Hallo,
Allereerst welkom hier! Mijn naam is Andreas, ik kom uit de digitale fotografie en zet momenteel mijn eerste stappen in de analoge middenformaatfotografie (afgezien van wat geklik een aantal jaren geleden). Daarvoor heb ik een Bronica SQ-B met spleetzoeker aangeschaft, een paar foto’s gemaakt en deze ook al zelf ontwikkeld (niet helemaal succesvol, vanwege strepen op de negatieven. Waarschijnlijk lichtinval in de ontwikkelbus...). Maar dat is een iets ander onderwerp...
Tot nu toe heb ik mijn Sony Alpha 100 of mijn Sigma DP2x als lichtmeter gebruikt, wat echter nogal omslachtig is, omdat ze het diafragmabereik van de Bronica-lenzen niet dekken en bij de belichtingstijden natuurlijk ook heel andere mogelijkheden hebben.
Als vakantielectuur heb ik me verdiept in de
Große Fotolehre van Andreas Feininger, die van mening is dat je elke film proefmatig moet belichten en ontwikkelen om zo de werkelijke ISO-waarde te bepalen. Naar verluidt geven de fabrikanten te hoge waarden op, als ik het me goed herinner. Wat is jullie ervaring hiermee? Is dat bij de huidige films nog steeds zo? Het boek is toch al een aantal jaren oud.
Daaruit volgt echter ook voor een lichtmeter de noodzaak dat men de ISO-waarden vrij kan instellen en niet alleen op de gebruikelijke waarden die de filmfabrikanten opgeven (25, 50, 100, 200, 400, 800, ...). Bestaan die? Kan iemand mij er een aanbevelen die niet al te duur is, object-, licht- en misschien ook spotmeting kan (mag ook later achteraf te installeren zijn)?
Ik ben dankbaar voor elke aanbeveling, aangezien ik op dit gebied nog niet echt een overzicht heb van wat er is, wat belangrijk is en een dure miskoop wil vermijden.
Alvast bedankt!
Groeten,
Andreas
