ADOX NC17

TiMo · 2012-04-23T10:19:41+00:00

Hallo Mirko, ich habe gerade etwas auf der Adoxseite herumgestöbert und bin über die alten Colornegativfilme gestolpert. Den NC17 konnte man wohl auch selbe...

TiMo

Cześć Mirko, przeglądałem właśnie stronę Adox i natknąłem się na stare kolorowe filmy negatywowe. Wygląda na to, że film NC17 można było wywoływać samodzielnie. Moje pytanie do Mirko brzmi: czy miał kiedyś z tym do czynienia i czy receptury/urządzenia do tego nadal istnieją? To samo interesuje mnie w przypadku C15. Chciałbym również wiedzieć, jak wyglądały kolory tych filmów. Czy w archiwum ADOX są jeszcze stare zdjęcia? Jeśli będziesz miał chwilę, będę wdzięczny za odpowiedź. Pozdrawiam, Tim

MirkoBoeddecker

Cześć Tim, Pod względem jakości zdjęć film ADOX nie różnił się znacząco od ówczesnych filmów Agfy, Kodaka i Ilforda (tak, Brytyjczycy mieli wtedy również własne filmy kolorowe). Z dzisiejszej perspektywy można by powiedzieć, że kolory były bardzo naturalne, ale niedosycone/subtelne. Receptury są nadal dostępne np. w firmie Ilford, ale to nic nie daje. Spośród wymienionych 300 składników można jeszcze kupić cztery (wodę, azotan srebra, bromek potasu, żelatynę). Cała reszta musiałaby zostać wyprodukowana od nowa i w tym właśnie tkwi problem. Mówi się, że firma ADOX poniosła porażkę właśnie z tego powodu. Utrzymanie własnego systemu było tak kosztowne, a firma Agfa wraz z firmą Kodak wygrała walkę o laboratoria dzięki licencji na kopulanty barwne firmy Kodak. ADOX znalazł się w izolacji, a synteza barwników była tak kosztowna, że wielkość sprzedaży (miliony sztuk, a nie jak dziś niewielkie ilości) nie pozwalała już na dalsze prowadzenie działalności w zakresie filmów amatorskich. Wtedy dotknęło to również filmów czarno-białych. Pozdrawiam, Mirko

TiMo

Dzięki za lekcję historii, Mirko. To jednak zawsze zadziwiające, jak wiele pracy wymaga nakręcenie takiego filmu.

MirkoBoeddecker

To nie jest aż tak skomplikowane. Wyprodukowanie procesora Intel Pentium Dual-Core jest bardziej skomplikowane. Najpierw wspierać dwie fabryki paneli słonecznych we Frankfurcie nad Odrą, a potem doprowadzić je do upadłości, to również bardziej skomplikowane i kosztowne. To kwestia wielkości sprzedaży, ceny i potencjału rynkowego. Pozdrawiam, Mirko

AchimBauer

Cześć Tim i Mirko, Ciekawa historia! Przypomniało mi się, że mój ojciec często wyjeżdżał na montaż i pewnego razu trafił do zakładu graficznego, gdzie widział, jak pracownicy zeskrobywali emulsję ze szklanych płyt (płyty te miały często wymiary kilku metrów na kilka metrów; w Muzeum Techniki w Speyer nadal można zobaczyć takie aparaty), gdy zdjęcia nie wyszły, aby ponownie wykorzystać szklane płyty. Skoro produkcja emulsji jest tak skomplikowana, to skąd oni ją brali? Z dzisiejszej perspektywy trudno było ją zrobić samodzielnie. A może wszystko kupowali od Agfy, Kodaka, 3M (Scotch, Solaris – ta ostatnia firma ma jeszcze stronę internetową w Japonii, ale czy Solaris naprawdę jest tam, gdzie się podaje, kto to wie), Sakury, Koniki itp.? Pozdrawiam, Achim

TiMo

To nie jest aż tak skomplikowane. Wyprodukowanie procesora Intel Pentium Dual-Core jest bardziej skomplikowane.

Cześć Mirko, miałem na myśli nie tyle sam proces, co liczne składniki i ich niedostępność. Pozdrawiam, Tim