoe veel werk er in zo’n film zit.

MirkoBoeddecker

Dat is niet zo ingewikkeld. Het produceren van een Intel Pentium Dual-Core is ingewikkelder. Eerst twee zonne-energiefabrieken in Frankfurt/Oder subsidiëren en ze vervolgens failliet laten gaan, is ook ingewikkelder/duurder. Het is een kwestie van afzetvolume, prijs en marktpotentieel. Met vriendelijke groeten, Mirko

AchimBauer

Hallo Tim en Mirko, Wat een boeiend verhaal! Dat doet me denken aan mijn vader, die vroeger veel op montage was. Zo kwam hij eens bij een grafisch bedrijf terecht, waar hij zag hoe de medewerkers de emulsie van de glasplaten afschraapten (de platen waren bij repro vaak meerdere meters bij meerdere meters groot; in het Technik Museum Speyer kun je nog steeds zulke camera's zien) als de opnames niet gelukt waren, om de glasplaten weer te kunnen gebruiken. Maar als het zo ingewikkeld is om emulsies te maken, hoe kwamen ze dan aan hun emulsie? Zelf maken was bijna onmogelijk, als je het vanuit het huidige perspectief bekijkt. Of werd alles ingekocht bij Agfa, Kodak, 3M (Scotch, Solaris – die laatste heeft nog een website in Japan, maar of Solaris er ook echt in zit wat erop staat, wie weet dat?), Sakura, Konika, enz.? Groeten, Achim

TiMo

Dat is niet zo ingewikkeld. Het produceren van een Intel Pentium Dual-Core is ingewikkelder.

Hallo Mirko, ik bedoelde niet zozeer het proces als wel de vele ingrediënten en de onbeschikbaarheid. Groeten van Tim