HelmutH
Ik heb al een tijdje een abonnement op het Berlijnse "fototijdschrift" "brennpunkt". Zojuist ontving ik nummer 1/2012. Bij het lezen raakte ik zo geïrriteerd dat ik dit hier even kwijt moet.
Daarin schrijft fotograaf Manfred Kriegelstein, lid van de redactie(!), een artikel met de kop "Contrarevolutie".
Aanleiding was waarschijnlijk een eis om "bij fotowedstrijden digitaal bewerkte foto's apart te markeren". Dat lijkt de heer Kriegelstein op zijn beurt erg te hebben geïrriteerd – en inderdaad kan men daarover controversieel discussiëren. Wat er vervolgens volgt, heeft echter niets meer te maken met een geëngageerde discussie.
Enkele citaten:
"Ik heb destijds al (...) de zin geslingerd >Wie nu niet op de digitale trein springt, blijft op het station staan ...< Nou ja, veel van die eeuwige gisteren hebben zich toen toch nog snel in de al rijdende laatste wagon gepropt – dacht ik eigenlijk."
"Het is bijna gênant dat ik na twintig jaar opnieuw de argumenten moet herhalen die analoog denken in het digitale tijdperk onzinnig maken."
"Toch denk ik dat het overdreven zou zijn om te spreken van een >analoog revanchisme<. Er zijn waarschijnlijk nog een paar van die 'eeuwige gisteren' die te belemmerd waren om op de >digitale trein te stappen< en die nu nog doelloos ronddwalen op het allang verlaten >analoge stationsterrein< ..."
Ook verder beweegt de polemiek van de heer Kriegelstein zich op een taalkundig niveau van uitdrukkingen als "onzin", "museumdenken", "gezwam".
Nu zijn deze citaten uit hun context gerukt. Aangezien ik de heer Kriegelstein in mijn eigen woede geen onrecht wil aandoen (ik vind zijn manier van spreken inderdaad beledigend en sommige harde woorden die door mijn hoofd gingen, houd ik liever voor me), verwijs ik erop dat het tijdschrift klaarstaat om te worden gedownload; op p. 60 is dan het genoemde artikel te lezen:
http://www.edition-dibue.de/content/wp-content/uploads/2011/12/brennpunkt-1-2012.pdf
Met vriendelijke groeten aan alle "analoge gehandicapten"
Helmut
Tandemfahren
Hallo Helmut,
Mag je daar gerust over klagen?
Afgezien van zijn beledigende taalgebruik heeft hij zelfs gelijk; namelijk dat elke digitale foto onvermijdelijk bewerkt is en het daarom onzinnig is om dit in een wedstrijd apart aan te geven.
Ik zou het abonnement echter wel opzeggen en daarover een goed geformuleerde brief aan de redactie schrijven. Zoals je bericht klinkt, kun je dat wel.
Veel plezier nog met het gehandicapte deel van de fotografie
Frank
Tandemfahren
Haha, ik heb net nog een flinke blunder ontdekt:
twee pagina’s na het genoemde artikel staat een paginagrote advertentie van Fototechnik Berlin, waarin met grote letters reclame wordt gemaakt voor producten voor “mensen met een beperking”.
Een mooie eigen goal van de redactie, zou ik zeggen. Als redacteur zou ik me nu zo snel mogelijk bij mijn adverteerder verontschuldigen, als dat nog zou helpen!
Groeten, Frank
thomas_l
Jeetje, laat ze toch maar. Ik erger me al lang niet meer aan zulke onzin en vind het leuk dat sommige digitalisten blijkbaar zo bang zijn voor analoge fotografen dat ze zich ertegen moeten verzetten. Ik zeg het zelfs nog provocerender: hoe meer zulke mensen zich opwinden, hoe meer reclame dat is voor de analoge fotografie, en verder kunnen zulke mensen me gewoon gestolen worden. In werkelijkheid zijn namelijk juist zij de conservatieven, niet de analoge fotografen.
Buiten de cyberwereld, namelijk bij de analoge bijeenkomsten die bij ons in Oostenrijk regelmatig plaatsvinden, zie ik dat er grote belangstelling is voor de niche van de analoge fotografie. Ik zie ook dat deze interesse vooral komt van jongere mensen die via de digitale fotografie zijn begonnen. Laten we zeggen, drie tot vier jaar geleden had ik me dat niet kunnen voorstellen. We hebben een prachtige analoge niche voor onszelf. Dus daarom is het niet nodig om ons druk te maken over zulke koffers.
Groeten, Thomas
AchimBauer
Hallo lieve Hindis,
Ik ben zo modern geweest dat ik op de digitale trein ben gesprongen, niet helemaal vrijwillig maar eerder door de tegenslagen die het leven nu eenmaal met zich meebrengt.
Ik moet zeggen dat digitale fotografie een aantal voordelen biedt: snelle documentatie, het is goedkoop als je de foto’s alleen opslaat, waardoor je op het werk ook vaker op de sluiterknop kunt drukken om iets vast te leggen.
Maar vergeleken met vroeger, met oude Praktica-diafilm die twee weken onderweg was om te worden ontwikkeld en weer terug te komen, of Agfapan 100 die ik zelf in RODINAL ontwikkelde. Er was weinig mislukte foto's, want je dacht goed na voordat je op de sluiter drukte.
Deze zomer met mijn zoontje naar de Hahnweide voor de oldtimer-vliegtuigbijeenkomst; de foto's waren een ramp, de camera werkte nooit goed, omdat van de naar mijn gevoel 3 miljard speciale functies er per ongeluk één was ingeschakeld en die pas na dagenlang bestuderen van de handleiding kon worden uitgeschakeld. Dan moet je je afvragen of je jezelf dat moet aandoen, alleen maar om niet als achterlijk te worden beschouwd. Reden genoeg om volledig op de digitale trein te springen, want ik heb daar het kinderlijke trauma dat ik nooit het supermoderne LED-kwartsuurwerk heb gehad dat je nodig had om niet als gehandicapt te worden beschouwd.
Maar inmiddels heb ik geleerd dat er mensen zijn die honderdduizenden uitgeven aan mechanische horloges die geschikt zijn voor gehandicapten, en fortuinen aan buizenversterkers en platenspelers die zo eenvoudig zijn dat ze alleen door gehandicapten kunnen worden bediend.
Ook de bij ons in het zuiden gevestigde concerns zoals Bosch en Daimler Benz hebben dochterondernemingen die gehandicapten bevoorraden die niet in staat zijn auto's met ABS en airbag te bedienen.
De heer Kringeldings mag zich gelukkig prijzen dat hij niet gehandicapt is, en in zijn geluk elke nieuwe hype die door het dorp wordt gejaagd achterna rennen.
Ik sluit me liever aan bij de reclame van de Sparkasse: als ik groot ben, wil ik ook gehandicapt worden.
Dan ben ik weliswaar gehandicapt, maar ook gelukkig, en wel op een manier die ik zelf bepaal en niet de industrie.
En daarom heb ik nu ook mijn laboratorium weer in gebruik genomen, en ach, de afbeeldingen zijn nu eenmaal beter en de vingers blijven schoon omdat je niet meer zoveel inkt hoeft bij te vullen.
Met vriendelijke groeten, Achim
AchimBauer
Hallo allemaal,
Ik heb voor de lol een ingezonden brief naar Brennpunkt geschreven; de tekst staat als pdf in de bijlage.
Groeten, Achim
TiMo
Ik houd me weliswaar nog niet zo lang bezig met (analoge) fotografie, maar voor mij zijn digitaal en analoog eigenlijk altijd twee verschillende mediavormen geweest. Dat is ook de benadering in sommige theoretische verhandelingen over dit onderwerp. Ik vind de termen "fotografie" en "digitale beeldvorming" in dit verband erg treffend. Het ene heeft niet veel meer met het andere te maken; behalve dan het feit dat er uiteindelijk een foto ontstaat. Het proces is totaal anders.
Het aantrekkelijke aan digitaal is waarschijnlijk het snelle (vermeende) succes en de mogelijkheid om nog wat aanpassingen te doen nadat de foto is gemaakt. Wie er verstand van heeft, merkt dat waarschijnlijk op, de rest maakt het niet veel uit.
De leercurve in de fotografie is aanzienlijk steiler (dat merk ik nu) en uitdagender. Ik en enkele anderen vinden dat leuk, een groot deel waarschijnlijk niet meer. Alles moet snel en vlot gaan.
Als Kriegelstein vindt dat hij zo'n onzin moet publiceren, dan zet hij zichzelf daarmee eerder voor schut. Dat is gênant voor hem. Maar wat kan mij zijn mening schelen?! Ik fotografeer immers voor mezelf en of Kriegelstein me daarom voor gehandicapt of achterlijk houdt, kan me weinig schelen.
AchimBauer
Hallo allemaal,
Gisteren kreeg ik vrij snel een reactie op mijn brief van de redacteur van Brennpunkt.
Hij schreef me dat hij mijn brief waardeerde en dat de heer Kriegelstein zeker niet de bedoeling had om de analogen te beledigen, aangezien 50% van hun club uit analogen bestond. Hij noemde een paar namen en benadrukte dat het artikel betrekking zou hebben op een uitspraak tijdens een tentoonstelling, zoiets.
Oké, zo kun je het zien als je het laatste deel buiten beschouwing laat. Laten we het de heer Kriegelstein nageven dat hij het niet kwaad bedoelde.
Voor mij was het toch een déjà vu-ervaring, want toen ik op 14-jarige leeftijd, met al veel foto-ervaring en ook enige laboratoriumervaring, een laboratoriumcursus volgde bij de VHS om het goed te leren, merkte ik dat ik al veel kon, maar toch contacten wilde opbouwen met de lokale scene, maar merkte dat ik niet serieus werd genomen, want voor goede foto's heb je een Könner (Canon) nodig, of Nikon gaat ook nog wel. En natuurlijk alleen Ilford-films en Tetenal-chemie. Met mijn Praktica, Agfapan-film en Rodinal-ontwikkelaar was ik totaal niet cool. Hoewel Praktica haar model met verwisselbare zoeker en interne belichtingsmeting aanbood, mocht je niet zeggen dat de Könner de Canon was en kon Nikon alleen prima meten met TTL.
Zo hechtte ik nauwelijks nog waarde aan de contacten in de scene en werkte ik, afgezien van enkele losse contacten, als een fotografische eenling. Maar met succes, want als de foto's goed waren, vroeg niemand hoe ze gemaakt waren, want het zou kunnen dat de waarheid aan het licht zou komen. Het gaat ook zonder Könner!
Groeten, Achim
TiMo
Ik merkte echter dat ik niet serieus werd genomen, want voor goede foto’s heb je een camera nodig (Canon) of Nikon kan ook nog wel. En natuurlijk alleen Ilford-film en Tetenal-ontwikkeling. Met mijn Praktica, Agfapan-film en Rodinal-ontwikkeling was ik totaal niet cool. Hoewel Praktica een model met verwisselbare zoeker en interne belichtingsmeting aanbood, mocht je niet zeggen dat de Canon en Nikon alleen met TTL goed konden meten.
Het is gewoon heel vaak ook een beetje een statussymbool; voor sommigen is de status waarschijnlijk ook belangrijker dan het plezier in de zaak.
Het is toch handig: zo kun je snel onderscheiden wie geïnteresseerd is in goede foto's en wie bewonderd wil worden vanwege zijn camera.
Daar moet ik het volgende over zeggen:
[ATTACHMENT NOT FOUND]
thomas_l
Ja, maar die tijden zijn gelukkig voorbij. Wij analogen blijven nu gespaard van zulke onzin. Wie er tegenwoordig mee wil pronken, koopt elk jaar de nieuwste DSLR met een lange lens erop :lol:
AchimBauer
Hallo vrienden van het licht,
Ik heb inmiddels ook een antwoord ontvangen van de heer Kriegelstein. Omwille van de eerlijkheid wil ik dit zonder commentaar doorsturen.
Jullie vinden het in de bijlage als PDF-bestand.
Met vriendelijke groeten, Achim
piu58
Er staat nu eenmaal niets ergs in. Toch hoort het niet om een persoonlijke brief te publiceren zonder eerst toestemming te vragen.
sputnik
Ja, maar die tijden zijn gelukkig voorbij. Wij analogen blijven nu gespaard van zulke onzin. Wie er tegenwoordig mee wil pronken, koopt elk jaar de nieuwste DSLR met een lange lens eraan :lol:
Denk je? Wacht maar eens tot je de eerste Leicanianer met zijn M7 tegenkomt... :-)
sputnik
Hoewel Praktica een model met verwisselbare zoeker en inbouwbelichting aanbood
had de F3 ook een interne afstandsmeting die met ALLE zoekeropzetstukken werkte. Het voordeel van de F3 is dat je hem tegenwoordig altijd via eBay kunt kopen. Een VLC vinden (zo heette hij toch?) is zo goed als onmogelijk. Weet je toevallig hoeveel er van zijn gemaakt?
AchimBauer
Hallo Uwa, hallo Sputnik,
Uwa, je hebt gelijk, en ik heb er lang over nagedacht, maar mijn brief waarop hier werd gereageerd, was officieel aangemerkt als lezersbrief,
en bovendien dacht ik dat het wat rust zou brengen als iedereen zou beseffen dat de auteur gewoon verkeerd begrepen werd.
Wat betreft de opmerking van Sputnik over de F3: die klopt niet. Misschien had die wel een binnenmeting, maar toen die op de markt kwam, was ik helaas geen 14 meer. Maar bedankt dat je me zo jong vindt.
Groeten, Achim
sputnik
Wat betreft de opmerking van Sputnik over de F3: die klopt niet. Die camera had misschien wel een inbouwmeter, maar toen hij op de markt kwam, was ik helaas al geen 14 meer. Maar bedankt dat je me zo jong vindt.
Groeten, Achim
Ja. Er zat waarschijnlijk een paar jaar tussen de verschijningsdata van de twee camera's. Ik wist niet dat je je op je 14e al een nieuwe of vrij nieuwe VLC kon veroorloven. Als DDR'er moet je daar altijd even over nadenken. Bij ons kostte dat ding destijds zeker een fortuin. Wat echter niet erg was, want zonder connecties kon je zoiets toch niet in de winkel kopen.
Wat me trouwens heel erg zou interesseren: denk je dat de Cünen-Sagers dan ook over Neiken praten?
AchimBauer
Hallo Sputnik,
Helaas kon ik me op mijn veertiende geen nieuwe VLC veroorloven. Toen ik ongeveer acht was, begon ik met een Kodak Retina van mijn vader. De goedkoopste diafilm van Neckermann, met belichting volgens de tabel in de bijsluiter. Toen ik twaalf was, kocht ik van mijn gespaarde zakgeld een Super TL 2. Later kwam daar als tweede camera een Super TL van mijn vader bij. De VLC bleef altijd een droom.
Maar toen ik 14 was, had ik een telefoongesprek met Alexander Borell (een veteraan in de fotopers). Hij vertelde me toen dat van de spiegelreflexcamera's alleen de VLC over een interne belichtingsmeter beschikt.
Veel later heb ik dan een upgrade gedaan en een Olympus gekocht, maar ook daar bleef ik trouw aan VEB Dresden, want de autodynamische belichtingsregeling werd bij hen ontwikkeld en kwam via de omweg Minolta Leica bij Olympus terecht.
Of de C?nensager Neiken zeiden, weet ik niet, ik geloof dat ze van NIEHKOHN spraken, maar Neiken heb ik inmiddels ook al gehoord.
Groeten, Achim
